tag:blogger.com,1999:blog-364767002012-02-05T12:11:45.383+02:00πήρα το άσπρο ώστε με κάθε γραφή, να αναλύεται σε κάποιο από τα χρώματα... σε υφαντό διαχρονικό...kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.comBlogger1301100tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-46224556862915111492007-03-31T22:16:00.001+02:002007-03-31T22:30:55.899+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rg7EvhNxBtI/AAAAAAAAAPs/zZARMOLayl0/s1600-h/avat.+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rg7EvhNxBtI/AAAAAAAAAPs/zZARMOLayl0/s320/avat.+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048188552977909458" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">της άνοιξης τερτίπι...<br />και μια ζήλια....<br />που με πρασίνισε....<br /><br />είδατε τις φιλενάδες μου...<br />(allmylife, renata)<br />που τόλμησαν...<br /><br />ε... και 'γω η ζηλιαρο-στρίγγλα...<br /><br />να μωρέ... ήταν που θέλω<br />να αλλάξω κάτι στη ζωή μου...<br />δεν δύναμαι άλλης μετακομίσεως...<br />και "παίζω" με το e-σπίτι μου...<br /><br />ξέρω... ταλαιπωρία,<br />να αλλάξετε τα λινκς<br />(οι φίλοι μου, που με τιμήσατε...)<br /><br />στα βιαστικά έστησα ένα σπιτικό<br />στην "πορσε"- wordpress...<br /><br />δεν έχω ολοκληρώσει τα λινκς των φίλων μου...<br />...αλλά... τρέχω.... βιάζομαι να αλλάξω κάτι...<br /><br />άνοιξη παλικάρια .....<br /><br />άνοιγμα....<br /><br />θα είμαι στο<br /><br /><a href="http://ifantiki.wordpress.com/">http://ifantiki.wordpress.com/</a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4622455686291511149?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-37915031342694619962007-03-29T21:51:00.000+02:002007-03-29T22:49:14.327+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgwaFxNxBrI/AAAAAAAAAPY/OWKU5Dwwnmk/s1600-h/vintage4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgwaFxNxBrI/AAAAAAAAAPY/OWKU5Dwwnmk/s320/vintage4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047437968788227762" border="0" /></a>Θα ΄θελα να έχω φωτογραφική μηχανή... Να κλέψω στιγμές από τα φυτά μου.... Να χαρείτε και σεις... Είναι πανέμορφα!!!<br /><br />Είχα μάθει να ζω σε σπίτια με κήπους... Που κάποιοι άλλοι τα φρόντιζαν... Όμως υπήρχαν εκεί, πάντα...<br /><br />Μέχρι που έφυγα για Πάτρα... Διαμονή σε διαμέρισμα... Ξεκίνησα με ένα κακτάκι... Και μετά, γλαστράκια μικρούτσικα... Κάθε άνοιξη ...αναταραχή... Μεταφυτεύσεις, νέα φυτά... Μέχρι που έγινε μια ζούγκλα... Χωρούσε μόνο μια καρέκλα στο μπαλκόνι της οδού Κορίνθου... Για την στην πατρώα γη μετακόμιση τους αγγαρέψαμε φίλο με φορτηγάκι... Δεν μπορούσα να τα αποχωριστώ, ήταν οι φίλοι μου, η παρέα μου... Και μερικά ζουν ακόμα... Κάποια που γιγάντωσαν, μεταφυτεύτηκαν στο χώμα του σπιτιού στη θάλασσα...<br /><br />Και κράτησα και ρίζες από τα φυτά τη γιαγιάς μου... να συνεχίζουν να ζουν... Να αγαλιάζει η ψυχούλα της στα ουράνια...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgwaWBNxBsI/AAAAAAAAAPg/H9y-tBwgz5g/s1600-h/vintage5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgwaWBNxBsI/AAAAAAAAAPg/H9y-tBwgz5g/s320/vintage5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047438247961102018" border="0" /></a>Και έτσι με την αγάπη μου, χωρίς κάποια οικονομική επένδυση, το μπαλκόνι λουλουδιάζει... για να βρίσκουν απάγκιο οι πεταλούδες... να φτερουγίζει η ματιά μου... να ζωντανεύει η ψυχή μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3791503134269461996?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-35202132497536944832007-03-27T14:20:00.000+02:002007-03-27T14:30:20.586+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgkMkjAQVeI/AAAAAAAAAPI/TNmoTGlvhzg/s1600-h/3556131-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgkMkjAQVeI/AAAAAAAAAPI/TNmoTGlvhzg/s320/3556131-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046578679456486882" border="0" /></a>λίγη ανοιξιάτικη αισιοδοξία...<br />πολύ φως γύρω μου...<br />πεταλούδες και χελιδόνια στο μπαλκόνι...<br /><br />τα φυτά μου αναγεννιούνται...<br />χαίρονται τη φροντίδα μου<br />και ετοιμάζονται να ανθίσουν...<br />βγήκαν και οι πρώτες μαργαρίτες...<br /><br />οι εκκρεμότητες "παραμένουν"...<br />αλλά βρίσκω λίγη δύναμη, εκεί<br />... στην άκρη του μπαλκονιού...<br /><br />ίσως "ξυπνάω" και γω...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3520213249753694483?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-85663924845044022242007-03-23T12:04:00.000+02:002007-03-23T12:31:33.069+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgOmj3-EbFI/AAAAAAAAAPA/jNT_tvOI9KU/s1600-h/2985668-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RgOmj3-EbFI/AAAAAAAAAPA/jNT_tvOI9KU/s320/2985668-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045059142835006546" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Έχω αδρανήσει εντελώς. Σχεδόν απαθής, βλέπω το χρόνο, τη ζωή σε παράλληλη διαδρομή, μακρυά μου... Και εγώ εδώ... αδειανή, σε μέρες του κενού μου. Ούτε καν σε ένα λιμάνι, προστατευμένη να ξεκουραστώ... τίποτα. Νεκρή... χωρίς εσωτερική δύναμη ... ψυχικά ανέκφραστη... επίπεδη στο συναίσθημα, στη σκέψη.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Σα να μη με αφορά τίποτα πιά... Δεν έχω διάθεση για οποιαδήποτε πράξη, έλλειψη ενέργειας... ακίνητη ...σαν κρύο μάρμαρο , όγκος που πιθανόν να αφεθεί στη σμίλη του καλλιτέχνη ή να καταπατηθεί σε κάποιο σοκάκι ή να καλύψει τους τάφους των νεκρών...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Παρατημένη στην οποιαδήποτε "μοίρα"... χωρίς επιθυμία παρέμβασης... χωρίς λήψη απόφασης... χωρίς ξεκίνημα... χωρίς αγώνα και αγωνίες...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Δεν κάνω τίποτα... απολύτως. Τα χρειώδη για την επιβίωση... ένα ποτήρι νερό, μια μπουκιά φαϊ και δύσκολος ύπνος... Βουνό έχουν μαζευτεί γύρω οι υποχρεώσεις... Κάποιος να με βοηθήσει- κάποιος να με προσέξει....</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Και "αυτός" παρατηρητής μου, από μακρυά... και όλο απαιτήσεις... τι θα μαγειρέψεις, πότε θα πλύνεις τα πιάτα, πότε η μπουγάδα- το σίδερο- το σκούπισμα- το ξεσκόνισμα. Δε μπορώ καλέ μου, δεν είμαι καλά... το βλέπεις, το νιώθεις, δεν είμαι πράμα, μη με υποβιβάζεις σε δουλικό... Εγώ πουθενά... μόνο το αποτέλεσμα των πράξεων μου, αυτό που διευκολύνει την καθημερινότητα σου... </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Δε νιώθω ούτε καν τον "πνίξιμο"...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Μόνο που δε μπορώ να "ανασάνω"...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">τελείωσα;</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">έκλεισε η πορεία μου;</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">δεν θα φτάσω ποτέ στη στροφή;</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ούτε καν φόβος</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">απάθεια...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">τίποτε...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">κενό...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">άδεια...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">κουφάρι ξεχασμένο...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ήμουν άνθρωπος...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">είμαι... τι;</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8566392484504402224?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-21606923561158937622007-03-22T22:37:00.001+02:002007-03-22T22:44:25.203+02:00<object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4kpJehOi2p4"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/4kpJehOi2p4" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-size:130%;" >θάνατος στη Βενετία<br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 51);">η αγαπημένη ταινία</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">η υπέροχη μουσική του Μάλλερ </span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">οι εικόνες από την καταγραφή του Βισκόντι.</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2160692356115893762?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-59542257779476475502007-03-20T14:40:00.000+02:002007-03-20T15:02:35.074+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rf_W4X-EbEI/AAAAAAAAAO4/lw1BXWdwk4U/s1600-h/1834907-md.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rf_W4X-EbEI/AAAAAAAAAO4/lw1BXWdwk4U/s320/1834907-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043986371673615426" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Πορεία ασυνάρτητη,</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ομίχλη</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> στο μυαλό μου...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Η πυξίδα χάθηκε,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">σε μια </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">λακκούβα</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> ξεχασμένη,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">κάπου... μακρυά...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Δύσκολη διαδρομή...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">σε </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">χωματόδρομους</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">με όλους τους καιρούς,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ξυπόλητη βαδίζω...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">πληγώθηκα... τσουρουφλίστηκα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Ο πόνος τη ψυχής αβάσταχτος,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">κρατιέμαι όμως... ακόμα..</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">σε πείσμα των καιρών...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Σε πόση </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">λάσπη</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> ακόμα να κυλιστώ;</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">βαρέθηκα...<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Εδώ είμαι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Καθαρή πιά... από μνήμες...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">στη μνήμη του κενού οδεύω...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">για τον εξαγνισμό μου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Στην στροφή όταν ήμουν,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">αποφάσισα τη μεταστροφή μου...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Στη </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">σιωπή</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> αφέθηκα...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">αλλά! ... ακούω....</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">την κραυγή μου... μόνο...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Ως πότε πια;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Τροχοπέδη στη φαντασία,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Φραγμός στα όνειρα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Σύγχιση...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Επιθυμίες- πόθοι...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">στον αέρα; στο νερό;</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">στη γη; στη φωτιά;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">στα στοιχειά;....</span><br /></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">είναι η σύνθεση με τις λέξεις </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">(σε έντονη γραφή) </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">που βρήκα στο παρμπρίζ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">του <a href="http://fatalcar.blogspot.com/">h. constantinos</a>...</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">τον ευχαριστώ για την πρό(σ)κληση</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">αλλά διάγω τις μέρες του κενού μου</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">και δε μου βγήκε σε μυθοπλασία....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5954225777947647550?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-28568062471151062762007-03-17T13:52:00.000+02:002007-03-17T14:54:44.290+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RfvivKsj4oI/AAAAAAAAAOw/Nun1KLpJ_N8/s1600-h/001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RfvivKsj4oI/AAAAAAAAAOw/Nun1KLpJ_N8/s320/001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042873507724386946" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 51);">Οι τελευταίες μέρες είναι δύσκολες...<br />Εκεί που ξεπερνάω τα προβλήματα υγείας και δυναμώνω...<br />να! κάτι έρχεται ... σαν κατραπακιά...<br /><br />Χθες το πρωί ανακάλυψα ότι μου κλέψαν το παπάκι...<br />το παλιό ηρωικό μου μηχανάκι...<br />το δίχρονο yamahaκι μου, κομμάτι τεράστιο από τη ζωή μου...<br /><br />απώλεια, που με στεναχώρησε... πολύ...<br /><br />(έχω και άλλο να κυκλοφορήσω...<br />δεν είναι η έλλειψη του "μέσου"<br />αλλά ... η "κλοπή" των στιγμών μου...)<br /><br />ήθελα να γράψω την ιστορία με τις λέξεις που μου "έστειλε"<br />ο h. constantinos...<br /><br />άλλα σκεφτόμουν... παρότι οι λέξεις του ήταν ταξιδιάρικες...<br /><br />και να τώρα, που θα κάνω "επικήδειο"...<br /><br />ίσως το βράδυ... ίσως αύριο...<br /><br />είναι πολλά που θυμάμαι και "κουμπώνουν" άψογα" στις λέξεις...<br /><br />αυτό το παπάκι οδηγούσα όταν βγήκαν οι σκιές από το "νεραϊδόσπιτο",<br />μ' αυτό πηγαινορχόμουν στο σπίτι μας στη θάλασσα,<br />μ' αυτό ήμουν όταν ο μηχανόβιος με τη BMW<br />με αντιμετώπισε σα μύγα<br />στο καράβι για Ζάκυνθο,<br />μ' αυτό βρέθηκα ένα ξημέρωμα στο Γαλαξίδι, τότε που<br />-νύχτα- θέλησα να "φύγω",<br />μ΄αυτό "ξαναγύριζα" στον Καϊάφα, στους αμμόλοφους και τη λίμνη...<br />αυτό είχα βαφτίσει "εντουράκι" και ξαμολιόμουν στα κατσάβραχα...<br /><br />το παπάκι μου....<br />κομμάτι μου...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2856806247115106276?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-90307279119988813502007-03-15T09:02:00.000+02:002007-03-15T11:33:04.172+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RfkJ16sj4nI/AAAAAAAAAOo/g6fhTnDf0qA/s1600-h/IMG.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RfkJ16sj4nI/AAAAAAAAAOo/g6fhTnDf0qA/s320/IMG.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042072079711855218" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);">νομίζω ότι είναι η δυσκολότερη πρόσκληση...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">μόνο 7 ταινίες...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">αλλά αφού με κάλεσαν η Αλκυόνη και η Αλεξάνδρα,</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">αν και δυσκολεύτηκα, επιλέγω...</span><br /></div><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Μητρόπολη</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> του Φριτς Λανγκ, που με γοήτευσε για το αρχιτεκτονικό, εξπρεσιονιστικό σκηνικό της, τις χορογραφίες του πλήθους... τις δυνατές εικόνες.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Η Λεωφόρος της Δύσεως</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> του Μπίλι Γουάιλντερ με τις υπέροχες ερμηνείες των Γκλόρια Σουάνσον, Γουίλιαμ Χόλντεν και τον εμβληματικό Έριχ φον Στροχάιμ - μια γροθιά στο μύθο του Χόλιγουντ. (εδώ δυσκολεύτηκα... αγάπησα πολλές από το κλασσικό Χόλιγουντ, όπως όλοι μας)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Ταξίδι στο Τόκυο</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> του Γιασουτζίρο Όζου... απλά αριστούργημα... (για την αναφορά μου</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> στο μαγευτικό ιαπωνικό τρίο: Κουροσάβα- Μιζογκούτσι- Όζου).</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Ο τρίτος άνθρωπος</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> του Κάρολ Ρηντ... για τη διαρκή "παρουσία" του Όρσον Γουέλς, την ερμηνεία του Τζόζεφ Κότεν και την απαράμιλλη φωτογραφία στη σκηνή του τέλους... (είπα να μη βάλω τον "πολίτη Κέιν"- και είναι η μόνη που προβάλει τις άμεσες επιρροές της).</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Ο Λόγος</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> του Καρλ Ντράγιερ... με καθήλωσε και όταν την είδα, άρχισα να καταλαβαίνω... πολλά... (ήταν η αρχή της "μύησης" στην τέχνη, παράλληλα ίσως με τη δυναμική πρόκληση από τις "άγριες φράουλες" του Μπέργκμαν).</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Ο νεκρός</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> του Τζιμ Τζάρμους... όχι μόνο για τον Τζόνυ Ντεπ (!), αλλά σίγουρα "εικαστικά" και εννοιολογικά είναι ανώτερο από το "down by the law" .</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Η γεύση του κερασιού</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> του Αμπάς Κιαροστάμι, ώριμο έργο ενός μεγάλου δημιουργού... μιά περιήγηση σε χαραχτήρες... περιεκτικότητα πίσω από απλές εικόνες, περιρρέουσα μουσικότητα... (αν και, κατά την άποψη μου, το φινάλε στο "πέρα από τους ελαιώνες" του είναι αισθητικά ανώτερο)</span><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);">Και λείπουν πολλές ακόμα...<br />έπρεπε να πούμε 70 ταινίες...<br /><br />(το σκίτσο είναι του Κώστα Κουφογιώργου,<br />από την εφημερίδα "ζιζάνιο"<br />του<br />διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου Ολυμπίας<br />για παιδιά και νέους<br />και δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 06.12.02)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-9030727911998881350?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-76682170364633954532007-03-09T18:38:00.000+02:002007-03-10T10:06:34.694+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RfGRR6sj4mI/AAAAAAAAAOg/ZuMV45z5Cdk/s1600-h/4669922-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RfGRR6sj4mI/AAAAAAAAAOg/ZuMV45z5Cdk/s320/4669922-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039969195004256866" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">σε νέο παιχνιδάκι,</span> <span style="color: rgb(102, 0, 0);">η <a href="http://www.gogooo.blogspot.com/">μικρή Γωγώ</a> με προ(σ)κάλεσε...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">να το τερατούργημα μου...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">με την "έρημη χώρα" σταθερό σημείο... </span> <span style="color: rgb(102, 0, 0);">αρχή μου...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">_______________________</span><br /><br /></div><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(102, 51, 51);"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 0);">"the waste land" μου....</span><span style="color: rgb(102, 51, 0);"> </span><br /><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;"><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Την ώρα που το δείλι απόθετε το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 51);">χρυσοκόκκινο</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> ίχνος του...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">στην άκρη του βράχου άπλωσε τον πόνο της...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">την τρύπια ζωή της- σαν </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 51);">σκοροφαγωμένο</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> ρούχο, δανεικό...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">σε τόπο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 51);">ιδεατό</span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"> μετέφερε την σκέψη της...</span><br /></div></div><div style="text-align: center; color: rgb(102, 51, 51); font-style: italic;"><span style="color: rgb(102, 51, 0);">μήπως και γαληνέψει η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">ψυχή </span><span style="color: rgb(102, 51, 0);">της...</span><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"><br />αλλά...</span><span style="color: rgb(102, 51, 51); font-style: italic;"> </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">δεν ένιωθε τίποτα πιά...</span><span style="color: rgb(102, 51, 51); font-style: italic;"> </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">μόνο έκλαψε </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">γοερά</span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">, </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">μήπως το δάκρυ της...<br />καλύψει κάποια</span><span style="color: rgb(102, 51, 51); font-style: italic;"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">από τα κενά...</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">___________________</span><br /><br /></div><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">να παραδώσω τη σκυτάλη...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">με τις λέξεις: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);">ερανιστής, σύμμιξη, παράθεση, εμβριθής, χρειώδης</span><span style="color: rgb(102, 51, 102);"> </span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);"></span><span style="color: rgb(102, 0, 0);">στις</span><br /><a href="http://allmylifelila.wordpress.com/"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">allmylife</span></a><span style="color: rgb(102, 0, 0);"> </span><br /><a href="http://peri-planisi.blogspot.com/"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">alkyoni</span></a><span style="color: rgb(102, 0, 0);"> </span><br /><a href="http://alexandra-daily.blogspot.com/"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">alexandra</span></a><br /><a href="http://neda-kira.blogspot.com/"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">kira</span></a><span style="color: rgb(102, 0, 0);"> </span><br /><a href="http://renata2006-renata.blogspot.com/"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">renata</span></a><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7668217036463395453?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-37630114181232937102007-03-06T09:14:00.000+02:002007-03-06T10:16:23.692+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Re0ibrHSilI/AAAAAAAAAOY/ZwC3p_td5cM/s1600-h/IMG_0002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Re0ibrHSilI/AAAAAAAAAOY/ZwC3p_td5cM/s320/IMG_0002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038721416922565202" border="0" /></a><br />Θα 'ταν αρχές του 1982... πρωτοετής φοιτήτρια στην Πάτρα...<br />Δε θυμάμαι πιός μου είχε πει για τη Βιρτζίνια Γουλφ. Πήγα στο βιβλιοπωλείο, ν' αναζητήσω βιβλία της...<br />Και έτσι συνάντησα την "κυρία Νταλλογουέη"... σε μετάφραση της Κωστούλας Μητροπούλου...<br />(Γαλαξίας- εκδόσεις Ερμείας- 1978)...<br /><br />Πιό πολύ με μάγεψε όμως η ίδια η συγγραφέας, η ζωή της, η "ομάδα του Μπλούσμπερυ", η αυτοκτονία της...<br /><br />Αργότερα, ήρθαν και άλλα βιβλία της...<br /><br />Το "στο φάρο", δεν το τελείωσα ποτέ... Ανασύρω από τη μνήμη εικόνες, τότε που στην πίσω βεράντα, στο σπίτι της θάλασσας, το διάβαζα... ο μπαμπάς μου ζούσε ακόμα... Γιατί δεν το τελείωσα δεν ξέρω... (ευκαιρία να το κάνω τώρα...)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Re0h1LHSikI/AAAAAAAAAOQ/KCdBAMHS9W8/s1600-h/IMG_0001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Re0h1LHSikI/AAAAAAAAAOQ/KCdBAMHS9W8/s320/IMG_0001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038720755497601602" border="0" /></a><br />Χάρηκα πολύ όταν πήρα το "Ελλάδα και Μάης μαζί"... (εκδόσεις "Κρύσταλλο"- 1987)...<br /><br />ημερολογιακές σημειώσεις και γράμματα από τη Ελλάδα....<br />από το δεύτερο ταξίδι της το 1932...<br /><br /><span style="font-style: italic;">"Η Ελλάδα είναι χωρίς αμφιβολία η πιό όμορφη χώρα που έχει απομείνει.</span> <span style="font-style: italic;">Οι άνθρωποι είναι οι πιό συμπαθητικοί που γνώρισα ποτέ. Όλοι χαμογελάνε.</span> <span style="font-style: italic;">Γιατί δεν μου είπες ότι η Ελλάδα είναι τόσο όμορφη;</span> <span style="font-style: italic;">Αυτή η θάλασσα ήταν παρθένα.</span> <span style="font-style: italic;">Κι έκοψα άγρια κρίνα και κίτρινα αστεράκια που δεν τα 'χα ξαναδεί, και μικρά βυσσινιά, μωβ, μπλε, άσπρα λουλουδάκια, σαν μαργαρίτες.</span> <span style="font-style: italic;">Ολόκληρο το βουνό ήταν κόκκινο από τα ηλιάνθεμα και τις παπαρούνες.</span> <span style="font-style: italic;">Τα ξενοδοχεία λάμπουν από καθαριότητα.</span> <span style="font-style: italic;">Κρυστάλλινη θάλασσα και πεντακάθαρη άμμος.</span> <span style="font-style: italic;">Είναι τρέλα να χάνει κανείς τα καλύτερα του χρόνια πασχίζοντας να πλουτίσει, όταν υπάρχει αυτή η άγρια αλλά πολύ πολιτισμένη και πανέμορφη χώρα όπου μπορείς να ζήσεις"</span><br /><br />Πόσο έχουν αλλάξει όλα από τότε... Ο Άρης Μπερλής αναφέρει στην εισαγωγή: ".<span style="font-style: italic;">.. η έκδοση δεν μπορεί να έχει άλλη σημασία από το να διαβάσουμε τη ζωντανή περιγραφή μιας όμορφης χώρας, μιας ουτοπίας, που μια μεγάλη συγγραφεύς κάποτε επισκέφτηκε. Μιας χώρας παραμυθένιας τόσο για κείνη όσο και για μας.</span>"<br /><br />Αλλά και η ίδια είχε γράψει <span style="font-style: italic;">"Ο τόπος είναι τόσο εξουθενωμένος που δεν μπορεί πια να διαφυλάξει τα συμφέροντα του."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3763011418123293710?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-24793434786117022022007-03-04T16:36:00.000+02:002007-03-04T16:42:36.486+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RerZ5B1TquI/AAAAAAAAAOI/vmk6NfnYa_Q/s1600-h/335527619_f6258557dc.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RerZ5B1TquI/AAAAAAAAAOI/vmk6NfnYa_Q/s320/335527619_f6258557dc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038078706935114466" border="0" /></a>από χθες είμαι άρρωστη...<br />εξαντλημένη εντελώς...<br />στο κρεβάτι...<br /><br />λίγο σηκώθηκα, μέχρι τη βεράντα,<br />να δω το φεγγάρι...<br /><br />ελάχιστα από την έκλειψη είδα όμως...<br /><br />δεν άντεξα...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2479343478611702202?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-60059549104644331112007-03-01T16:35:00.000+02:002007-03-01T17:07:40.994+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rebl53wCmKI/AAAAAAAAAN8/dTt4m_-GeJQ/s1600-h/3806311-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rebl53wCmKI/AAAAAAAAAN8/dTt4m_-GeJQ/s320/3806311-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036966015641229474" border="0" /></a>όσοι ακόμα δεν την έχετε ανακαλύψει...<br /><br />διαβάστε την ποίηση της....<br /><a href="http://maro-k.blogspot.com/">την ποίηση της Μάρως μας</a>...<br />την ξέρετε ίσως μόνο από ιστορίες της...<br /><br />σας είπα, δεν είμαι καλά...<br />δεν "καταλαβαίνω"...<br /><br />είναι οι παρωπίδες μου...<br />ξέρετε εσείς, οι φίλοι μου...<br /><br />σήμερα "ξαναμπήκα" στο μπλογκ της<br />και "χάθηκα"....<br /><br />διαβάστε την.......<br /><br /><br /><br />(και μετά, στο επόμενο,<br />θα σας πω για μια σύμπτωση....<br />ένα ωριαίο τηλέφωνο<br />από μια φίλη<br />που ήρθε και έδεσε...<br />με ένα ποστ της Αλκυόνης μας...<br />με ρώτησε η φίλη μου,<br /><br />-θυμάσαι τα 18 σου...<br />-ναι θυμάμαι...<br />διάβαζα τότε την κα Νταλλογουέη<br />της Βιρτζίνια Γούλφ...<br /><a href="http://peri-planisi.blogspot.com/2006/09/blog-post_115919863050180389.html"><br />και η Αλκυόνη μας,<br />έχει κάνει το πιό περιεκτικό ποστ<br />για τη Βιρτζίνια</a>,<br /><br />...που αγαπάμε...)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6005954910464433111?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-78199632051328237702007-02-28T15:14:00.000+02:002007-02-28T15:55:06.223+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/ReWA1nwCmJI/AAAAAAAAANw/v_BhUHfEkvg/s1600-h/3251355-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/ReWA1nwCmJI/AAAAAAAAANw/v_BhUHfEkvg/s320/3251355-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036573416975669394" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 0);">δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι με έχει καταβάλει τόσο πολύ...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">που δεν έχω δυνάμεις να "συρθώ" έστω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">το μυαλό μου ίσως δούλεψε πολύ, να διευθετήσει τα "πρακτικά"...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">και ... στέγνωσε...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">σαν το φυλλαράκι στη φωτογραφία...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">προσπαθώ να εμπνευστώ... δυσκολεύομαι...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">ξεφύλλισα βιβλία... όπως πάντα, η καταφυγή μου...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">στις "αρχαίες" σημειώσεις....</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">θυμήθηκα ακόμα και το συναίσθημα κάποιων αναγνώσεων...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">αλλά ... κενό... νεκρή...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">"ψυχανεμίζομαι" περιρρέουσες καταστάσεις....</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">που δεν αντιλαμβάνομαι το επίπεδο τους...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">φοβάμαι, μην και παρεξηγηθώ από φίλους...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">ακόμα και στην καταιγίδα, που για δυό μέρες μας τάραξε...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">στήριξα ελπίδες....</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">αλλά δεν κόπηκε το ρεύμα, όπως έλπιζα...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">να αποκοπώ από τον πολιτισμό...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">να αφεθώ στη φλόγα του σπερματσέτου...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">(ναι! αγόρασα τέτοια, να φωτιστώ από το λίπος της σπερμοφάλαινας-</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">που μου θύμισε η </span><a style="color: rgb(51, 0, 0);" href="http://neda-kira.blogspot.com/">Kira</a><span style="color: rgb(51, 0, 0);">- και η αναφορά της στο Μόμπι Ντικ...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">ίσως είμαι ψυχωτική, τελικά...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">γιατί υπογράφω όλα τα μανιφέστα προστασίας της φάλαινας)</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">διαβάζω τα ποστ των φίλων μου και δεν σχολιάζω...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">συγνώμη, θα συμμετάσχω στις "αγωνίες" σας...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">μόνο ένα </span><a style="color: rgb(51, 0, 0);" href="http://apikonisi.blogspot.com/2007/02/blog-post_28.htm">"ποδήλατο"</a><span style="color: rgb(51, 0, 0);"> σήμερα, μου θύμισε...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">πολλά... </span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">ένα κομμάτι από τον πατέρα μου...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">και τον αγώνα του, ως έφηβος, κατοχή ήταν τότε,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">να κρατηθεί η ιστορία της οικογένειας...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">τη διαδρομή του σιδηροδρόμου ακολουθώντας,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">για 120 χιλιόμετρα...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">να φτάσει στο "εργοστάσιο" του κουμπάρου,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">να φέρει το εμπόρευμα για το μαγαζί...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">αυτήν την ιστορία, που "έκλεψαν" οι απατεώνες...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">γιατί είχε χρήμα... πολύ χρήμα... </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">όλα, μάλλον, γυρίζουν εκεί...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">είναι ίσως η "αντεπίθεση" που ετοιμάζουμε...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">και οι "παρωπίδες"* που εκούσια μου φόρεσα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">πιστεύω να πάρω λίγο τα πάνω μου...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">το 'χω πει και σας το ξαναλέω</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">ένα ευχαριστώ είναι πολύ λίγο...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">γιατί μου είπατε ότι έχω "δύναμη"</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">και τη βρίσκω... </span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">έστω και αν τρώω τις σάρκες μου</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">(άντε... μήπως αδυνατίσω κιόλας...)</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">*(= η αποκλειστική μου ενασχόληση με "νομικά" και "τραπεζικά")</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7819963205132823770?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-32435343577585038872007-02-25T08:46:00.000+02:002007-02-25T09:11:23.321+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/ReE1XKJfM-I/AAAAAAAAANk/K7WntDK_CgA/s1600-h/216742_80.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/ReE1XKJfM-I/AAAAAAAAANk/K7WntDK_CgA/s320/216742_80.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035364530354336738" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Η "κούραση" μου κρατάει ακόμα... Όμως, τόσο γλυκά και "δυνατά" τα λόγια σας... Παίρνω δύναμη... Όπως και ένα sms του αδερφού μου "δύναμη και κουράγιο"... Και έτσι συνεχίζω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Έχω ανοίξει τα "χαρτιά" και μελετάω τα καινούργια στοιχεία που προέκυψαν. </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Δε μου "βγαίνει" να γράψω κάτι από "μένα", από τις σκέψεις και τις απόψεις μου, τις εμπειρίες και τα βιώματα μου, κάποια ιστοριούλα από τη φαντασία μου. Τίποτε... Μέχρι και τις "κουζινο- ιστορίες" μου αμέλησα, που τόσο μ' αρέσει να γράφω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Για λίγες μέρες... θα έχω "παρωπίδες". Θα βλέπω μόνο νόμους, αποφάσεις, συμβάσεις... Μέχρι να προετοιμαστεί το επόμενο στάδιο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Και μετά, θέλω να πάω στην Αθήνα... Κάποιος θα έλεγε ότι χρειάζονται διακοπές στη φύση... Όμως εγώ θέλω ένα "πολιτιστικό" διάλειμμα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Αλλά βασικά, θέλω να βρεθώ με φίλους... καινούργιους και παλιούς.... ξέρετε, ε;;;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3243534357758503887?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-47245026001027861482007-02-22T10:34:00.000+02:002007-02-22T10:40:34.173+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rd1V3qJfM9I/AAAAAAAAANY/0-ZXM39oBK8/s1600-h/woodman.house3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rd1V3qJfM9I/AAAAAAAAANY/0-ZXM39oBK8/s320/woodman.house3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034274373165331410" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);">νιώθω πολύ κουρασμένη...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">πάλι χθες, με εξουθένωσαν οι καταστάσεις...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">είναι πάνω από μένα, από τις δυνάμεις μου...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">πρέπει να κρατήσω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">πόσο ακόμα θα αντέχω να παλεύω για το δίκαιο...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">μέχρι πότε θα με στήνουν στον τοίχο,</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">και να με πυροβολούν ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:85%;" >(πάλι είχα δικαστήριο χθες...)<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4724502600102786148?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-44827744111643477172007-02-20T11:21:00.000+02:002007-02-20T11:53:38.424+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdrAeaJfM8I/AAAAAAAAANE/jrnJ07PjNM0/s1600-h/4557710-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdrAeaJfM8I/AAAAAAAAANE/jrnJ07PjNM0/s400/4557710-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033547162187674562" border="0" /></a><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 0, 0);">"...Τα έργα τέχνης ζουν μέσα σ' απέραντη μοναξιά, κι η κριτική είναι το χειρότερο μέσο για να τα ζυγώσεις. Μονάχα η αγάπη μπορεί να τα "συλλάβει", να τ' αγκαλιάσει, να σταθεί δίκαιη απέναντι τους.- Να πιστεύετε, πάνω απ' όλα, ό,τι σας λέει το δικό σας αίσθημα, στο πείσμα όλων αυτών των αναλύσεων, των συζητήσεων, των εισαγωγών. Κι άδικο ακόμα αν είχατε, η φυσική ανάπτυξη του εσωτερικού σας κόσμου θα σας οδηγήσει σιγά- σιγά, με τον καιρό, προς άλλες γνωστικές καταχτήσεις. Αφήστε τις κρίσεις σας ν' ακολουθήσουν τη δική τους σιωπηλή, αδιατάραχτη εξέλιξη, που (όπως κάθε πρόοδος) πρέπει να 'ρχεται από τα βάθη του Είναι σας, και δε μπορεί ν' ανεχτεί ούτε πίεση, ούτε βιάση. Εγκυμοσύνη ως την κρίσιμην ώρα, και, τότε, γεννοβόλημα: Αυτό είν' όλο. Αφήστε κάθε εντύπωση, κάθε σπόρο συναισθήματος να ωριμάζει μέσα σας, στο σκοτάδι, στο χώρο του ανείπωτου, του υποσυνείδητου, όπου δε φτάνει η νόηση σας, και, με βαθιά ταπεινοσύνη κι υπομονή, προσμείνετε την ώρα που θα γεννηθεί ένα καινούργιο φεγγοβόλημα: αυτό, και μόνο, θα πει "</span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 0);">ζω την τέχνη</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 0, 0);">": είτε απλός πιστός της είσαι, είτε δημιουργός. ..."</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 0, 0);"></span></div><div style="text-align: right; color: rgb(51, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Rainer Maria Rilke</span><br />Γράμματα σ' ένα νέο ποιητή<br />(μετ. Μάριου Πλωρίτη)<br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span></span></div><div style="text-align: left;">Μια άποψη και μια συμβουλή του ποιητή, που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη....<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span></div><span style="font-style: italic;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4482774411164347717?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-7796550571140328672007-02-17T15:17:00.001+02:002007-02-17T16:19:00.547+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdcAs4665sI/AAAAAAAAAMo/h9cR7l57JLU/s1600-h/KaufmannMuse.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdcAs4665sI/AAAAAAAAAMo/h9cR7l57JLU/s400/KaufmannMuse.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032491879803578050" border="0" /></a>ήρθε και σε μένα το μπαλάκι...<br />το παιχνίδι με τις 5 αλήθειες μας...<br />το 'ριξε αρχικά η φεγγαροαγκαλιασμένη μας...<br />μετά ήρθε και από την Αλκυόνη μας...<br /><br />σαν η Σαλονίκη να θέλει να μου στείλει χαιρετίσματα...<br />(ναι, είναι δέκα τα χρόνια που ήμουν εκεί τελευταία φορά)<br /><br />ως πρακτικό ον, δεν με απασχόλησε τι θα πω...<br />τα πλείστα τα έχω πει... "ρόμπα" διαδικτυακή<br />(όνομα δεν έχω πει, 'ντάξει ...<br />έχω σπάνιο όνομα σε πολύ μικρή πόλη, γμτ!!!!)<br />αλλά, έλεγξα τους "αγαπημένους"<br />για το που θα πάει η πυραμίδα μετά...<br /><br />τέλος πάντων...<br /><br />ένα ποτήρι κρασί... γιορτινή ατμόσφαιρα!<br /><br />και σας λέω...<br /></div><br />Ι. είμαι άνθρωπος της επαρχίας... γεννήθηκα και μεγάλωσα στην επαρχία, με τα "κλειστά" μυαλά και την περιρρέουσα "υγρασία"...<br />ΙΙ. αγαπώ τη φύση... πνίγομαι που ζω μες το μπετόν... παρότι στη δουλειά μου κάνω μελέτες οπλισμένου σκυροδέματος...<br />ΙΙΙ. είμαι αρρωστημένα κυκλοθυμική... (το 'χετε καταλάβει, το "κουσούρι" δεν κρύβεται....)<br />IV. είμαι υπέρμαχος της υψηλής "αισθητικής", με έναν τρόπο που έχω στήσει στην κούφια κεφάλα μου...<br />V. θεωρώ ως ύψιστη αρετή την "αγάπη", που περικλείει πολλές άλλες έννοιες - ελευθερία, σεβασμό....<br /><br />και εις το τετράγωνο να τα 'λεγα και πάλι η λογοδιάρροια μου δεν θα χωρούσε....<br /><br />Στέλνω το μπαλάκι εις...<br /><br /><a style="color: rgb(51, 51, 153);" href="http://www.gogooo.blogspot.com/">μικρή Γωγώ</a><span style="color: rgb(51, 51, 153);">...</span><br /><a style="color: rgb(51, 51, 153);" href="http://maro-k.blogspot.com/">Μάρω</a><span style="color: rgb(51, 51, 153);">...</span><br /><a style="color: rgb(51, 51, 153);" href="http://apikonisi.blogspot.com/">Στέφανο</a><span style="color: rgb(51, 51, 153);">...</span><br /><a style="color: rgb(51, 51, 153);" href="http://spidertale.blogspot.com/">Simon</a><span style="color: rgb(51, 51, 153);">...</span><br /><a style="color: rgb(51, 51, 153);" href="http://dodoulis.blogspot.com/">dodos</a><span style="color: rgb(51, 51, 153);">...</span><br /><br />(και κρύβομαι από τις "πετριές"....<br />με την ελπίδα να έχω προλάβει...<br />στην πρόσκληση εννοώ,<br />γιατί η "πυραμίδα" τρέχει....)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-779655057114032867?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-27511333214283358912007-02-16T12:49:00.000+02:002007-02-16T12:56:54.798+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdWNY4665rI/AAAAAAAAAMc/GLZ1HQn8Sv0/s1600-h/697924-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdWNY4665rI/AAAAAAAAAMc/GLZ1HQn8Sv0/s400/697924-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032083617392289458" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 0, 0);">χθες τους είδα<br />και τους δύο...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">τους άντρες που είναι δίπλα μου...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">να έχουν λυγίσει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">δύσκολο για τον εγωισμό του φύλου τους</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">αλλά το έδειξαν... σε μένα</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">τους είδα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">βάρυνα περισσότερο...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">πως θα δυναμώσω να τους δώσω το χέρι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">φοβάμαι...<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2751133321428335891?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-4887362513681222472007-02-14T22:59:00.000+02:002007-02-14T23:20:10.069+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdN8NI665qI/AAAAAAAAAMQ/pWcSKJ0lbfg/s1600-h/889729-lg.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdN8NI665qI/AAAAAAAAAMQ/pWcSKJ0lbfg/s400/889729-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031501773877733026" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 51, 51);">Ξεφυλλίζω παλιά βιβλία...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">Προσπαθώ να τα βάλω σε τάξη...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">τα ράφια λειψά... αδυνατώ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και ανοίγω σελίδες...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">υπογραμμίσεις με μολυβάκι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">Θέλω να μπω σε ένα Βιβλιοπωλείο...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">αληθινό... όχι υπεραγορά βιβλίου...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">με τη μυρωδιά του χαρτιού...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">την αίσθηση- τη συναίσθηση</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">να αφεθώ στην παραίσθηση,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">σε κόσμο φτιαγμένο από λέξεις</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">τυπωμένες...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">Έφτιαξα μια ομπρέλα από βιβλία...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">κλειδώθηκα στο σκονισμένο γραφείο ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και η ζωή περνούσε δίπλα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και όταν "ξύπνησα".... τι;;;</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">πάντοτε δυσκολία προσαρμογής</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">στις καταστάσεις...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">σε στάση διαρκή...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">σταματημένη...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">εδώ, εκεί, στο πουθενά...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">σήμερα "πισωγύρισα"...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">μπερδεύτηκα ίσως...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">τα μπέρδεψα μήπως;<br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-488736251368122247?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-728485651015368032007-02-13T19:03:00.000+02:002007-02-13T19:02:07.904+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdH324665pI/AAAAAAAAAME/Xh2aDPizRGI/s1600-h/mi227.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RdH324665pI/AAAAAAAAAME/Xh2aDPizRGI/s400/mi227.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031074781114066578" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Από μικρή έτσι έχω μάθει.... Το "εργόχειρο"....</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Ήταν η γιαγιά μου, που πάντα με το βελονάκι της "έγραφε" τις ιστορίες της σε δαντέλες...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Ίσως η μαμά μου, που ακόμα και στη βάρδια της στο μαγαζί είχε πάντα ένα κέντημα...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Ίσως οι θείες μου, που με κάθε μέσον έφτιαχναν αριστουργήματα...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Ίσως, που στα 12 μου χρόνια, έλαβα το δώρο μου από το μπαμπά... μια ολοκαίνουρια ραπτομηχανή Singer... που φυσικά έχω ακόμα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Πάντως, από μικρό κοριτσάκι, είχα πάντα το "εργόχειρο" μου...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Μαθήτρια καμάρωνα τα πουλόβερ που φορούσα, πλεγμένα από τα χέρια μου...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Φοιτήτρια χαιρόμουν τις ριγμένες στο πάτωμα μαξιλάρες, κεντημένες από τα χέρια μου.</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Στα σπίτια που ζούσα πάντα κάτι ιδιαίτερο... ίσως μια μπάντα, ένα ριχτάρι... ένα κέντημα στο σεντόνι... μια"πινελιά" στην κουρτίνα... πάντα κάτι.... εκτός φυσικά από "σεμεδάκια" και "καρεδάκια"... μακριά από μένα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Στο σπίτι μας στη θάλασσα, είχα πάντα ένα "εργόχειρο"... Τις νύχτες, όταν κουραζόμουν από το διάβασμα... έπιανα το "εργόχειρο" μου και σκεφτόμουν...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Τη βροχερή Κυριακή που μας πέρασε...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Μια μικρή τακτοποίηση σε πράγματα, που ακόμα είναι σε κούτες, που ήρθαν από "κει"... και με πονάει πολύ ακόμα να τα ξεκαθαρίσω... Και βρέθηκε... Το κουτάκι με το μισοτελειωμένο "κέντημα"... Και έπιασα πάλι τον καμβά και τις κλωστές... Και χάθηκα εκεί... Και χαίρομαι τα χέρια μου, που δημιουργούν...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Έτσι, έκλεισα λίγο τον υπολογιστή...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">Ίσως σας φανεί ανόητο ή αναχρονιστικό... Αλλά μου αρέσει και με κάνει να νιώθω καλά... Και το χρειάζομαι τώρα...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-72848565101536803?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-11995173987837808542007-02-11T08:43:00.000+02:002007-02-11T08:11:37.037+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rc7IO4665oI/AAAAAAAAAL0/jzkhX3WdHhE/s1600-h/4291655-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rc7IO4665oI/AAAAAAAAAL0/jzkhX3WdHhE/s320/4291655-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5030177991942661762" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Βρέχει αστάματητα από χθές. Μ' ανοιχτές τις κουρτίνες, παρατηρώ το νερό, ακούω τον αέρα... Αυτό το ονειρεμένο κυριακάτικο πρωινό. Γιατί έτσι είναι οι Κυριακές του χειμώνα. Βροχερές και ασφαλείς. Στη ζεστασιά του σπιτιού, λίγη μουσική και σκέψεις... Με νοσταλγική διάθεση προσεγγίζω τις καταστάσεις και το μυαλό μου τρυπάνε ιστορίες, σα νεοσσοί έτοιμοι να σπάσουν το τσόφλι τους. Μου έρχονται εικόνες από το παρελθόν και εκεί τοποθετώ τους "χαραχτήρες" μου. Παρότι η "βρύση έχει κλείσει για λίγο", όπως -μες την καλοσύνη της- μου είπε η Ελένη ... να διώξει το φόβο μου για τις χημικές διεργασίες που γίνονται στον εγκέφαλο μου... Σαν αυτό το προσωρινό διάλειμμα του θυμικού ... η επίπεδη συναισθηματική μου έκφραση, να ήταν το "δώρο" μου ... που μου το χάρισε ο πόνος, η θλίψη, ο σπαραγμός μου. Οι λέξεις ξανάρχονται, αργά αλλά σταθερά... Η έμπνευση ακόμα ταξιδεύει αλλού... ανακυκλώνομαι στα βιώματα. Δε με πειράζει... Έχω αναστείλει τα "πρακτικά"... δε με αγχώνουν κοινοτοπίες και καθημερινότητα. Στέκομαι στα βασικά... στα απολύτως χρειώδη. Μια διαφορετική οπτική ... μια εναλλακτική αντιμετώπιση...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Χθες "έστησα" μια από τις <a href="http://cook-yf.blogspot.com/2007/02/blog-post.html">κουζινο-ιστορίες</a> μου. Βγήκε σχεδόν αβίαστα... Την "πόσταρα" αμέσως χωρίς χτένισμα - πρωτολειακή και άτεχνη. Το χάρηκα όμως. Συνέθεσα εικόνες και έστησα τον τόπο. Το δάσος με τις λεύκες υπάρχει πράγματι στην άκρη της πόλης. Εκεί πήγαινα κοριτσάκι , βόλτα τις κούκλες μου με το καροτσάκι τους, να επιδείξω τα νέα ρουχαλάκια τους που είχαμε φτιάξει με τη γιαγιά μου. Το εργοστάσιο με τις οδοντογλυφίδες είναι φανταστικό, αλλά θυμάμαι όταν μας είπε η δασκάλα ότι φτιάχνονται από ξύλο λεύκας (οι παλιές λευκές), φανταζόμουν πόσες χιλιάδες να βγάζει ένα δέντρο. Τα χωράφια με τα μανουσάκια υπήρχαν, σε άλλο σημείο όμως, αλλά τα σύνδεσα. Τις κουζίνες με το πατημένο χώμα τις πρόλαβα, σε κάποια χωριά, πολύ παλιά... όπως και τις σαρωματιές. Τα δε προσκυνήματα σε μοναστήρια ήταν το "χόμπυ" της μαμάς μου, όταν χάσαμε το μπαμπά μου. Με το αυτοκίνητο, συντροφιά με τη γιαγιά και φίλες, σχεδόν κάθε Κυριακή εξέδραμαν ... Μοναστηριακός τουρισμός! </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Με κατακλύζει πλημμυρίδα ιδεών... Θα βάλω "ωράριο εργασίας"... Σαν τμήμα της "θεραπείας"... Τουλάχιστον ο "αγώνας" να είναι γόνιμος....<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-1199517398783780854?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-69434472115470581352007-02-10T12:10:00.000+02:002007-02-10T12:17:45.141+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rc2bIo665mI/AAAAAAAAALg/p5IPpScg734/s1600-h/A3919_CAT.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rc2bIo665mI/AAAAAAAAALg/p5IPpScg734/s320/A3919_CAT.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029846931568518754" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);">Σήμερα κατέβηκα στο "κατώι"...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">και βρήκα τη συνταγή...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">Πέρασα από το σπίτι με τις "μυστικές ιστορίες"</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">και την απόθεσα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">Τρατάρουμε λοιπόν την ιστορία<br />με το <a href="http://cook-yf.blogspot.com/2007/02/blog-post.html">"χοιρινό μπούτι ζαμπόν"</a>...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">Αν "πεινάσατε", περάστε!</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">(αυτοδιαφημίζομαι...)<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6943447211547058135?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-9494453842600499822007-02-09T09:24:00.000+02:002007-02-09T09:23:03.674+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rcwru4665kI/AAAAAAAAALI/QthNeRGYiWk/s1600-h/5566971-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rcwru4665kI/AAAAAAAAALI/QthNeRGYiWk/s320/5566971-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029442968419493442" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">Μια τυχαία συνάντηση χθες το μεσημέρι. Στο ταμείο του μεγαλομπακάλικου. Είχα συνοδεύσει τον κολλητό μου, να τον βοηθήσω για τις προμήθειες του "τσικνίσματος". Εκεί που μέτραγα τα κουτάκια με τις μπύρες, μια κυρία έσυρε το καρότσι της προς το ταμείο. Την αναγνώρισα. Ήταν η κα Γιώτα, η φιλόλογος που είχα στο Λύκειο. Με αγκάλιασε και με φίλησε με τρυφερότητα. Με ξέρει από παιδάκι, ως παιδική φίλη και συμμαθήτρια της μαμάς μου. Πέρα από τα τυπικά, με τη γλυκύτητα που ανέκαθεν την διέκρινε μου είπε: "</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 0, 0);">Κορίτσι μου, εσύ πάντα σκεφτόσουν. Να σκέφτεσαι για τον εαυτό σου. Να συνεχίσεις να σκέφτεσαι... πάντα...</span><span style="color: rgb(51, 0, 0);">" Με συγκίνησε, με χαροποίησε, με προβλημάτισε...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">Τελικά σκέφτηκα, ήμουν τυχερή. Γιατί είχα "δασκάλους" στο σχολείο..</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">Ναι!στάθηκα τυχερή... Μου άνοιγαν τους δρόμους από την πρώτη του Δημοτικού. Που τους συναντάω στο δρόμο και μιλάμε χαμογελαστά και εγκάρδια. Που δεν τους απασχολεί η αποτυχημένη επαγγελματική μου πορεία -(εικόνα ανεπίτρεπτη στη μικρή μας πόλη)- αλλά η προσωπικότητα μου... οι σκέψεις μου... </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">Τους ευχαριστώ... για όσα μου έμαθαν και με τη "στάση ζωής" τους με μαθαίνουν ακόμα...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-949445384260049982?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-67975098275463055422007-02-07T10:24:00.000+02:002007-02-07T11:10:19.964+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcmWkrn9OfI/AAAAAAAAAK8/thwiRiWp1Xo/s1600-h/63305705.fF4eG4PL.sunset.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcmWkrn9OfI/AAAAAAAAAK8/thwiRiWp1Xo/s400/63305705.fF4eG4PL.sunset.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028716015865641458" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Ήταν 31 του Γενάρη το 2000. Ένα ηλιόλουστο χειμωνιάτικο πρωινό. Μάζεψα όλες μου τις δυνάμεις, δεν φόρεσα τα μαύρα μου ρούχα και πήγα στο ιατρείο της Ρ. Είχα περάσει 3 εφιαλτικούς μήνες, είχα κοντέψει να "περάσω" απέναντι... Διάγνωση: Βαριά κατάθλιψη. Επείγουσα ανάγκη θεραπείας. Ήταν τόσο γλυκιά η Ρ. Με τα φάρμακα και το λόγο της άρχισαν να ανοίγουν τα πέπλα, να φεύγει σιγά- σιγά το σκοτάδι. Η συμβουλή της ήταν, κράτα ημερολόγιο- γράφε αυτά που αρχίζεις να βλέπεις... γράφε τα ημερολόγια θεραπείας σου. Και έγραψα- έγραψα πολύ... τετράδια γέμισα -για τις αντιδράσεις μου στα φάρμακα, την καθημερινότητα μου, αυτά που με βασάνιζαν... Τετράδια φυλαγμένα στο συρτάρι, που δεν ξαναδιάβασα. Χείμαρρος λέξεων- ασυνάρτητη γραφή- παραλήρημα. Τώρα όμως, τα έβγαλα από την κρύπτη και θα τα ξαναδώ. Κάποιο μάθημα θα μου δώσουν. Η άλλη σημαντική συμβουλή της ήταν να προσπαθήσω να τηρώ ένα στοιχειώδες ημερήσιο πρόγραμμα, να οργανώνεται σταδιακά η καθημερινότητα μου. Εκεί ενέταξα το "τετράδιο ποίησης". Δηλαδή κάθε μέρα αντέγραφα ποίηση. Κοντά μήνα μου πήρε να αντιγράψω την "Ερημη Χώρα" του T.S. Eliot στη μετάφραση του Σεφέρη... Αυτό το τετραδιάκι σκέφτομαι να το συνεχίσω... Μάλλον με τον αγαπημένο μου Eliot θα ασχοληθώ πάλι... Η ποίηση- τα βιβλία- συμβουλάτορες και δεκανίκια...</span><br /><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(102, 51, 102);"><span style="font-style: italic;">"Στη γλώσσα της ποίησης σημασία έχει όχι μόνο αυτό που βλέπεις (διαβάζεις) γραμμένο αλλά και το άλλο που δεν βλέπεις γραμμένο. Αυτό που κάποτε ακούγεται σα δεύτερος ήχος στα ενδιάμεσα των συλλαβών και των λέξεων- δεν είναι η σιωπή, μη βιάζεσαι - είναι ο ήχος που αφήνουν οι λέξεις όταν οι συλλαβές και οι λέξεις τρίβονται- τα κόκαλα τους τρίβονται- η μιά με την άλλη. Καμιά φορά ακούς λέξεις ολάκερες πίσω από το πρώτο ηχητικό (ή εννοιολογικό) επίπεδο, που συμπληρώνουν ή αντιμάχονται τις πρώτες. Καμιά φορά- σπάνια- πίσω από ένα ποίημα ή στα ενδιάμεσα του ακούς καθαρά κάτι σαν ένα δεύτερο ποίημα- η αίσθηση είναι παράξενη, ταράζεσαι τότε. Κι αυτό φυσικά δεν είναι ο αντίλαλος του πρώτου ποιήματος. Είναι ένα άλλο ποίημα, με μια δική του συναρμογή συλλαβών και λέξεων, διαφορετικό από το πρώτο."</span><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Τάκης Σινόπουλος</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Νυχτολόγιο</span><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Νομίζω ότι όταν αντιγράφω την ποίηση- "βλέπω" το άλλο ποίημα, το κρυμμένο...</span><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6797509827546305542?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-48742450489912037662007-02-06T11:43:00.000+02:002007-02-06T11:58:43.007+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RchQmLn9OeI/AAAAAAAAAKs/ADDuRV0eM7o/s1600-h/3618318-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RchQmLn9OeI/AAAAAAAAAKs/ADDuRV0eM7o/s320/3618318-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028357600844790242" border="0" /></a>ξεκινάω από το "happy end"...γιατί εκεί θα προσπαθήσω να φτάσω...<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">"Ice, τι είναι Μύηση;" τον ρωτάει η Λώρα.</span><br /><span style="font-style: italic;">"Το πρώτο στάδιο της Μύησης είναι ο πόνος". απαντάει ο Ice, "αυτό που είχες όλη σου τη ζωή. Το δεύτερο στάδιο της μύησης είναι η χαρά, η ευφορία..."</span><br /><span style="font-style: italic;">"Αλλά τι είναι πραγματικά;" ρωτάει η Λώρα.</span> <span style="font-style: italic;"><br />"Ετοιμάζεσαι για το Θεό..."</span><br /><span style="font-style: italic;">"Κι εγώ είμαι έτοιμη;"</span> <span style="font-style: italic;"><br />"Με τους φριχτούς πόνους που πέρασες, ναι, Λώρα, είσαι έτοιμη..."</span><br /><span style="font-style: italic;">"Ναι", ψιθυρίζει η Λώρα. "Ναι... Ναι... Ναι..."</span><br /><br /><div style="text-align: right;">Μαργαρίτα Καραπάνου<br />"ΝΑΙ"<br /><br /><div style="text-align: left;"><br />Σήμερα ξεκίνησα "θεραπεία"... Μέρα Τρίτη; Και τι πειράζει... η αρχή να γίνεται...<br />Πάλι "αγώνας"... να φύγει ο πόνος ...<br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4874245048991203766?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-60231742111364590962007-02-05T10:40:00.000+02:002007-02-05T11:41:33.150+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rcb6Y7n9OcI/AAAAAAAAAKY/XeSBy-q1Yqs/s1600-h/3682345-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rcb6Y7n9OcI/AAAAAAAAAKY/XeSBy-q1Yqs/s320/3682345-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027981340234824130" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Όταν κάποιες Κυριακές γίνονται βάρος, φορτίο βαρύ- και θα καθορίσουν την πορεία της επόμενης βδομάδας.<br /><br />Δεν αναφέρομαι φυσικά στην "θλίψη του κυριακάτικου απογεύματος".<br /><br />Μιλάω για το ξημέρωμα μιας μέρας χαλαρής, αποκλειστικά αφιερωμένης στα δικά μου.<br />Από μικρό παιδί έμαθα ότι Κυριακή είναι βόλτα...<br />Κυριακή είναι το μεσημεριανό τραπέζι...ένας καφές στην εξοχή...<br />Αργότερα, φοιτήτρια πια, έμαθα τις εφημερίδες...εθισμός σχεδόν...<br />Οι ίδιες κινήσεις χώρισμα τα διαφημιστικά, οι αγγελιές και τα οικονομικά.<br />και μετά ..."βούτηγμα"...<br /><br />Χτες ξύπνησα νωρίς... το ξημέρωμα, αφού είχα κοιμηθεί νωρίς το προηγούμενο βράδυ για να δω σε μηνύματα στο κινητό ότι φίλοι με έψαχναν για σαββατιάτικη έξοδο. Δεν πειράζει, με τους καλούς δε χανόμαστε... Είχε καθαρό ουρανό, τόσο πολύ, που μου' στειλε χαιρετισμούς ο Αίνος από την Κεφαλλονιά... Τα μπουμπούκια από τις φρέζιες στη γλάστρα φουσκωμένα, έτοιμα να ανθίσουν, μπερδεμένα από τον καιρό. Αισιόδοξο ξεκίνημα...<br /><br />Αλλά...<br /><br />Ήθελα να πάω βόλτα... να φτάσω μέχρι τα "3 ποτάμια", στα σύνορα Αρκαδίας- Αχαϊας- Ηλείας, που δεν είναι και τόσο μακρυά... και μετά ανάλογα με τη διάθεση- να ακολουθήσω διαδρομές... το χρειαζόμουν και το χρειάζομαι...<br /><br />Μόνο που στα πρακτικά δυσκολεύομαι... Δεν είχα βενζίνη στο αυτοκίνητο αλλά ούτε και το σχετικό αντίτιμο. Μέτρησα τα "ψιλά", δεν είχα ούτε για εφημερίδες... ένα πακέτο τσιγάρα έβγαινε, αφού την Παρασκευή ότι είχα (και σχεδόν δεν είχα) τα κατέβαλα για έναν διακανονισμό, που η απώλεια του σημαίνει έκτιση ποινής φυλάκισης του αδερφού μου.<br /><br />Μες τη θλίψη μου, κατέφυγα στα βιβλία... που αλλού πια να απαγκιάσω; Έτσι βρέθηκε και το κειμενάκι που πόσταρα χθες, (το' χω σε φωτοτυπία από μια συλλογή ταξιδιωτικών - που είχα βρει κάποτε στην τοπική βιβλιοθήκη).<br /><br />Τώρα είμαι στο γραφειάκι μου, που είναι γεμάτο βιβλία. Δεν έχω όμως το κουράγιο να τα μεταφέρω πιό πέρα, μπας και δουλέψω λιγάκι... Αλλά και πάλι γιατί; Πάλι θα ζητιανεύω το αντίτιμο της δουλειάς μου... για να πληρωθώ έναντι μετά ένα εξάμηνο. Ήδη δήλωσα στο συνεργάτη μου ότι διακόπτω τη συνεργασία μας, να ψαχτώ αλλού- αλλιώς... και αν δεν δύναται να εξοφλήσει άμεσα, να κάνουμε διακανονισμό, τουλάχιστον να καλύπτω κάποια πάγια έξοδα... Μου είπε από το 2008 και μετά!!!! Βλέπετε ξεκίνησε την κατασκευή της πολυτελούς μεζονέτας του στα προάστια και έχει ... δυσκολίες!!! Μετά 15 χρόνια συνεργασίας, 15 χρόνια φιλίας και πολύ- πολύ βοήθεια και από μένα αλλά και από τη μαμά μου, που πάμπολλες φορές τον γλύτωσε από την χρεωκοπία και ακόμα της οφείλει...<br /><br />Και τώρα τι;;;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6023174211136459096?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-39080934012575740842007-02-04T13:44:00.000+02:002007-02-04T13:59:49.142+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcXHmbn9ObI/AAAAAAAAAKI/OBO_PVFmuY8/s1600-h/A2817_CAT.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcXHmbn9ObI/AAAAAAAAAKI/OBO_PVFmuY8/s320/A2817_CAT.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027644022093330866" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >«Πήγαινα κάποτε, φθινόπωρο ήταν, μ’ ανάλαφρη συννεφιά, με φιλτραρισμένο φως, στο Χλεμούτσι, στο κάστρο της Γλαρέντζας. Ο δρόμος ανεβοκατέβαινε ανάμεσα σε καρπισμένες λεμονιές. Ένιωθα την ευδοκία του ώριμου καρπού. Το φρέσκο λεμόνι, ν’ ανασαίνει φρέσκο λεμόνι όλος ο περίγυρα τόπος. Σε μια στιγμή ένας άνθρωπος ήρθε σιμά μου, ένας άνθρωπος της γης, απλός και ταπεινός. Έκοψε από να κλαδί δύο μεγάλα λεμόνια, μου τα πρόσφερε:</span> </div><p style="font-style: italic; text-align: justify;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">-Είστε ξένος, μου είπε. Περνάτε από τον τόπο μας. Μεροκαματιάρης είμαι, δεν έχω άλλο τίποτε να σας φιλέψω.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">Πήρα το χάρισμα του με συγκινημένη ευγνωμοσύνη.<br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;"><br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">Παρόμοια σκηνή μου διηγήθηκε κάποτε ο Σικελιανός. Ήταν στην Ολυμπία, περνούσε τον Κλαδέο μόνος, καταμεσήμερο. Σίμωσε σ’ ένα χτήμα. Ένας άνθρωπος ήρθε σιμά του. Κρατούσε ένα πορτοκάλι στα χέρια του. Του το πρόσφερε. Ο Σικελιανός δεν το απολησμονούσε εκείνο το πορτοκάλι. Δεν ήταν ένας καρπός. Ήταν μια κίνηση ψυχής, μια ολόσωμη πρόσφορα. Σε τέτοια περιστατικά ο άνθρωπος εκφράζει την ψυχή του τοπίου, εκφράζει το τοπίο, το συμπληρώνει.»</span></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;"><br /></span></span></span></p><p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος</span></span></span></p><p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">θέσεις και αντιθέσεις του ελληνικού τοπίου<br /></span></span></span></p><p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">(1953)</span></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;"><br /></span></span></span></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcXHZbn9OaI/AAAAAAAAAKA/o28GlPGpU-0/s1600-h/A2818_CAT.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcXHZbn9OaI/AAAAAAAAAKA/o28GlPGpU-0/s320/A2818_CAT.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027643798755031458" border="0" /></a></p><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">είναι που λιγουρεύτηκα</span><br /><span style="font-family:georgia;">να απλώσω το χέρι</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">να κόψω ένα πορτοκάλι από το δέντρο...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">όπως ήξερα πάντα...<br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3908093401257574084?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-43319106774688236852007-02-03T17:00:00.000+02:002007-02-03T18:33:10.855+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcStBrn9OZI/AAAAAAAAAJw/-Fs1iL5REvQ/s1600-h/5129588-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcStBrn9OZI/AAAAAAAAAJw/-Fs1iL5REvQ/s320/5129588-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027333328454105490" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">Άλλα ήθελα να γράψω σήμερα. Αλλά ήρθε ο καλός μας <a href="http://askardamikti.blogspot.com/">ασκαρδαμυκτί</a>, σε σχόλιο του στο προηγούμενο, να τα ανατρέψει... Θέλει να δει την ποίηση του κου "περιφερειακού". Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο όρος, αλλά η προϋπηρεσία μου στη Τράπεζα με κατευθύνει σε αυτούς τους "κώδικες" ...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Να εξηγηθώ όμως:<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Βρέθηκα στην Τράπεζα, γιατί ακόμα και ως πρωτοετής φοιτήτρια τα σ/κ ελέγχονταν. Τότε, έτος 1982 ήθελα να συνοδεύσω τον εφηβικό μου-ακόμα τότε - έρωτα στην Αθήνα, να του δώσω δύναμη για τη συμμετοχή του σε διαγωνισμό της ΕΤΕ. Δικαιολογία, πάω και γω.... Ήξερα ότι θέλει χοντρό γλείψιμο για να περάσεις, που δεν το είχα φυσικά... Ντάξει!, είπα στην αφέλεια μου, ένα πρωινό στο Ν. Ηράκλειο, που θα με συνόδευε η αδερφή του μπαμπά μου, κάτοικος Αθηνών (οδός Ηπείρου- ήθελα να πω στη <a href="http://maro-k.blogspot.com/2007/02/2.html">Μάρω</a> ότι την οδό Ιουλιανού την ξέρω από παιδάκι- η Ηπείρου ανεβαίνει -και η θεία μένει διαγώνια απέναντι από κείνο το παλιό "κύτταρο"-η Ιουλιανού κατεβαίνει... ακόμα και τώρα Μάρω μου, πάντα την Ιουλιανού κατεβαίνω να πάω στη θεία)... αλλά!!! έλα μου ντε!... Το παλικάρι δεν "πέρασε" και γω ... πρώτευσα... γιατί είπαν- οι 4 περνάνε αντικειμενικά, και ήμουν εγώ "πρώτη"... τότε κατάλαβα, την απόλυτη εγκεφαλική τους μετριότητα, γιατί είχα γράψει μόνο τα μισά... μετά είδα ότι θα 'πρεπε να χω ζωγραφίσει γατούλες... αλλά, που να τα φανταστεί το μυαλουδάκι μου...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Εκεί έμεινα 10 χρόνια... μπλιάχ....</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Όταν, γίναν τα "ευτράπελα"... με τις απάτες κατά του αδερφού μου και της μαμάς μου, κανείς δεν υπολόγισε ...την "προϋπηρεσία" μου...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Τότε ήταν που σηκώθηκα... βράχος... (ακόμα αναρωτιέμαι που βρήκα τόση δύναμη....)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Έτρεχα από δω και από κει... μέχρι που πήγα στον κο "περιφερειακό"... ο μόνος που έδωσε σημασία... και ξαφνικά με ρώτησε για ποιητές , καταγόμενους από τον τόπο μου... τους περισσότερους τους έχω αποδομήσει, αλλά τους ήξερα και τους ξέρω προσωπικά... και κει που γινόταν καταγγελία...<br /><br /></span></span><span style="font-weight: bold;font-family:georgia;font-size:130%;" >άλλα λόγια</span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">, που να φανταστώ!!!</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcSrfrn9OYI/AAAAAAAAAJo/7DXPKyLpNKU/s1600-h/%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A6%CE%95%CE%A1%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%A3-+%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 291px; height: 399px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcSrfrn9OYI/AAAAAAAAAJo/7DXPKyLpNKU/s400/%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A6%CE%95%CE%A1%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%A3-+%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027331644826925442" border="0" /></a><span style="font-size:180%;">η ποίηση του κου περιφερειακού...<br /><br /></span><div style="text-align: left;">update: επειδή έζησα το "απρόσωπο" των Τραπεζικών, τα "κάγκελα" (αλήθεια, πίσω από σιδερόφραχτο δούλεψα), δεν καταλαβαίνω τι αντοχές έχουν κάποιοι για να κραυγάσουν ...(εγώ παρέλυσα.. τελείως λέμε... μηδέν) και την Κική Δημουλά, δεν την αντέχω... με τίποτα..., προσπαθείστε να με πείσετε περί του αντιθέτου... στην ΕΤΕ δούλευε και αυτή... ενώ ο Αχιλλέας Κυριακίδης (δεν ήταν στην ΕΤΕ νομίζω, αλλά από τράπεζα πέρασε) μου λέει είτε κείμενα του, είτε μεταφράσεις του είτε εκείνο το μαγικο ρετσιτατίβο (μικρού μήκους) που με μάγεψε...<br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4331910677468823685?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-42648893865326706632007-02-02T16:39:00.000+02:002007-02-02T17:08:48.560+02:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-family:georgia;" >που ποτέ δεν θα σταλεί...</span><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcNNdrn9OXI/AAAAAAAAAJc/8vz9Dmtt4ys/s1600-h/1538014-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcNNdrn9OXI/AAAAAAAAAJc/8vz9Dmtt4ys/s320/1538014-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026946781397465458" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-size:130%;" >Κύριε Διευθυντά!<br /><br />Σήμερα ο καιρός είναι βροχερός, και δυσκολεύομαι να μεταβώ στην πόλη, που εδρεύει η υπηρεσία την οποία διευθύνετε. Σε προηγούμενη συνάντηση μας, μου ζητήσατε να συλλέξω τα στοιχεία, που αφορούν τις παράτυπες δραστηριότητες του εις την πόλη μου εδρεύοντος καταστήματος του ομίλου σας. Όπως ήδη είστε ενήμερος ο Διευθυντής του τοπικού σας καταστήματος, ενώ του επισύρρετο μελλοντική ποινή απόλυσης για τις απάτες που έχει ήδη διαπράξει, υπέβαλε εκούσια παραίτηση, προκειμένου να αναλάβει τη διεύθυνση καταστήματος έτερου τραπεζικού ομίλου, που από την πρώτην τρέχοντος μηνός λειτουργεί εις την πόλη μας.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως, σήμερα το πρωί δηλαδή, έλαβα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το αποτέλεσμα στοιχειοθεσίας λογοτεχνικού περιοδικού που επιμελείται προσωπικός μου φίλος. Και διεπίστωσα τη δημοσιοποίηση στιχουργημάτων σας, που κρίνω αρκετά ενδιαφέροντα. Με κοινό το ενδιαφέρον μας για την ποίηση, θα μπορούσατε να τηρήσετε τα προβλεπόμενα στην πράξη διοικητού Τραπέζης Ελλάδος 2501/02 προκειμένου να υπολογιστεί το ποσοστό της ευθύνης του εις την πόλιν μας εδρεύοντος καταστήματος του ομίλου σας, προκείμενου να μην εμπλακούμε σε περαιτέρω δικαστικές διαδικασίες..<br /><br />Μετά τιμής<br /><br />κυρία υφ</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 153);"><span style="font-size:180%;">και πράγματι...<br /><br />ο κος Περιφερειακός είναι ποιητής...<br /><br />(κατραπακιά μου ήρθε...)<br /></span></div><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4264889386532670663?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-28294018246981937542007-02-01T09:21:00.000+02:002007-02-01T09:34:37.572+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcGXp7n9OWI/AAAAAAAAAJQ/ORYHFTXJsvE/s1600-h/%CE%B6%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%AC%CF%81%CE%B9+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CF%87%CE%BB%CE%AE.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RcGXp7n9OWI/AAAAAAAAAJQ/ORYHFTXJsvE/s320/%CE%B6%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%AC%CF%81%CE%B9+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CF%87%CE%BB%CE%AE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026465405757897058" border="0" /></a><br /> <p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">Μιλάμε... θυμόμαστε...ξανανταμώνουμε..</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">προσπαθούμε...μετράμε τα λάθη μας...</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;"> "μαζί"...</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">βγήκε και το "παραμύθι" από το σεντούκι...</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">γράφτηκε κείνες τις μέρες...</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">Φεβρουάριος 2004</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">για να θυμηθώ πόσο "αλλιώς" ήμουνα...</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">πόσο χαμένη...</span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">και μιά αγκαλιά...</span></span></p><p style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">άρχισε να με "ξαναγυρίζει" στον ... κόσμο...</span></span></p><p style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">_____<br /></span></span></p><p style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;"><br /></span></span></p><p style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">(για τον σύντροφο μου)<br />Στο μεγάλο δάσος είχε αρχίσει να σουρουπώνει. Το μοναχικό αρκουδάκι έφυγε από την ταβέρνα του γερόλυκου, είχε πάει να ξαποστάσει και να πνιγεί σε ένα ποτήρι κρασί και δυό τσιγάρα. Σπίτι δεν ήθελε να γυρίσει. Περιπλανήθηκε στους δρόμους και βρέθηκε σε σκοτεινό μονοπάτι. Σήκωσε ψηλά το κεφάλι, είδε τον καπνό να ανηφορίζει από το τζάκι της γριάς μαϊμούς. Θα χτυπούσε το καμπανάκι. Ίσως είχαν πάλι μάζωξη οι φίλοι. Να βρεθεί μαζί τους να τα πούνε. Να φάνε λίγο από το φρέσκο μέλι που απλόχερα τους χάριζε μια αγριομέλισσα. Και τους χυμούς της σταφυλής να πιούνε που ο χαρωπός μέρμηγκας, έμπειρος οινοχόος, σέρβιρε στα καρυδότσουφλα. Κάποιοι παλιοί γνωστοί ήσαν εκεί. Καινούργιοι θαμώνες άρχισαν να καταφθάνουν την ώρα που η τριζάτη νυχτοπεταλούδα άφηνε της τελευταία πνοή της στο φως του σπερματσέτου, αφήνοντας τα πράσινα μάτια της κρεμαστάρια να στολίζουν την αγριοφουντουκιά. Κάθισε στο πιο απομακρυσμένο σημείο της καλύβας. Παρατηρούσε και μετρούσε τα λίγα φύλλα σφένδαμου που είχε στην τσέπη μήπως έφταναν να καλύψουν το αντίτιμο μιας κούπας από την αχνιστή σούπα που σιγόβραζε στο καζάνι, να ζεστάνει λίγο η ψυχή του και να αφουγκραστεί τις ωραίες μουσικές του καλλικέλαδου αηδονιού. Τότε την πρόσεξε! Μια τρυγόνα, που είχε γνωρίσει σε παλιότερο πέρασμα από το ίδιο δάσος χαιρόταν το θρεπτικό ζωμό και προσπαθούσε να γεμίσει την χοντρή κοιλιά της αφού ήταν άδεια η ψυχή της. Να τα πούνε και πάλι. Παρακάλεσε τη γρια μαϊμού να της προσφέρει δεκανίκι να φτάσει μέχρι αυτόν. Ήταν γριά πια, τα φτερά της δεν την βαστούσαν και η ανάρρωση από τις παλιές αρρώστιες την είχε φορτώσει περιττό λίπος.. Χάρηκε πολύ που είδε το αρκουδάκι. Άρχισαν να μιλούν για τα χρόνια που πέρασαν και … άλλα που δεν είχαν πει. Αποφάσισαν να βγουν έξω. Ένα χλωμό φεγγάρι φώτιζε το μονοπάτι. Η τρυγόνα κούρνιαξε στην ζεστή αγκαλιά του και σκέφτηκαν να προσπαθήσουν να βρούνε κάποιους κοινούς δρόμους να περπατήσουν. Σε λίγο θα ξημέρωνε καινούργια μέρα….</span><span style=""><span style="font-family:georgia;"> </span> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2829401824698193754?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-59695801416145224862007-01-30T22:35:00.000+02:002007-02-01T16:04:22.249+02:00<div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rb-sVl0y35I/AAAAAAAAAJE/m_4iq0fVg60/s1600-h/IMG.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rb-sVl0y35I/AAAAAAAAAJE/m_4iq0fVg60/s320/IMG.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025925196099542930" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">η Ντόλλυ παίζει μπάλα στην αυλή<br />και στο βάθος η θάλασσα<br />(10 χρόνια πριν)<br />_____<br /></span></span><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><br /></span></span><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">μέχρι και πριν ενάμιση χρόνο, όταν κάτι μου συνέβαινε,<br />ήξερα που να πάω... </span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">τις ώρες της κρίσης μου, να ηρεμήσω...<br />να "συμμαζευτώ"...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">στο <a href="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/korakoxori.jpg">σπίτι</a>, στα παράλια του Ιονίου...<br />με τη Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά απέναντι...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">να με νανουρίσει η θάλασσα... </span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">να δω τα αστέρια... </span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">από το παράθυρο στο υπνοδωμάτιο,<br />να βλέπω τη σελήνη να δύει στα νερά..</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">καταφύγιο...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">ακόμα και όταν δεν είχα αυτοκίνητο, με το παπάκι μου...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">δεν φοβόμουν τη νύχτα, την ερημιά,<br />το κρύο, τις νεράιδες...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">πήγαινα "σπίτι" μου...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">και η Ντόλλυ θα με περίμενε στην πόρτα για παιχνίδι...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">ανάλογα με τον καιρό, να ανάψω τζάκι ή καλοριφέρ...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">και να κουρνιάσω</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">Τη νύχτα της Κυριακής "πνιγόμουν"...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">το κλάμα μου, ο αναστεναγμός μου...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">Βγήκα στο μπαλκόνι..</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">το νυχτερινό τρένο μόλις είχε έρθει</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">(θυμάσαι αυτό το τρένο <a href="http://renata2006-renata.blogspot.com/">Ρενάτα</a>...)</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">στο σταθμό, με τις μηχανές αναμμένες,</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">να ξαναταξιδέψει στις 5:40...<br /><br /></span><span style="font-style: italic;">Η νύχτα καθαρή, αστέρια...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">κοιτάζω δυτικά και είδα το φεγγάρι να δύει...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">(ευτυχώς προς τα κει δεν έχει πολυκατοικίες, </span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">είναι το τέλος της πόλης...)</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">δεν είχα που να πάω όμως...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">μέχρι το μπαλκόνι...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">χθες βράδυ, πάλι...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">θυμήθηκα τον Καϊάφα...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">σκέφτηκα, θα πάρω το αυτοκίνητο</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">και θα πάω,<br />στην άκρη της λίμνης...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">και η γκαντεμιά μου...</span></span><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" ><span style="font-style: italic;">είχα μείνει από μπαταρία...<br /><br /><span style="font-size:100%;">(οι τελευταίες μέρες είναι λίγο "δύσκολες",<br />επαναπροσδιορισμός της σχέσης,<br />μια κρίση- που άνοιξε χάσμα<br />και δεν ξέρω πως θα γεφυρωθεί)</span><br /></span></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span></div><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span></span><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;"></span><br /><span style="font-style: italic;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5969580141614522486?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-48188434557262420402007-01-30T01:09:00.000+02:002007-01-30T01:14:54.774+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rb5_Dl0y34I/AAAAAAAAAI4/G6PC50sTT20/s1600-h/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82+%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%82.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rb5_Dl0y34I/AAAAAAAAAI4/G6PC50sTT20/s320/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82+%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%82.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025593933861937026" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-family: georgia;">μη μου "δαγκώνεις" άλλο την ψυχή...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-family: georgia;">κουράστηκα...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-family: georgia;">δεν έμεινε και τίποτα άλλο να μου πάρεις...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-family: georgia;">μη με κάνεις να κλαίω πάλι...<br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-family: georgia;">όχι άλλη αγρύπνια...</span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4818843455726242040?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-27679664544589628972007-01-29T00:56:00.000+02:002007-01-29T02:00:01.852+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rb03PF0y33I/AAAAAAAAAIs/5Pa2h2yo_D4/s1600-h/%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B1-+%CF%87%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rb03PF0y33I/AAAAAAAAAIs/5Pa2h2yo_D4/s320/%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B1-+%CF%87%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025233491616522098" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(102, 51, 0);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >Τον Όμηρο Πέλλα (Οδυσσέα Γιαννόπουλο), δεν τον ήξερα... Τον ανακάλυψα κάπου το 1997, μέσα από ένα διήγημα του αγαπημένου μου Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου.</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >Ήταν στο διήγημα του "Η Νάουσα των νερών", από τη συλλογή "τόποι τέσσερεις" - εκδόσεις "στιγμή".</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" ><br /><br />Αναφερόμενος στις μετακινήσεις του με το τραίνο, προς Θεσσαλονίκη, αναφέρει..</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >"Σε ένα τέτοια ταξίδι πρόσεξα στον κάμπο της Σκύδρας έναν μικρό, έρημο σταθμό, με το ασύνηθες όνομα "Ξεχασμένη". Σε μιά του επίσκεψη στη Νάουσα ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης με πληροφόρησε πως εκεί τοποθετήθηκε και υπηρέτησε ως δάσκαλος (μετά που επέστρεψε από ομηρεία και εξορίες) ο ξεχασμένος και παραγνωρισμένος πεζογράφος Όμηρος Πέλλας- γεννημένος στα ορεινά της Κυπαρισσίας, σε ένα χωριό με το απίστευτο όνομα "Καημένη Γυναίκα". Τέτοιες συγκυρίες!"</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" ><br /><br />Φυσικά και μου κίνησε την περιέργεια. Στην πόλη μου, δεν έχουμε αμιγές βιβλιοπωλείο, έχουμε ξεμείνει στα χαρτοβιβλιοπωλεία- και κάτι από είδη δώρων μέσα, οπότε κάτι σχετικό, ήταν αδύνατο να βρώ. Σε επόμενη επίσκεψη μου στην Πάτρα, πέρασα όπως συνήθως από το αγαπημένο μου "Πολύεδρο"... ένα πραγματικό βιβλιοπωλείο, με την αισθαντικότητα των παλιών καιρών (άλλο ένα τέτοιο βιβλιοπωλείο, έχω συναντήσει στην Κέρκυρα- "ο πλους"- και όταν βρίσκομαι στο νησί περνάω για "προσκύνημα"). Ο Κωστής, ο ιδιοκτήτης- πάντα ενημερωμένος και πρόθυμος... Συλλογή διηγημάτων... εκδόσεις "στιγμή" 1986. Και μόνο ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος... αποτελεί εγγύηση για μένα... Εκδόσεις καλλιτεχνικές, πραγματική τυπογραφία με την προσεγμένη επιμέλεια του Αιμίλιου Καλιακάτσου... (δεν ξεχνώ τα υπέροχα βιβλία των Ε.Χ. Γονατά, Νίκου Καχτίστη, τις μεταφράσεις του Στυλιανού Αλεξίου- μου "σύστησαν" τον Antonio Porcia... και πολλά- πολλά άλλα... )</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >Φυσικά, ενθουσιάστηκα! Και στέκει στο ίδιο ράφι με επιλογές από τα αγαπημένα μου...</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" ><br /><br />Πριν 3 χρόνια, ο κος Γιώργος είχε έρθει για διακοπές από την Αυστραλία και φιλοξενήθηκε στο σπίτι μας στη θάλασσα... (αυτό που χάθηκε...)</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >Άνθρωπος, που έφυγε μετανάστης στη δεκαετία του '60 ... με άσβεστο τον πόθο για τη μάθηση... Φυσικά, περάσαμε ώρες κουβεντιάζοντας και διαβάζοντας... Κάποτε ανέφερε το χωριό "Καημένη Γυναίκα"... δίπλα από τον τόπο καταγωγής του. Θυμήθηκα τότε τον Όμηρο Πέλλα, και φυσικά διάβασε το βιβλιαράκι. Όπου ανταμώθηκε με δικές του μνήμες... γιατί και αυτός μαθητής στην Κυπαρισσία, σε νοικιασμένο δωματιάκι και τρύπια παπούτσια...</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" ><br /><br />"Πήγαινα στην πέμπτη τάξη του Γυμνασίου. Είχα κιόλας ανακαλύψει ένα σωρό πράγματα, όπως π.χ. το ηλιοβασίλεμα στο Ιόνιο με τις πυρκαγιές που ανάβει πίσω από τη Ζάκυνθο, ενώ η θάλασσα παίρνει αμέτρητες αποχρώσεις, από το τριανταφυλλί ως το μελί και το μαβί ή το καφέ, λυπόμουνα την κάθε στιγμή που πέθαινε, τα ανεπίστροφα σχήματα που άλλαζαν τα σύννεφα και τα άλλα τέτοια. Ήταν μια μικρή επαρχιακή πόλη στη δυτική Πελοπόννησο, ανακαθισμένη στη ρίζα του βουνού, ακουμπισμένη από τη μέση κι απάνω στο βουνό και με τα πόδια απλωμένα ως τη θάλασσα να τα λούζει- έτσι έλεγε ο Πωλ Φεβάλ για την Καλκούτα-, μια μικρή πόλη γεμάτη αλογοκοπριές και περηφάνια, καφενεία με λιθογραφίες Φάουστ και Ριγολέτο, σε μεγάλες κατασκονισμένες χρυσαλειμμένες κορνίζες, ένα παλιό κάστρο γιομάτο βρωμιές, σημάδια από ένα άλλο κάστρο που το 'χτισε ο Επαμεινώνδας, ένα μουράγιο μισογκρεμισμένο, όπου άραζε που και που κανένας σκυλοπνίχτης και πολλά παλιά σπίτια αρχοντικά στην απάνω ρούγα που εγκαταλείπονταν και νοικιάζονταν σε μας- φτωχά χωριατόπαιδα- 50-60 δραχμές το μήνα. ..."</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" ><br /><br />Και γω, κείνα τα ηλιοβασιλέματα από το κάστρο, τα 'ζησα κάποτε. Όταν διακοπές στον Καϊάφα, κάναμε και τις βόλτες μας προς τα κεί.. 30 χλμ δρόμος...<br /><br /><br /><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2767966454458962897?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-52257949287823249232007-01-28T16:58:00.000+02:002007-01-28T17:05:13.823+02:00<span style="color: rgb(51, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family: georgia;">κάτι γίνεται με τη σύνδεση μου...</span><br /><span style="font-family: georgia;">βλέπω φίλοι μου</span><br /><span style="font-family: georgia;">τα post σας...</span><br /><span style="font-family: georgia;">αλλά δεν μπορώ να "μπω"</span><br /><span style="font-family: georgia;">στα σχόλια,</span><br /><span style="font-family: georgia;">να καταθέσω την άποψη μου...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">και πληρώνω "ακριβά"</span><br /><span style="font-family: georgia;">τo 1024 ADSL...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">ελπίζω και αυτό </span><br /><span style="font-family: georgia;">το χαζό- ποστ</span><br /><span style="font-family: georgia;">να μπει...</span><br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-family: georgia;">για τη συγνώμη μου...</span></span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">φιλώ σας...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5225794928782324923?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-67153923771451954362007-01-27T16:33:00.000+02:002007-01-27T19:03:39.371+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rbt_EF0y32I/AAAAAAAAAIc/Ryum0csQrCQ/s1600-h/328188-md.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rbt_EF0y32I/AAAAAAAAAIc/Ryum0csQrCQ/s320/328188-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5024749517521739618" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">σήμερα είμαι θυμωμένη... πολύ!</span><br /><span style="font-family:georgia;">αυτό που με τρώει και με σκοτώνει,</span><br /><span style="font-family:georgia;">δεν θα το στείλω μέσα μου...</span><br /><span style="font-family:georgia;">όχι, δεν θα ξανασκεφτώ να πάρω χάπια,</span><br /><span style="font-family:georgia;">το μπαλκόνι το φοβάμαι....</span><br /><span style="font-family:georgia;">μια θηλιά στο λαιμό πια θα μου ταίριαζε...</span><br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:georgia;">όχι! όχι!</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">δεν θα τους κάνω τη χάρη...</span></span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και προπάντων στη μαμά,</span><br /><span style="font-family:georgia;">που θα με κλάψει... δε λέω...</span><br /><span style="font-family:georgia;">ίσως στα τυπικά,</span><br /><span style="font-family:georgia;">ίσως καταλάβει, μετά...</span><br /><span style="font-family:georgia;">ίσως πολύ μετά...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">που χθές διασκέδαζα με το "ατυχηματάκι" στην κουζίνα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">έτρεξα να σας </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;"></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">το πω, να γελάσει το χειλάκι σας...</span><br /><span style="font-family:georgia;">στο "βασίλειο" του μαγειρείου μου,<br />(τόση κουβέντα γίνεται πια με τους βασιλιάδες) </span><br /><span style="font-family:georgia;">τα πάντα μπορούν να συμβούν... </span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά, μετά τηλεφώνησε... από την Αυστραλία</span><br /><span style="font-family:georgia;">(εκεί ζει πιά...)<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">δεν θυμόταν την ιστορία της Ανδρομέδας...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και πήρε να ρωτήσει, να της θυμίσω...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και της είπα,</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">ήταν που βρέθηκε με το "φιλόσοφο"</span><br /><span style="font-family:georgia;">έτσι λένε στην παροικία του Σύδνεϋ,</span><br /><span style="font-family:georgia;">τον Κο Γιώργο...</span><br /><span style="font-family:georgia;">(ο μόνος άνθρωπος που του είπα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">όταν τον γνώρισα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">ότι τον βλέπω πια σαν "μπαμπά" μου...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και μου 'πε, "μακάρι να 'σουν κόρη μου"...</span><br /><span style="font-family:georgia;">μαζί ξαναδιαβάσαμε τα διηγήματα του Όμηρου Πέλλα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">γιατί ήταν κοντοχωριανός του</span><br /><span style="font-family:georgia;">και μου ανάλυσε τα "κατατόπια"...)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και μετά να "στείλει" το δηλητήριο της...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">ήταν που της είπα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">όταν ρώτησε τι κάνει ο μικρός, (ο αδερφός μου),</span><br /><span style="font-family:georgia;">ότι να! χθες τηγάνισε κεφτέδες (τέλειοι!... σας λέω)</span><br /><span style="font-family:georgia;">και μας έφερε από τον πρώτο όροφο που μένει πιά</span><br /><span style="font-family:georgia;">(στο παλιό μου γραφειάκι)</span><br /><span style="font-family:georgia;">να φάμε και μεις...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και η απάντηση...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αντί να χαρεί που τα "παιδιά" αλληλοβοηθούνται... είπε:</span><br /><span style="font-family:georgia;">"έτσι όπως τα κάνατε, θα σας πάρουν τα διαμερίσματα"...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αναφερόμενη στα δικαστικά...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και μείς που τηρήσαμε την προτροπή της...</span><br /><span style="font-family:georgia;">"μην πειράξετε τη "μικρή", δηλαδή την πρώην νύφη της,</span><br /><span style="font-family:georgia;">με άμεση εμπλοκή στην απάτη...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αφήσαμε κάποιες αγωγές πίσω...</span><br /><span style="font-family:georgia;">δηλαδή ο "σεβασμός'" κρίθηκε ολιγωρία...</span><br /><span style="font-family:georgia;">γιατί συμφωνήσαμε,αφού μεγαλώνει τη μπέμπα μας -</span><br /><span style="font-family:georgia;">δεν είναι καν 3 χρονών...</span><br /><span style="font-family:georgia;">πρέπει το παιδάκι να μεγαλώσει με ηρεμία...</span><br /><span style="font-family:georgia;">(και μου μοιάζει... η "σκα@τούλα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">κοιτάω παιδικές φωτό μου και διαφέρουμε μόνο λίγο στο μάτια,</span><br /><span style="font-family:georgia;">έχει ακριβώς τα μάτια του Γρηγόρη, του μπαμπά μου)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και ανοίγω τα κιτάπια,</span><br /><span style="font-family:georgia;">ξέρω και λίγα από λογιστικά...</span><br /><span style="font-family:georgia;">(κάτι από το μαγαζί μας, κάτι η τράπεζα)</span><br /><span style="font-family:georgia;">η πραγματική υλική ζημιά,</span><br /><span style="font-family:georgia;">που προξένησε η "μικρή" σε μένα μόνο,</span><br /><span style="font-family:georgia;">ανέρχεται στα 171.400,00 €...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αλήθεια... με χαρτιά και πιστοποιήσεις...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">το αποτέλεσμα</span><br /><span style="font-family:georgia;">πίεση: 178 η μεγάλη, 108 η μικρή, 102 παλμοί....</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">ενημέρωσα τον αδερφό μου φυσικά...</span><br /><span style="font-family:georgia;">πήγε τρέχοντας στο δικηγόρο...</span><br /><span style="font-family:georgia;">(που μελετάει ενδελεχώς το θέμα)</span><br /><span style="font-family:georgia;">και με συμβούλεψε...</span><br /><span style="font-family:georgia;">άμα βλέπω κλήση από τη μαμά,</span><br /><span style="font-family:georgia;">μη σηκώνω το τηλέφωνο...</span><br /><span style="font-family:georgia;">όχι άλλη "ασθένεια"...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και ο θυμός έγινε οργή...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">κάπου να ξεσπάσει...</span><br /><span style="font-family:georgia;">όχι λεπίδα στη φλέβα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">μη χυθεί αίμα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">στον σύντροφο μου...</span><br /><span style="font-family:georgia;">είπα κουβέντες "δηλητήριο"</span><br /><span style="font-family:georgia;">η άμυνα... προστασία για κάτι,</span><br /><span style="font-family:georgia;">που γίνεται "βέλος" σε άλλον...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και στην "τρέλα" μου, μετά από καιρό</span><br /><span style="font-family:georgia;">πήγα από το μπαρ- στέκι...</span><br /><span style="font-family:georgia;">γνωστοί και φίλοι...</span><br /><span style="font-family:georgia;">δεν ήθελα να μιλήσω σε κανέναν...</span><br /><span style="font-family:georgia;">στην άκρη... να παρατηρώ,</span><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά να μη "βλέπω" γύρω μου...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">το πρωί, όφειλα τη "συγνώμη" στον καλό μου</span><br /><span style="font-family:georgia;">και κρατούσε "μούτρα"</span><br /><span style="font-family:georgia;">σαν παιδάκι, που του πήραν το παιχνίδι,</span><br /><span style="font-family:georgia;">ακόμα και αν ...στο χαζοκούτι...</span><br /><span style="font-family:georgia;"> ο Ευτύχης, στην κουζίνα της μαμάς,</span><br /><span style="font-family:georgia;">είχε την πόλη του... και τα φαγάκια τους...</span><br /><span style="font-family:georgia;">(διαφωνούμε περί γεύσης... αλλά μου 'ταξε...</span><br /><span style="font-family:georgia;"> λάχανο αρμιά - το τουρσί για τα γιαπράκια -λαχανοντολμάδες)...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">πρίν λίγο, εκεί που είχαμε γκρίνια...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και έγραφα ...</span><br /><span style="font-family:georgia;">"το μπλόγκ σου και τα παρεπόμενα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">πες μου πως..., να κάνω και το δικό μου..."</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">κλείνω γρήγορα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">να στήσουμε και το δικό του...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">(μου ΄πε, μη με αναφέρεις στο δικό σου...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά η "διαστροφή" μου δεν μου το επιτρέπει...</span><br /><span style="font-family:georgia;">θα σας πω.... )</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και όλα καταλάγιασαν....</span><br /><span style="font-family:georgia;">τώρα πιά είμαι χαλαρή....</span><br /><span style="font-family:georgia;">θα ΄ρθει και η γαλήνη...</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6715392377145195436?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-75218649912663680542007-01-26T16:08:00.000+02:002007-01-26T19:10:57.134+02:00<div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RboL5l0y30I/AAAAAAAAAII/vXgnWwpLH3s/s1600-h/il_430xN.1768003.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RboL5l0y30I/AAAAAAAAAII/vXgnWwpLH3s/s320/il_430xN.1768003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5024341418319208258" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">μία από τις περίεργες μέρες!!!</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">κατά τις 7:30 που ξύπνησα, βγήκα στο μπαλκόνι!</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">πάντα το κάνω... είναι που επιθυμώ να ξεκινάει η μέρα</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">με τις πρώτες αχτίνες του ήλιου...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">να δυναμώνω, σαν πρωινή προσευχή.</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">Είδα την ομίχλη, μάλλον θα 'ρχόταν βροχή...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">νερά πολλά, να μας ξεπλύνουν...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">αλλά και η πραγματικότητα,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">οι υδρορροές;;;</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">Γρήγορα τη σκούπα,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">πολλά φύλλα από τις γλάστρες είχαν πέσει,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" >(σαν στρώμα σε φθινοπωρινό δάσος...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" >αλλά στη βεράντα του ρετιρέ...)</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">Σκούπισα λοιπόν τα πεσμένα φύλλα,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">και τα ΄βαλα στον κάδο, </span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">που τάχα κάνω φυλλόχωμα...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">Μετά, σε πανικό, </span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">να βάλω τα χαρτιά στην επαγγελματική τσάντα...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">ο μικρός "εφιάλτης" της πολεοδομίας....</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">(περαστικά μου, πως καθάρισα ακόμα δεν κατάλαβα)</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">.....</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">πίσω σπίτι, όχι στο γραφειάκι,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">αλλά στην κουζίνα...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">(για σας της πρωτευούσης, φαντάζει αστείο...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">αλλά εδώ έχουμε "μεσημέρι"...)</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">και είχα πρόγραμμα,στο σημερινό μας γεύμα,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">να "μετρήσω" ένα φαγάκι,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">για την επόμενη κουζινο- ιστορία...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">(τα 'χω μάθει με το "μάτι"... και το "χέρι",</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">από τη γιαγιούλα, που με μεγάλωσε</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">και έφερε "ζεστασιά" στο πατρικό μου)...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">λοιπόν, τσιγάριζα το κρεατάκι...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">(αν και Παρασκευή, μη γελάτε καλέ...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">οι παλιές λέγανε: Τετάρτη και Παρασκευή,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">κάνουμε όσπριο ή λαδερό...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">πρόγραμμα, από τα χρόνια του Βυζαντίου...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">σκοταδισμός και νηστείες...)</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">και πως έγινε, τώρα!!!</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">το κρεατάκι νερά δεν είχε...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">το 'χα σκουπίσει καλά με το χαρτί κουζίνας...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">άρχισαν να "πετάνε" τα λάδια, τα καυτά...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">σαν και κείνα που 'ριχναν </span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">από τις άκρες των μπαλκονιών </span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">στους πειρατές, κατά το μεσαίωνα...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">και με πέτυχαν!!!!</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">ζντουβ!!!</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">στο δεξί το μάτι,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">το πάνω χείλι,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">και την αριστερή παλάμη...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">τραυματίας ούσα,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">άνοιξα τον υπολογιστή...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">να γελάσετε </span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">με τα "θαύματα" μου...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">το φαγάκι παραλλάχτηκε...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">δεν έχω κουράγιο να το ολοκληρώσω...</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">ας φάμε αρνάκι με κόκκινη σαλτσούλα!!!</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">(και στα μέηλ θα απαντήσω το βραδάκι,</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">τώρα είδα τα "καμπανάκια")</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">αλλά υψώνω το λάβαρο...<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-family:georgia;">μακριά από τα λάδια του τηγανιού...<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">πονάει, βρε!!!<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">(ευτυχώς είχα την κατάλληλη αλοιφή)</span></span><br /><br /><br /><br /></div><span style="font-style: italic;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7521864991266368054?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-29560605811037830252007-01-25T12:34:00.000+02:002007-01-25T12:42:35.319+02:00<div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbiIJF0y3zI/AAAAAAAAAH8/dmje4GCn5cw/s1600-h/AD-DD2010.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbiIJF0y3zI/AAAAAAAAAH8/dmje4GCn5cw/s320/AD-DD2010.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023915074095603506" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-family:georgia;font-size:130%;" ><br />που σήμερα θα γιόρταζε...<br /><br />στη μνήμη του σας <a href="http://cook-yf.blogspot.com/2007/01/blog-post_25.html">μαγείρεψα...</a><br /><br />με πολλές μνήμες,<br />τρυφερά κρατημένες μέσα μου...<br /><br />γιατί μου έμαθε πολλά<br />αλλά "έφυγε" νωρίς...<br /><br />και μου λείπει η αγκαλιά του,<br />η λάμψη στα μάτια του...<br /><br /><br />ας "αναπαύεται" με ειρήνη...<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2956060581103783025?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-56675979125716008762007-01-23T22:07:00.000+02:002007-01-24T00:31:56.599+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbZ8t10y3xI/AAAAAAAAAHc/59EuAqquh7o/s1600-h/5250676-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbZ8t10y3xI/AAAAAAAAAHc/59EuAqquh7o/s320/5250676-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023339561362841362" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει πως μπλέχτηκα με το μπλόγκιν! Πάντως, όταν ξεκίνησα, αλλιώς τα σκεφτόμουνα τα πράγματα. Πίστευα ότι θα μπορούσα να είμαι όπως παλιά, να βγαίνουν οι λέξεις αβίαστα... και είχα πει, μετά το μαλακό μου, αγαπημένο 2Β, μολύβι, ένα πληκτρολόγιο... και ας μη ξέρω τυφλό... το αρνήθηκα, συνειδητά, όταν μας κάναν σεμινάρια της τυπικής τραπεζιτικής, "εθνικάρια" ούσα τότε. Αλλά και τα πλήκτρα της από το '57 γραφομηχανής της μαμάς μου, μπορούσα να τα χειριστώ...<br /><br />Να μπορώ να γράψω, να "μιλήσω", να βγάλω τα σώψυχα μου...<br /><br />Είχα παραβλέψει έναν παράγοντα...<br /><br /><span style="font-style: italic;">"το seroxat σε αλλάζει"</span>... Σάρα Κέην, "4.48 ψύχωση"<br /><br />Ναι! δεν σας το έκρυψα ότι είμαι καταθλιπτική. Με μια συνταγή ακόμα από το 2005, από το γιατρό στην Αθήνα... εναλλάξ landose και seropram... Δεν ξαναπήγα στο γιατρό από τότε, μετά ήρθε ο ορυμαγδός, που καιρός για τέτοια...<br /><br />Τελευταία μου κρίση, παρά τη χημεία, στις αρχές του Δεκέμβρη...<br /><br />Τότε πήρα πολύ αγάπη από σας... αλήθεια... κουβεντούλες με ουσία και έρχονταν και άλλοι...<br /><br />Ήμουν και είμαι πονεμένη...<br /><br />Σε πολλούς από σας "χρωστάω"<br /><br />Και θέλω να σας προσφέρω, να σας πω το θαυμασμό μου... να σας πω ότι δεν είστε μόνο εικονικοί... υπάρχετε!!! είστε αληθινοί, <span style="font-weight: bold;">με το κάτι που βγάλατε αλλά το μέγιστο γιά μένα</span>...<br /><br />Και, σε κρίση εξομολόγησης...<br /><br />Ανήμερα Πρωτοχρονιάς... "χάθηκα"... εντελώς... δεν ξέρω πως! Καλά είχα ξυπνήσει... και τραγουδούσα!!! Αλλά, κάπου το απόγευμα, χάθηκα... ναι! Το ομολόγησε ο Παύλος μου σήμερα, σε κάποιον... φίλο του αλλά ταυτόχρονα συνεργάτη μου, άρα βγήκε από τη φωλιά μας και θα σας το πω... Με βρήκε ξαπλωμένη και ... πιό πέρα... δυό αδειασμένα κουτιά χάπια και κενό πιά το μπουκάλι το κρασί με το Αγιωργίτικο... τουλάχιστον χρησιμοποίησα το κρυστάλλινο ποτήρι, οικογενειακή κληρονομιά... Ε! δε μπορεί, κόρη από καλή γενιά είμαι! Τρόμαξε ο καλός μου...<br /><br />Και αποφασίσαμε... όχι πιά χάπια στο σπίτι... μήπως και ξανασαλτάρω...<br />Από τότε δεν παίρνω φάρμακα αλλά δε μίλησα και σε γιατρό. Εδώ θα πειραματιστούν πάνω μου, όπως και παλιότερα... Θα ανέβω Αθήνα, στο γιατρό μου, μετά δύο χρόνια...<br /><br />Από τότε "θεωρώ" ότι είμαι καλύτερα... Αλλά , στο βάθος, ξέρω ότι δεν είμαι...<br /><br />Το κατάλαβα γιατί υπεκφεύγω... Ενεργοποιούμαι γενικά αλλά όχι εκεί που πρέπει. Σίγουρα! Κάνω κουζινο-ιστορίες αντί να ετοιμάσω μια σημαντικότατη αναφορά για τις υποθέσεις που με βασανίζουν... σαν να τρέμω μην και η γλώσσα ξαναγίνει "ξύλινη"...<br /><br /><span style="font-family:georgia;"><br />Αλλά τη μετάφραση για την<a href="http://alcimede.blogspot.com/"> <span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >Αλκιμήδη</span></a><span style="font-size:180%;"> </span>μας, δεν τη θεωρώ περιττή!</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Είναι ένα παραμύθι των Αβοριγίνων της Αυστραλίας...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Ήταν τότε που έγινε γκρι... και την ξέραμε ροζ!!! (όχι ροζουλί, έχει διαφορά και εκείνη το ξέρει καλύτερα)<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Από ένα βιβλίο, που μου έστειλε δώρο η μαμά- δυνάστης (αλλά είναι ... η μαμά μου...)</span><br /></div><br /><h1 style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 255);font-family:georgia;" align="center"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >Η χρωματιστή ευχή</span></h1><h1 style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 255); font-family: georgia;" align="center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbZ6nl0y3wI/AAAAAAAAAHU/RCHNWh8OaUo/s1600-h/IMG.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbZ6nl0y3wI/AAAAAAAAAHU/RCHNWh8OaUo/s320/IMG.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023337254965403394" border="0" /></a></h1><div style="text-align: center;">(η αυθεντική εικονογράφηση)<br /></div><br /><p style="color: rgb(255, 153, 255);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: justify;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><o:p></o:p><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Ο Dinewan , το εμού, κοίταξε την αντανάκλαση του στη λιμνούλα και αναστέναξε. Τα φτερά του φαινόντουσαν τόσο μονότονα. Γιατί, αναρωτήθηκε κακοδιάθετα, δεν ήταν πολύχρωμος, όπως τα άλλα πουλιά.</span><o:p style="color: rgb(255, 102, 0);"></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Τότε ο Dinewan είχε μια ιδέα. Μάζεψε κάθε πλουμιστό φτερό και λουλουδοπέταλο που μπορούσε να βρει και τα έβαλε ανάμεσα στα φτερά του. Όταν είχε ολοκληρωτικά καλυφθεί, βιαστικά επέστρεψε στη λιμνούλα, να δει πως μοιάζει. Εκεί, στην αντανάκλαση του, είδε το πιο όμορφο, πολύχρωμο πουλί που είχε ποτέ του ματαδεί.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Ο Dinewan ανυπομονούσε να επιδείξει τα αστραφτερά καινούργια χρώματα του και περπατούσε καμαρωτά στην πεδιάδα, ώσπου ο Bindar, το καγκουρό,<span style=""> </span>τον εντόπισε.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Τι όμορφο πουλί είναι αυτό;» είπε με κομμένη την ανάσα.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Δεν με αναγνωρίζεις Bindar; Εγώ είμαι ο Dinewan.»<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Μα δείχνεις τόσο πολύχρωμος» είπε ο Bindar. «Πως το έκανες αυτό;»<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Ο Dinewan εξήγησε και προέτρεψε τον Bindar να το δοκιμάσει. Έψαχναν μαζί για πιο πολλά φτερά και λουλουδοπέταλα όταν η<span style=""> </span>Googarh, η σαύρα, τους πλησίασε.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Τι κάνετε;» ρώτησε<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Πλουμιζόμαστε και ομορφαίνουμε» είπε ο Bindar. «Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας;»<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style=""> </span>Οι Dinewan, Bindar<span style=""> </span>και Googarh ήταν σχεδόν πολύχρωμοι, όταν το φίδι της ίριδας (του ουράνιου τόξου) εμφανίστηκε.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Γιατί πλουμιζόσαστε έτσι;» τους ρώτησε.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Για να ομορφύνουμε, σαν τα πουλιά και σαν τα λουλούδια» απάντησαν.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Μα δεν σας αρέσουν τα χρώματα που σας έχω δώσει;» είπε το φίδι της ίριδας.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Ω! μα είναι τόσο μονότονα.» είπε ο Bindar,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Ανόητα πλάσματα!» είπε το φίδι της ίριδας. «Σας έχω χαρίσει ειδικά χρώματα, να σας βοηθήσω να συνταιριάζετε με τους θάμνους, να δυσκολεύονται να σας εντοπίσουν. Αυτοί που δεν σας βλέπουν, δεν μπορούν και να σας φάνε.»<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Μα τα άλλα πουλιά έχουν πανέμορφα χρώματα», είπε ο Dinewan.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Μόνο αν ζουν και αναζητούν την τροφή τους ανάμεσα στα δέντρα και τα αγριολούλουδα στις πεδιάδες.»<span style=""> </span>είπε το φίδι της ίριδας. «Τα φωτεινά χρώματα, ταιριάζουν στις ανάγκες τους, όπως τα μονότονα ταιριάζουν στις δικές σας.»<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Το φίδι της ίριδας κοίταξε σταθερά και επίμονα καθέναν τους χωριστά, αλλά έμεναν αμετακίνητα στην άποψη τους. Ήθελαν λαμπερά χρώματα, να ακτινοβολούν!<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Λοιπόν, αν αυτό είναι που θέλετε, έτσι και θα γίνει» είπε λυπημένα. Τα κύκλωσε πολλές φορές, και το μονότονο, φυσικό κάλυμμα τους μεταμορφώθηκε στα πιο λαμπερά χρώματα.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Καταχαρούμενα, τα τρία ζωάκια, κίνησαν τρέχοντας κατά την πεδιάδα για να επιδείξουν τα νέους πλουμίδια.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Σχεδόν αμέσως, μια ομάδα κυνηγών τα παρατήρησε, που δύσκολα θα τα άφηναν να φύγουν.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Τι παράξενα και όμορφα πλάσματα!», είπε κάποιος από αυτούς.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">«Ω! ναι» κάγχασε κάποιος άλλος. «και αν είναι νόστιμα, όσο φαίνονται, τι γιουρούσι θα έχουμε απόψε!»<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">Και πράγματι, ήταν ένα λαμπρό φαγοπότι.</span></span></span></p><br /><p class="MsoNormal"></p>Ήταν που ήθελα να της πω ότι της χαρίστηκε ένα χρώμα... να τη σώζει και να μην το αλλάζει... και ευτυχώς! τα κατάφερε..<br /><br /><div style="text-align: center;">Δώρα θα έρθουν για όλους σας...<br /><br />Είπα να τα πω με αλφαβητική σειρά...<br /><br />εκτός απροόπτου φυσικά...<br /><br />Πάντως,<br /><span style="font-size:180%;">σας ευχαριστώ!!!</span><br /></div><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5667597912571600876?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-87785525237028927722007-01-22T21:35:00.000+02:002007-01-23T15:46:46.503+02:00<span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;">από το ποστ της αγαπημένης <a href="http://allmylifelila.blogspot.com/2007/01/blog-post_8122.html">allmylife...</a><br />και ένα σχόλιο...<br /><br /><br />θέλω να της στείλω λίγες μνήμες<br />από τα παιδικά χρόνια....<br />την αθωότητα και την ελπίδα...<br /></span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbUWTF0y3tI/AAAAAAAAAGw/kg8u4Yij9uE/s1600-h/manina_0002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbUWTF0y3tI/AAAAAAAAAGw/kg8u4Yij9uE/s320/manina_0002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5022945476638596818" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-size:180%;" >την αμέριστη αγάπη μου<br />και τις ευχές μου...</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbUZZl0y3uI/AAAAAAAAAG4/SvuVxAhYSJA/s1600-h/manina_0001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbUZZl0y3uI/AAAAAAAAAG4/SvuVxAhYSJA/s320/manina_0001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5022948886842629858" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:georgia;" >να είναι καλά...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:georgia;" >γερή και δυνατή...</span><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-size:130%;" ><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >μου ζήτησε και Μάλερ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >αλλά δεν βρήκα κάτι άλλο ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >"ανέβασα" όμως ένα αγαπημένο μου cd</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" ><br />από τη σειρά cafe del mar</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >"Aria"...</span><br /></span><span style="font-family:georgia;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" >(κλικ στις μουσικούλες)</span><br /><br /></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:times new roman;">οι εξελίξεις με πρόλαβαν,</span><br /><span style="font-family:times new roman;">ετοίμαζα κάτι για την Αλκιμήδη μας</span><br /><span style="font-family:times new roman;">αλλά, ας μου επιτρέψει την αναμονή</span><br /><span style="font-family:times new roman;">μιας ακόμα μέρας...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8778552523702892772?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-77531955230716065472007-01-22T11:57:00.000+02:002007-01-22T12:00:54.604+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbSK0F0y3rI/AAAAAAAAAGc/KDGXza_ZlHY/s1600-h/GLA-341.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbSK0F0y3rI/AAAAAAAAAGc/KDGXza_ZlHY/s320/GLA-341.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5022792111946391218" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">ανοίξαμε <a href="http://cook-yf.blogspot.com/">παράρτημα...</a></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">και σας περιμένουμε...<br /><br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7753195523071606547?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-9493691881478082972007-01-20T14:47:00.000+02:002007-01-20T17:35:51.944+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbIZQ7mdv8I/AAAAAAAAAFU/6FsfYOUZLko/s1600-h/esta2a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbIZQ7mdv8I/AAAAAAAAAFU/6FsfYOUZLko/s320/esta2a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5022104313139150786" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; font-family: georgia; color: rgb(102, 51, 102);">η καλή μας<a href="http://allmylifelila.blogspot.com/"> allmylife</a><br />είπε πως "έχουμε "πρόσωπα" στο διαδίκτυο"....<br />και η<a href="http://peri-planisi.blogspot.com/"> alkyoni </a>τόλμησε....<br /><br />έρχομαι σήμερα και γω...<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbIVjLmdv7I/AAAAAAAAAFM/QBaQHkMcJXc/s1600-h/esta1a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbIVjLmdv7I/AAAAAAAAAFM/QBaQHkMcJXc/s320/esta1a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5022100228625252274" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153); font-family: georgia;">φωτογραφίες του 2002...<br />δεν έχω νεώτερες<br />και ας φαντάζει αστείο...<br /><br />την τελευταία χρονιά που έκανα διακοπές...<br />Κρήτη, στην Παλιόχωρα,<br />μόλις είχα στήσει τη σκηνή...<br />και η Νάντια φωτογράφιζε....<br /><br />ήταν που ήθελα να "φύγω"<br />δυό μέρες μετά την κηδεία,<br />του αγαπημένου μου θείου<br />που σχεδόν με έδιωξαν...<br />(κατάλαβες <a href="http://hli8iaromantikh.blogspot.com/2007/01/blog-post_19.html">Ναταλάκι</a>...)<br /><br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family:georgia;">με μπανταρισμένο πόδι,</span><br /><span style="font-family:georgia;">μετά από ασχημο παπιοατύχημα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">το μοναδικό που μου 'λαχε από δική μου οδήγηση,</span><br /><span style="font-family:georgia;">το άλλο (με χτύπημα στο κεφάλι) προκλήθηκε αλλιώς...</span><br /><span style="font-family:georgia;">(θα τα πω κάποια στιγμή)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">από τότε, έχω χάσει περίπου 8 κιλά,</span><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά είμαι ακόμα "χοντρή"</span><br /><span style="font-family:georgia;">με αλλοιωμένα χαραχτηριστικά από το πάχος</span><br /><span style="font-family:georgia;">20 κιλά έμειναν ακόμα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">από αυτά που μου χάρισε η κυρία Κ...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και τα μαλλιά δεν είναι πιά δεμένα σε κότσο...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά είμαι εγώ!!!</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">(δυστυχώς)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">μην τρομάξετε, ε;</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">σήμερα σας τρατάρω</span><br /><a style="font-family: georgia;" href="http://nosyparker-mageiremata.blogspot.com/2007/01/blog-post_20.html">τις καρύδες της μαμάς μου</a><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και ακούω τον </span><a style="font-family: georgia;" href="http://www.4shared.com/file/9170001/b00b45d7/03_.html">Πελοποννησιακό</a><br /><span style="font-family:georgia;">από τους χορούς του Ν. Σκαλκώτα</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">edit: όσο "πόσταρα"</span><br /><a style="font-family: georgia;" href="http://dodoulis.blogspot.com/">ο αγαπητός </a><a style="font-family: georgia;" href="http://dodoulis.blogspot.com/">dodos έφτιαξε το ξερονήσι.</a><span style="font-family:georgia;">..<br /><br /></span><span style=";font-family:georgia;font-size:180%;" >τέλειο...<br /><br /></span><span style=";font-family:georgia;font-size:180%;" >φύγαμε!!!!<br /><br /><br /></span></span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-949369188147808297?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-43470680668563267892007-01-19T11:57:00.000+02:002007-01-20T00:06:30.426+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbCez7mdv3I/AAAAAAAAAEk/YNA8-uZchmY/s1600-h/DRAGON+TEAR.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RbCez7mdv3I/AAAAAAAAAEk/YNA8-uZchmY/s400/DRAGON+TEAR.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5021688199527645042" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >Μέρα βροχερή...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >Ξύπνησα, και είδα το γκρίζο...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >σε μια κατάδυση εντός μου,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >ένιωσα το πνεύμα μου ακμαίο,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >και την ψυχή μου καθαρή...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >αλλά έβλεπα φως...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >τα χρώματα πίσω από τα πέπλα του εγώ μου...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >τα δικά μου...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >'Επρεπε να βγω για δουλειές...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >(σας έχω πει ότι το γραφείο μου είναι στο σπίτι,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >με τα πολλά θετικά του...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >αλλά και τον, κάποιες φορές, "κοινωνικό" αποκλεισμό)</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >Περπατούσα στο δρόμο,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >παρατηρούσα τους ανθρώπους...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >αλλά ταυτόχρονα "έτρεχα" να προλάβω...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >τι; δεν ξέρω...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >κάποιες φορές μπερδεύω τον επαγγελματισμό</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >με αγχώδεις καταστάσεις...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >Και άρχισε η βροχούλα...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >μια ψιλή βροχή...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >γλυκιά, αισθαντική, με ήχους και τραγούδια...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >ήθελα να υψώσω τα χέρια στον ουρανό...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >να πω ένα ευχαριστώ</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >για την κάθαρση που με τύλιγε...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >Επιβράδυνα τα βήματα μου,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >έπρεπε να απολαύσω αυτό που μου συνέβαινε...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >και έμεινα να βρέχομαι, να ξεπλένομαι...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >και είδα παραδίπλα τα ξυπόλυτα γυφτάκια,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >να χορεύουν και να τραγουδάνε...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >αυτά είχαν αφεθεί στη χαρά τους...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >τα αποστειρωμένα παιδάκια μας όμως,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >τα τράβηξαν οι μαμάδες στα υπόστεγα...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >και δεν ήταν καν μπόρα... δεν ήταν καταιγίδα...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >ένα ψιλόβροχο, λίγα φιλιά από ψηλά!!!</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >Ένιωσα τις εικόνες να βγαίνουν σαν από μια οθόνη,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >το σινεμά της καθημερινότητας...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >μόνο που πρέπει να "ξαναμοντάρω" τα πλάνα...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >και ακούω τώρα τη μουσική</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >από "τη διπλή ζωή της Βερόνικα"</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >ταινία αγαπημένη...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;font-size:130%;" >σας<a href="http://www.4shared.com/dir/1585079/db942514"> </a></span><a href="http://www.4shared.com/file/9118721/cd86ec9f" style="font-family: arial; color: rgb(51, 51, 153);">χαρίζω</a><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:arial;" ><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.4shared.com/file/9118721/cd86ec9f"> </a>λίγη από τη μαγεία των ήχων...<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4347068066856326789?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-79483547163153043722007-01-17T23:54:00.000+02:002007-01-18T00:19:39.600+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Ra6biLmdv0I/AAAAAAAAAEE/_4ujBjDy77Q/s1600-h/ManPadG.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Ra6biLmdv0I/AAAAAAAAAEE/_4ujBjDy77Q/s400/ManPadG.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5021121646096662338" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >Χθές το έκανα το θαύμα μου... διέλυσα κάποια προγράμματα στον υπολογιστή μου... ήθελα, λέει, να διορθώσω μόνη μου κάποια προβληματάκια... και τα κατάφερα η αχρεία.... κατέστρεψα ένα βασικό πρόγραμμα, απαιτούμενο για τη δουλειά μου... και σήμερα , από τις 8 το πρωί άρχισα ... απεγκατάσταση... επανεγκατάσταση!!! μέχρι τις 2 πάλευα...</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >Πάει το μεροκάματο! Αλλά ευτυχώς... τα κατάφερα!</span><br /><br /><br /><div style="text-align: center; font-family: georgia; color: rgb(51, 102, 102);">Υπάρχουν όμως και τα ευχάριστα...<br /><br />Με αφορμή <a href="http://apikonisi.blogspot.com/2007/01/blog-post_16.html">ένα ποστ του Στέφανου,</a><br />ξεκίνησε ένα παιχνιδάκι με μαγειρέματα,<br />συνταγές και προσκλήσεις...<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" >Κοιτάξτε...</span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Ra6dybmdv1I/AAAAAAAAAEM/fufWJewlIvE/s1600-h/%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%B1....jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Ra6dybmdv1I/AAAAAAAAAEM/fufWJewlIvE/s400/%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%B1....jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5021124124292792146" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 102); font-family: georgia;">ήρθε με μέιλ το πρωί...<br />το έφτιαξε ο Στέφανος...<br />είναι μια πρόσκληση με "τσιπουλάτα", η σπεσιαλιτέ του...<br /><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-family: georgia;">Αποφασίσαμε λοιπόν, όταν ανέβω Αθήνα, που θα γίνει σύντομα ελπίζω... να μαζωχτούμε... όσοι φίλοι θέλετε... να κάνουμε τις σπονδές μας στο Διόνυσο... τι λέτε;</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-family: georgia;">και εκκρεμούν και κάτι κουραμπιέδες, που χρωστάω ...<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7948354716315304372?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-66106888303641706952007-01-16T02:18:00.000+02:002007-01-16T03:03:49.748+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rawd2rmdvzI/AAAAAAAAAD0/nXaBPZjr-64/s1600-h/%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B9+%CF%83%CE%B5+%CF%83%CF%80%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%B1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/Rawd2rmdvzI/AAAAAAAAAD0/nXaBPZjr-64/s400/%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B9+%CF%83%CE%B5+%CF%83%CF%80%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5020420509865459506" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >η νύχτα προχωράει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >σήμερα δεν άναψα το κεράκι μου,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >να γεμίσει μαγεία ο χώρος...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >άφησα την οθόνη του υπολογιστή να φωτίζει τη νύχτα...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >"συλλέγω" μουσικές... από το διαδίκτυο...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >ψάχνω καινούργια ακούσματα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >διάβασα χθές στο "Κ" της "Καθημερινής"</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >για την Joanna Newsom, τη μουσικό με την άρπα...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >από το άρθρο του Γ. Τσίρου, </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >ήρθε η πρόκληση...</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >"...προσπαθήστε να φανταστείτε πως θα ακουγόταν </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >η Μπιόρκ αν μελοποιούσε τη ρομαντική ποίηση του Ουίλιαμ Γουόρντσγουόρθ, </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >η Κέιτ Μπους αν ξαναβαπτιζόταν στην ηχητική κολυμπήθρα της λεγόμενης "ψυχο-φολκ"</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >ή η Τόρι Έϊμος αν ζούσε στα μέσα του 19ου αιώνα</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >και συνεργαζόταν με την Έμιλυ Ντίκινσον..."</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >και βρήκα ...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" >ακούστε...<br /><br /><span style="font-size:100%;">(κλικ δεξιά, στις μουσικούλες)<br /></span></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">ανέβασα και άλλα...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">τις τελευταίες μέρες ακούω πάλι κλασσικά ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">και χάρηκα που "ξαναβρήκα" το Μάλερ,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">που είχα μόνο σε παλιό βινύλιο...<br /><br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6610688830364170695?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-89201273270825153232007-01-13T14:46:00.000+02:002007-01-13T14:57:04.654+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RajVBbmdvxI/AAAAAAAAADg/AHM4-hzNzxA/s1600-h/3691496-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RajVBbmdvxI/AAAAAAAAADg/AHM4-hzNzxA/s400/3691496-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5019496005270093586" border="0" /></a><span style="font-family: arial; color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" ><br />συνήλθα!!!<br /><br />μάλλον πέρασε ... το κακό...<br />ξορκίστηκε... μακρυά μας!!!<br /><br />και δεν είναι που νιώθω σωματικά υγιής...<br /><br />σήμερα ξύπνησα αλλιώς...<br /><br /><span style="font-size:180%;">δυνατή... στην ψυχή...</span><br /><br />νιώθω σαν όλα να έχουν πάρει το δρόμο τους...<br /><br />παρά την τρικυμία,<br />βρήκα μια "ξέρα"...<br />να ξεκουράζομαι, που και που,<br /><br />το χρειάζομαι...<br /><br />είναι το νησάκι μου,<br />στην άκρη του μυαλού μου,<br /><br />τόνωση- οξυγόνωση...<br /><br />έτοιμη να χορέψω...<br />στο σκοπό μου...<br /><br />μέχρι να αφεθούμε σε χορούς κυκλωτικούς...<br />με τα χέρια ενωμένα<br />και τα βλέμματα στο φως!!!<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8920127327082515323?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-38345056621126878552007-01-09T19:58:00.000+02:002007-01-09T20:10:49.850+02:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RaPYaOtj5gI/AAAAAAAAADU/dGBkpmEEUEw/s1600-h/5285641-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RaPYaOtj5gI/AAAAAAAAADU/dGBkpmEEUEw/s400/5285641-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5018092354958255618" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">εξασθενημένη από την ίωση...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">λίγος πυρετός, τα</span><span style="text-decoration: underline; color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;"></span><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;"> κόκαλα μου πονάνε...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">ο λαιμός μου... βήχας...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">σηκώθηκα λίγο από το κρεβάτι...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">βαρέθηκα ξαπλωμένη...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">ούτε να διαβάσω μπορώ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">ούτε να συγκεντρωθώ σε κάτι...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">σουπούλες... αφεψήματα...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">πάω να αράξω στον καναπέ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">ευκαιρία να δω κάποιο DVD...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">να απολαύσω τουλάχιστον</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-family: arial;">την "πολυτέλεια" της αραχτής!!!</span><br /><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3834505662112687855?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-18581665308779931092007-01-05T21:38:00.000+02:002007-01-05T21:54:33.986+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZ6pj-tj5fI/AAAAAAAAADI/rMWrmCZ_BFg/s1600-h/March2406.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZ6pj-tj5fI/AAAAAAAAADI/rMWrmCZ_BFg/s400/March2406.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016633470531921394" border="0" /></a><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">ακόμα και μέσα στο χάλασμα...</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">υπάρχει ένα άνοιγμα,</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">ένα παράθυρο στο έξω...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">να βλέπει το δρόμο,</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">να με προετοιμάζει γιά τη διαδρομή...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">που θα ακολουθηθεί...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">είναι που πολεμάω με την κυκλοθυμία μου αυτές τις μέρες,</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);"><span style="font-size:85%;">πάντα με "βάραιναν" οι γιορτές</span>,</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">και φέτος ήμουν ήρεμα...</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">ούτε φανφάρες... ούτε διασκεδάσεις...</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">στο σπίτι απλά...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">την αλλαγή του χρόνου μας θύμισαν τα πυροτεχνήματα,</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">που φώτισαν το ουρανό,</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">και φάνηκαν και από τη βεράντα...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">έξω λοιπόν, με τις εκρήξεις των χρωμάτων</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">και ένα φεγγάρι φωτεινό, στη γέμιση του...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">και αύριο να μαζέψω δέντρο και στολίδια...</span><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">στεναγμός ανακούφισης... ουφ...<br /><br /></span><span style="font-family: georgia; color: rgb(0, 51, 51);">καθαρή τη βγάλαμε και φέτος...</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-1858166530877993109?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-89359890081962350452007-01-01T13:02:00.000+02:002007-01-01T13:08:28.571+02:00<object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4uG0ibLQUy0"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/4uG0ibLQUy0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:arial;font-size:180%;" >καλή χρονιά σε όλους....<br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8935989008196235045?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-49429277858074231462006-12-31T09:33:00.000+02:002006-12-31T09:53:15.954+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZdoLr-DsJI/AAAAAAAAAC8/TFLjcjS1EoY/s1600-h/5285820-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZdoLr-DsJI/AAAAAAAAAC8/TFLjcjS1EoY/s400/5285820-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5014591260091199634" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >λίγο πριν αλλάξει η χρονιά...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >με την αισιοδοξία για το καινούργιο...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >αντάμωσα τις καινούργιες φιλενάδες μου...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >...τις εφτάχρονες δίδυμες!!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >"γιατί ήρθες;... θα γίνουμε φίλες..."</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >παιδική απορία, </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >αλλά μεγάλη πρόκληση- πρόσκληση...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" > </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >η </span><a style="color: rgb(0, 153, 0); font-family: georgia;" href="http://hli8iaromantikh.blogspot.com/2006/11/blog-post_7700.html">Ειρήνη</a><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" > και η </span><a style="color: rgb(0, 153, 0); font-family: georgia;" href="http://hli8iaromantikh.blogspot.com/2006/11/blog-post_24.html">Δήμητρα</a><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >(κλικ στα ονοματάκια τους)</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >ήδη γνωστές μου ηλεκτρονικά</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >από τα κατορθώματα τους...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >αλλά ένα βράδυ μαζί τους...</span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(102, 0, 0);">πανηγύρι...</span><br /></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >και παίξαμε... και παραμύθια διαβάσαμε...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >και μου έδειξαν και τα κοχύλια,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >που μαζεύουν στην παραλία...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >και μου χάρισαν και τη συλλογή τους με τις πετρούλες τους!!!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" >δείγμα μια στέρεας φιλίας που γεννιέται!!!</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://hli8iaromantikh.blogspot.com/2006_12_01_archive.html">Ναταλάκι</a>, ευχαριστώ για την υπέροχη βραδιά!!!</span><br /></span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(102, 0, 0);">άντε και τον καινούργιο χρόνο...<br />συχνότερα!!!<br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4942927785807423146?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-31659970492938933052006-12-30T17:06:00.000+02:002006-12-30T17:39:21.168+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZaBJ7-DsII/AAAAAAAAACw/fh2q9fOjEpU/s1600-h/5094284-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZaBJ7-DsII/AAAAAAAAACw/fh2q9fOjEpU/s400/5094284-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5014337242840412290" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >είναι που θυμάμαι...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >αυτά που θέλω από τα παλιά...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >τα καλά...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >του δωδεκαημέρου οι γλύκες...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >οι νύχτες...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >οι δικές μου, οι καλές...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >οι φίλοι οι καλοί...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >οι σταθεροί... οι παντοτινοί...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >το ξημέρωμα</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >μετά τη γιορτή...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >η κραιπάλη, η καλή!</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >μιά αγκαλιά, ένα φιλί αδερφικό...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >σ' αυτούς σπονδή!!!</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >να είναι καλά...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >πολύ καλά!!!</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >όπως και οι καινούργιοι...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >εσείς που ήρθατε "διαδικτυακά"...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >και σας ευχαριστώ!!!</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:arial;font-size:130%;" >πως να δείξω την ευγνωμοσύνη μου...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:arial;font-size:180%;" >φιλώ σας!!!</span><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-size:180%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:arial;font-size:180%;" >και ασπασμοί...</span><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-size:180%;" ><br /></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3165997049293893305?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-90432459189151249622006-12-29T09:33:00.000+02:002006-12-29T09:58:27.128+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZTF4L-DsGI/AAAAAAAAACY/K-0MwR8I9x0/s1600-h/3700064-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RZTF4L-DsGI/AAAAAAAAACY/K-0MwR8I9x0/s400/3700064-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013849854246629474" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">μετρώντας και καταμετρώντας</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">τα γινωμένα και τα τωρινά...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">στη στροφή,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">πριν αλλάξει ο χρόνος...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">όριο και αποχαιρετισμός...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">να δω που βρίσκομαι...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">πόσο και που έχω/ είχα χαθεί...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">στην καινούργια πορεία...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">σε δρόμο που εγώ επιλέγω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">κάθαρση και εκκαθάριση...<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 51, 51);">μαζί με τη σκόνη</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και το φθαρμένο,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">μακρυά μου να φύγει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">αναλογίζομαι, συλλογίζομαι</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">ίσως παρασύρομαι</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">σε σκέψεις περιττές</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και αναλύσεις εντός μου...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">είναι που θέλω να γίνουν καλύτερα τα πράγματα</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και στον αποχαιρετισμό,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">την ώρα της συμβατικής αλλαγής ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">να έχω τα μάτια μου ανοιχτά</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">στο καινούργιο...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">θα κουβαλάω αρκετά και από το φορτίο των παλιών</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">αλλά όχι παραπάνω από όσα μπορώ να αντέξω...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">σε κάθε λύγισμα στην ανηφόρα,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">να φτάνουν οι δυνάμεις μου να ξανασηκωθώ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και τις κρίσεις μου</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">να μπορώ να τις διαχειρίζομαι...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">μη με παρασέρνουν...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">και να μπορώ να "φαντάζομαι" πάλι...</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-9043245918915124962?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-14255694943288910252006-12-24T05:40:00.000+02:002006-12-24T06:09:03.430+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">καλήν ημέρα άρχοντες και αρχόντισσες!</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">αντί για κάλαντα...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">δωράκι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">μία αγαπημένη κλασσική ταινία...</span><br /><br /><br /><embed style="width:400px; height:326px;" id="VideoPlayback" type="application/x-shockwave-flash" src="http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-4867975537967299162&hl=en" flashvars="&subtitle=on"> </embed><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">(για μεγαλύτερη εικόνα...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">πατήστε το "κουμπάκι" googlevideo)</span><br /><br /><br /></span></div></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-1425569494328891025?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-85807213153347404962006-12-23T10:13:00.000+02:002006-12-23T10:56:50.920+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://tn3-1.deviantart.com/fs9/300W/f/2006/342/a/d/Motorbike_by_JordiHP.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://tn3-1.deviantart.com/fs9/300W/f/2006/342/a/d/Motorbike_by_JordiHP.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;font-family:arial;"><span style="font-size:130%;">επικίνδυνη "παπιόβια"... από το "μηχανόβια"...<br />φέρουσα κουραμπιέδες...<br />κυκλοφορεί στην πόλη...<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">συλλάβετε την!!!<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family:arial;">όλα ξεκίνησαν γύρω στα μεσάνυχτα...</span><br /><span style="font-family:arial;">ξέμεινα από τσιγάρα!!!</span><br /><span style="font-family:arial;">και πως θα βγει η νύχτα;</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">έπρεπε να βγω να αγοράσω!</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">πάλι χωρίς αυτοκίνητο...</span><br /><span style="font-family:arial;">ο αδερφός μου δούλευε στο club...</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">ε! σκέφτηκα, αφού θα βγω στο κέντρο</span><br /><span style="font-family:arial;">(τα περίπτερα στη γειτονιά είχαν πια κλείσει)</span><br /><span style="font-family:arial;">ας πάω και λίγους κουραμπιέδες στα παιδιά...</span><br /><span style="font-family:arial;">μην τους καταβροχθήσουμε όλους με τον καλό μου</span><br /><span style="font-family:arial;">(οι θερμίδες καραδοκούν...)</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">μπουφαν, κασκόλ, γάντια...</span><br /><span style="font-family:arial;">(κρύο και ψιλόβροχο)...</span><br /><span style="font-family:arial;">20€ στην τσέπη </span><br /><span style="font-family:arial;">το πακέτο με τους κουραμπιέδες!!!!</span><br /><span style="font-family:arial;">και το παπάκι μου!!!</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">αμ! έλα ντε, που πέρασα και απο το στέκι...<br />(απέναντι είναι... μην πω μια καλησπέρα!)<br /></span><span style="font-family:arial;">και ήταν πολλοί- πολλοί φίλοι εκεί!!!</span><br /><span style="font-family:arial;">να πιω και 2 ποτάκια...</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">κατά τις 3:30 αποφάσισα να </span><br /><span style="font-family:arial;">μαζευτώ πια σπίτι...</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">και στη στροφή, πριν παρκάρω....</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">το περιπολικό!<br />που με παρακολουθούσε την επικίνδυνη!!!</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">"δίπλωμα έχετε;"....</span><br /><span style="font-family:arial;">δεν είχα καν ταυτότητα... τίποτα...</span><br /><span style="font-family:arial;">και το δίπλωμα (έχω και για μηχανή η καμικάζι!)</span><br /><span style="font-family:arial;">στο αυτοκίνητο...</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">"ξέρετε! το έχω στο αυτοκίνητο...</span><br /><span style="font-family:arial;">και είναι παρκαρισμένο στο κέντρο..."</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">κοιτάζω καλύτερα, 4 μπάτσοι στο περιπολικό!!!</span><br /><span style="font-family:arial;">(είμαι τελικά πολύ επικίνδυνη!!!)</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">κατεβαίνω από το παπί...</span><br /><span style="font-family:arial;">να συνεννοηθώ καλύτερα...</span><br /><span style="font-family:arial;">αλλά με είδαν πιά κατά πρόσωπο!</span><br /><span style="font-family:arial;">γρια γυναίκα!!! (που γυρνάω τις νύχτες!)</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">και μέχρι να πλησιάσω έφυγαν...</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">μετά μπήκα στην πολυκατοικία γελώντας...</span><br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:arial;">πλάκα είχε τελικά!</span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8580721315334740496?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-72112145807465420602006-12-22T06:56:00.000+02:002006-12-22T07:48:27.528+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.asprilexi.com/cards/card406.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.asprilexi.com/cards/card406.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 102);font-size:85%;" >η εικόνα είναι από την ιστοσελίδα www.asprilexi.com<br />_________________________<br /></span></div><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-family:georgia;" >Κάθε χρόνο συνήθιζε να με επισκέπτεται τα Χριστούγεννα ένα καλικαντζαράκι. Το έστελναν οι παλιές γιαγιάδες από τα βάθη της παράδοσης να με προσέχει, κι ας</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-family:georgia;" > </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-family:georgia;" >λένε ότι τα δαιμόνια αυτά του σκότους ανεβαίνουν στη γη για το κακό. Τον τάιζα μελομακάρονα και κουραμπιέδες, όπως ακριβώς του άρεσαν, είχε στείλει την δική του συνταγή από τα καταχθόνια μαγειρεία με τις παραδοσιακές μαγείρισσες.</span><br /><p style="color: rgb(204, 0, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-family:georgia;">Τις προάλλες, εκεί που παραλάμβανα τις εορταστικές κάρτες μ</span>ε τις<span style=""> </span>προτυπωμένες ευχές και υπογραφές, ένα περίεργο γράμμα ήταν ανάμεσα τους. Ο φίλος μου καλικάντζαρος, με τις γνωστές καλικαντζούρες του, μου έγραφε ότι φέτος δεν θα έρθει. Στενοχωρήθηκα. Τόσα χρόνια είχα συνηθίσει την συντροφιά του αυτές τις μέρες, να καθόμαστε στο πάτωμα και να τρώμε μελομακάρονα και κουραμπιέδες, και ας λέρωνε το χαλί με την κουραμπιεδόσκονη! Μου έλεγε ιστορίες από τα παλιά Χριστούγεννα που είχε ζήσει πάνω στη γη<span style=""> </span>και απολάμβανα το καυστικό του σχόλιο για το «μπάχαλο» των τωρινών εορτασμών.<br /></p><p style="color: rgb(204, 0, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal">Το γράμμα που έλαβα ήταν πολύ θλιμμένο. Η παρέα του όλη κινδύνευε να εξαφανιστεί από την φαντασία των ανθρώπων και είχαν αποφασίσει να<span style=""> </span>διασώσουν ό,τι απόμεινε στην λαϊκή παράδοση για τον μύθο τους. Είχε αναλάβει την δύσκολη αποστολή να μεταβεί στην Καισαρεία να συναντήσει τον Άγιο Βασίλειο, που και αυτός κινδύνευε από την επέλαση του <span style="" lang="EN-US">Santa</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Claus</span>. Μετά<span style=""> </span>από ειδικές διαπραγματεύσεις, να μην χρησιμοποιήσει την αγιαστούρα του, θα υπόγραφαν την συμφωνία να συμμαχήσουν ενάντια στις δυτικές παραδόσεις για να συνεχίσουν να υπάρχουν. Είχε μόνο δώδεκα μέρες προθεσμία και έτσι η επίσκεψη του αναβαλλόταν. Ζήτησε τις ευχές μου για την ευόδωση της αποστολής του.<br /></p><p style="text-align: center; color: rgb(204, 0, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Καλό μου καλικαντζαράκι,<br /></span></p><p style="text-align: center; color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">σου εύχομαι καλή τύχη…</span><span style=""><br /></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style=""><br /></span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">εγώ όμως θα γιορτάσω,<br /></span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">με την απλότητα που θυμάμαι από τις διηγήσεις της γιαγιάς...</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">άργησα λίγο...</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">αλλά σήμερα θα μυρίσει το σπίτι κουραμπιέδες και μελομακάρονα...</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">και θα στολίσω και το δεντράκι...</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">που, απ' όσο θυμάμαι, η γιαγιά έλεγε...</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">στολίζουμε την προπαραμονή...το βράδυ!</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">να 'ναι έτοιμο το πρωί της παραμονής<br /></span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">για τα παιδιά που θα 'ρθουν</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">για τα κάλαντα!!! (που πιστεύω να 'ρθουν...)</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">και τα δώρα την πρωτοχρονιά...<br /></span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">(γιατί έτσι έμαθα μικρή...)</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><br /><span style=""></span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">και κατέβασα και τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη...</span></p><p style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="">όπως παιδί, να ξαναδιαβάσω τις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του...<br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:georgia;"><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">καλά Χριστούγεννα</span><br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7211214580746542060?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-21971293795163475202006-12-20T20:23:00.000+02:002006-12-20T21:13:16.498+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RYmASr-DsFI/AAAAAAAAACM/LG_ph04OBXI/s1600-h/%CE%B5%CF%83%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C+%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%85+%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%8D.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RYmASr-DsFI/AAAAAAAAACM/LG_ph04OBXI/s400/%CE%B5%CF%83%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C+%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%85+%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%8D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5010677118955401298" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:georgia;">η πόρτα ανοίγει...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">ίσως ... αρχικά φαίνεται<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">το κενό του χώρου...</span><br /></span><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά.. το φως.. έρχεται</span><br /><span style="font-family:georgia;">γιατί ... έτσι θέλω...<br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 102, 0);font-family:georgia;font-size:180%;" >το απαιτώ!!!</span><span style="color: rgb(102, 102, 0);font-size:180%;" ><br /></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-family:georgia;font-size:180%;" >ακούτε!!!</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">δυό μέρες ήμουν "έξω"...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">ξαναβρήκα 2 ανθρώπους</span><br /><span style="font-family:georgia;">που τους είχα "κλείσει την πόρτα"</span><br /><span style="font-family:georgia;">όταν ήθελαν "πραγματικά" να με βοηθήσουν...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και ήταν "μεγαλείο" που τα είπαμε ξεκάθαρα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και σήμερα... επιτέλους... έκοψα τα μαλλιά μου...</span><br /><span style="font-family:georgia;">σα να 'φυγε ένα βάρος...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και βγήκαμε για "ψώνια"</span><br /><span style="font-family:georgia;">(γυναικουλίστικα τα λέω... αλλά...<br />κάποιες φορές... να !!!<br />ξεφεύγω..)<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">καινούργιο τζηνάκι ... (παντελόνι φυσικά!!!)</span><br /><span style="font-family:georgia;">μπλουζοφούστανο<br /> (πως να το πω... αυτό το είδος που φοριέται με κολάν...)</span><br /><span style="font-family:georgia;">και ένα υπέροχο δώρο από την ξαδέλφη μου<br />(αυτή που έκανε την εγχείρηση)</span><br /><span style="font-family:georgia;">πορτοκαλί κασκόλ....<br />(αισιοδοξούμε να ... χειμωνιάσει.....)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και το βράδυ βγαίνουμε μπαρότσαρκα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">με αυτήν τη συνομήλικη ξαδέλφη!</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">ο καλός μου θα μείνει σπίτι</span><br /><span style="font-family:georgia;">(η καλύτερη του... </span><br /><span style="font-family:georgia;">υπολογιστής ελεύθερος να κατεβάσει βιντεάκια</span><br /><span style="font-family:georgia;">-βρήκε τον τρόπο να μετατρέπει σε .avi από you tube</span><br /><span style="font-family:georgia;">και είτε να τα αποθηκεύει είτε να τα "γράφει"...)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">ο αδελφός μου δε, που θα δουλέψει σε κάποιο club σήμερα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">μας αποτρέπει να περάσουμε από κεί...</span><br /><span style="font-family:georgia;">γιατί θεωρεί υποχρέωση του να μας κεράσει...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά<span style="font-size:130%;"> θα πάμε<br /></span><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:georgia;" >όπως και απο το μπαρ- στέκι (φυσικά!!!)</span><br /><span style="font-family:georgia;"> </span><br /><span style="font-family:georgia;">και όπου βγεί...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">αλλά με το παπάκι...</span><br /><span style="font-family:georgia;">στο κρύο...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">ο "αδελφούλης" θα πάρει το αυτοκίνητο</span><br /><span style="font-family:georgia;">να κουβαλήσει λάπτοπ- εξωτερικό σκληρό- σιντιέρα και τα συναφή...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">πω! πω! προβλέπεται "νεανική" νύχτα!!!!</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">άντε! βρε!!!</span><br /><span style="font-family:georgia;">αφού και γω η μίζερη θα βγω για διασκέδαση...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-family:georgia;">όλοι σας να τα ... "σπάσετε"¨....</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2197129379516347520?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-24384404554031628182006-12-18T18:07:00.000+02:002006-12-18T19:37:39.280+02:00<div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RYa91r-DsEI/AAAAAAAAACA/TQiXxGp-MlY/s1600-h/%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AE+%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%AE.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RYa91r-DsEI/AAAAAAAAACA/TQiXxGp-MlY/s400/%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AE+%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%AE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5009900365529985090" border="0" /></a><span style="font-family:georgia;">το κείμενο που έπεται είναι καταγραφή μιας νύχτας εκεί... </span><br /><span style="font-family:georgia;">στο "σπίτι" μας... </span><br /><span style="font-family:georgia;">αντιγράφηκε από σημειώσεις σε χαρτί...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">φθινόπωρο 2003... </span><br /><span style="font-family:georgia;">με τη μαμά μου...<br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:180%;" ><br /><a href="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/korakoxori.jpg">εκεί... </a></span></span><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-size:180%;" ><br /></span><br /></div><p style="font-weight: bold; text-align: center; font-style: italic; font-family: georgia;" class="MsoNormal">Η νύχτα της καταιγίδας.</p> <p face="georgia" style="text-align: justify; font-style: italic;" class="MsoNormal">Τη νύχτα που ξέσπασε η καταιγίδα ήμασταν απροετοίμαστες να αντιμετωπίσουμε την μανία του καιρού. Μόλις είχαμε γυρίσει από μακρύ ταξίδι και ,αποκαμωμένες, ξαπλώσαμε νωρίς. Οι χοντρές σταγόνες της βροχής, που βρήκαν δίοδο από κάποια σπασμένα κεραμίδια της στέγης, με ξύπνησαν από τον βαθύ μου λήθαργο. Είναι που ονειρευόμουν βουτιές σε μακρινές θάλασσες και έτσι δεν ξαφνιάστηκα. Σε κατάσταση ενυπνίου, σχεδόν υπνοβάτισσα, επιθυμούσα να αφεθώ στα φαινόμενα. Το ηλεκτρικό ρεύμα είχε κοπεί και αναζήτησα τα παλιά σπερματσέτα που με ευλάβεια φύλαγε η γιαγιά σε ένα σκάλισμα της αρχαίας πέτρας. Με το φως το κεριού περιφερόμουνα στους χώρους του σπιτιού και πίσω από τα παράθυρα ένιωθα τη βροχή να μου ψιθυρίζει την πρόσκληση στην μαγεία της. Το σπίτι δεν ήταν προστατευμένο από τους καιρούς, δεν ήταν ένας στέρεα θεμελιωμένος «πύργος των καταιγίδων» με μυθιστορηματική δράση. Στο υπόστεγο είχα την σχετική προφύλαξη να παρακολουθήσω τις βροντές και τις αστραπές.</p><div style="text-align: justify; font-style: italic; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: justify; font-style: italic; font-family: georgia;" class="MsoNormal"><span style=""> </span>Και ήταν τότε που σε κάθε λάμψη αστραπής εμφανίζονταν εικόνες σαν κινηματογραφική προβολή. Σκηνές που διαδραματίσθηκαν στην ακρογιαλιά το περασμένο καλοκαίρι, πρόσωπα και καταστάσεις που η μνήμη ανασχημάτιζε. Είδα τα κορίτσια με τα λευκά φουστάνια να περπατάνε στα μαρόκια. Την θαλάσσια χελώνα που έχασε το δρόμο της και γέννησε τα αβγά της στην άμμο. Τα παιδιά που έκτιζαν τους πύργους τους. Τα τροχόσπιτα με τους ξεχασμένους χίπηδες που βρέθηκαν εδώ. Τις χαμογελαστές τσιγγάνες να πλένουν τις πλουμιστές τους φούστες στο ακριανό ποταμάκι. Τους έφηβους κολυμβητές να συναγωνίζονται στην ταχύτητα. Την παρέα που άναψε φωτιά τη νύχτα της πανσελήνου και τραγουδούσαν με κιθάρες και ντέφια κάνοντας σπονδές στον Διόνυσο. Είδα και το εαυτό μου στο αέναο κολύμπι σε καθάρια νερά. Ένιωσα σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα, όχι στη μιζέρια του όμως. Γιατί ο δικός μου κόσμος θα συνεχίσει να υπάρχει. Και ήταν η βροχή που έπεφτε ασταμάτητα να ποτίσει το χώμα, να ζωντανέψουν και να ανθίσουν και φέτος τα κυκλάμινα.</p> <span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" >και η αισιοδοξία... </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" >ότι ο δικός μου κόσμος</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" >θα συνεχίσει</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" >να υπάρχει...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-family:georgia;font-size:180%;" >έγινε καπνός...</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-size:180%;" ><br /></span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2438440455403162818?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-76634898820515242902006-12-14T15:51:00.000+02:002006-12-14T23:00:19.844+02:00<span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">όχι φωτογραφία...</span><br /><span style="font-family:georgia;">μόνο ένα<a href="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/korakoxori.jpg"> </a></span><a style="font-family: georgia;" href="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/korakoxori.jpg">κλικ </a><br /><br />(διακρίνεται ο πέτρινος διάδρομος,<br />που με "εστελνε" στη θάλασσα,<br />είναι το δεύτερο σπίτι από δεξιά,<br />με τα "χαγιάτια")<br /><br /><span style="font-family:georgia;">αυτό που μου "έκλεψαν"</span><br /><span style="font-family:georgia;">αυτό που μου "στέρησαν"</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και ήταν μόνο το λίγο </span><br /><span style="font-family:georgia;">της συνολικής απάτης....</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά χτύπησε εμένα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">μου πήραν τον τόπο μου...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και έχω τις αποδείξεις</span><br /><span style="font-family:georgia;">για τα "γνωστά- άγνωστα" κυκλώματα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και να το "αντέξω" να σας πω</span><br /><span style="font-family:georgia;">πως ζούσα εκεί...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;"><a href="http://ifantiki.blogspot.com/2006/10/blog-post_31.html">λίγα</a><a href="http://ifantiki.blogspot.com/2006/10/blog-post_31.html">.</a>.. είχα γράψει παλιότερα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">εκεί, ήταν το κάστρο, με τους "αργαλειούς"</span><br /><span style="font-family:georgia;">χωρίς υπολογιστή...</span><br /><span style="font-family:georgia;">(τον είχα στην πόλη- να μη "μολύνω" τον τόπο)</span><br /><span style="font-family:georgia;">σε χαρτιά οι σημειώσεις και μετά αντιγραφή...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">με το συναίσθημα έντονο...</span><br /><span style="font-family:georgia;">με το αίσθημα έντονο...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και τη ζωή μου εκεί....</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7663489882051524290?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-91677105188864900062006-12-13T09:19:00.000+02:002006-12-13T09:45:36.408+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RX-pvvHBSEI/AAAAAAAAAB0/FV3AnaSrCpE/s1600-h/barker13.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RX-pvvHBSEI/AAAAAAAAAB0/FV3AnaSrCpE/s400/barker13.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5007907948224137282" border="0" /></a><span style="font-family:georgia;">Αυτές τις μέρες έχω αναλάβει μία υποχρέωση στην ξαδέρφή μου, που έπρεπε να ανέβει για μερικές μέρες στην Αθήνα, γιά κάποιο πρόβλημα υγείας της. Βλέπετε, στην επαρχία, μόνο να πεθάνουμε μπορούμε... Μεγαλώνει μόνη της 2 αγοράκια 10 και 12 χρονώ...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Υποσχέθηκα λοιπόν, να τα φροντίσω στα διαβάσματα τους, αφού για τα υπόλοιπα θα φρόντιζε η αδερφή της...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Είναι 2 απογεύματα λοιπόν, που πηγαίνω εκεί και μελετάμε... Δηλαδή ένα χάος... Δεν έχω σχετική εμπειρία με παιδιά και με "κοροιδεύουν" ασύστολα τα σκασμένα... Προχτές, ήταν 11 η ώρα πιά και έφευγα και μου λέει μεγάλος: "θεία έχω και θρησκευτικά ακόμα, αλλά δεν με πειράζει θα πάω αδιάβαστος! Δε θα με σηκώσει ο δάσκαλος!!!" τι του λες εκείνη των ώρα... τίποτα, απλά μία συμβουλή - προσπάθησε να μην αφήνεις κενά τουλάχιστον για να μπορείς να προχωρήσεις... Χθες βράδυ μας πήγε μέχρι τις 12.30 αφού μέχρι τις 8 δεν μπορούσαμε να τα μαζέψουμε από το καλτσέτο... και είχαμε και διαγώνισμα επανάληψη μαθηματικά 6ης Δημοτικού... "θεία φτιάξε μου προβλήματα να τα λύνω"... τι να κάνω, παράλασσα τις εκφωνήσεις από το βιβλίο και τους αριθμούς και φτιάχναμε ασκήσεις... και το "ατιμούλι" ήταν πάνσωστο... μακάρι να προλάβαινα (αφού κουτούλαγε πια από τη νύστα) να του έλεγα και παραμυθάκια από τη θεωρία των αριθμών- φυσικούς αριθμούς κάνουν τώρα, να γοητευτεί περισσότερο... Το θέμα είναι, ότι του άρεσαν πολύ οι παραλαγές μου στις ασκήσεις, και θα τις δείξει στο δάσκαλο σήμερα... που τυχαίνει να είναι παιδικός φίλος και γείτονας, δηλαδή να με συναντήσει στο φούρνο και να γελάμε... Όσο για το μικρό, στις 11 μου είπε ότι έχει "σκέφτομαι και γράφω" και ήθελε να τον εμπνεύσω πρώτα και μετά να σκεφτεί και να γράψει... Ε! μετά δεν άντεχα άλλο... πήγα στο μπαράκι- στέκι μας για ποτό...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Και σήμερα έχουμε να διαβάσουμε για το διαγώνισμα επανάληψης στην ιστορία της 4ης...<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;">Περαστικά μου!!!<br /></span></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-9167710518886490006?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-12166098360887853712006-12-08T16:08:00.000+02:002006-12-08T16:15:30.057+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXlyXLWt4oI/AAAAAAAAABo/ZB1SgTGKcCg/s1600-h/%CE%A1%CE%A9%CE%A3%CE%99%CE%9A%CE%9F.angel.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXlyXLWt4oI/AAAAAAAAABo/ZB1SgTGKcCg/s400/%CE%A1%CE%A9%CE%A3%CE%99%CE%9A%CE%9F.angel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5006158203309646466" border="0" /></a><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >ρώσικη τεχνοτροπία</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >δεν ξέρω χρόνο<br />_____<br /></span><br /><span style="font-family:georgia;">κάποιος μας προσέχει</span><br /><span style="font-family:georgia;">κάποιος νοιάζεται για μας</span><br /><span style="font-family:georgia;">ίσως</span><br /><span style="font-family:georgia;">η φωνή μέσα μας</span><br /><span style="font-family:georgia;">ίσως </span><br /><span style="font-family:georgia;">το σύμπαν</span><br /><span style="font-family:georgia;">ίσως...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">τι λέτε;</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-1216609836088785371?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-82681100259479595522006-12-07T15:17:00.000+02:002006-12-07T15:34:54.152+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXgVzrWt4nI/AAAAAAAAABc/LUcS2zDZKyw/s1600-h/13thGreekDormitionKast.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXgVzrWt4nI/AAAAAAAAABc/LUcS2zDZKyw/s400/13thGreekDormitionKast.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5005774963377824370" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">μακεδονική τεχνοτροπία...<br />Καστοριάς "κοίμηση"<br /><br />13ος αιών!!!</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">(ήθελα να πάει στα παλιά<br />το προηγούμενο ποστάκιο<br />για αρρώστιες!<br />... φτου στον κόρφο μας,<br />έλεγε η γιαγιά μου...<br />και δεν έχω χρόνο για περισσότερα!!!)<br /><br /><span style="font-size:78%;">"ανεβάζω" τις εικόνες σε καλή ανάλυση<br />για να μπορείτε να τις αποθηκεύετε,<br />αν σας ενδιαφέρουν!</span><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8268110025947959552?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-39867237984798781902006-12-05T18:24:00.000+02:002006-12-05T19:50:01.483+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXWj14nytWI/AAAAAAAAABQ/_36d_3Iy99Q/s1600-h/2466932-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXWj14nytWI/AAAAAAAAABQ/_36d_3Iy99Q/s400/2466932-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5005086707019855202" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;font-family:georgia;">Δεν θέλω να είμαι άσθενης...<br />μπορεί κάποιες φορές να γκρινιάζω...<br />είναι το απομεινάρι της παλιάς "αρρώστιας"...<br />κατάθλιψη το 'παν οι ειδικοί...<br /><br />αλλά να, τώρα, είμαι μόνη στο σπίτι...<br /><br />(ο καλός μου εδω και 10 μέρες είναι για δουλειά σε ένα νησί...<br />θα γυρίσει πριν τα Χριστούγενα, όμως)<br /><br />αλλά, πέρα από το δόντι... που υποχωρεί....<br />ήρθε και ο άλλος πόνος...<br /><br /><span style="font-size:180%;">εκεί,</span><br /><br />που το καλοκαίρι που μας πέρασε<br />έκανα την αφαίρεση του "καλοήθους" ογκιδίου,<br />στον αριστερό μαστό...<br />που στα επείγοντα του Νομαρχειακού νοσοκομείου<br />περίμενα 5 ώρες για την επέμβαση...<br /><br />(υπάρχει δε και ιστορικό στην οικογένεια...<br />η αδερφή της μαμάς μου...)<br /><br />άρχισε πάλι να δημιουργείται...<br /><br />και πονάω τώρα!!!<br /><br />και ήθελα να σας πω για την "κολλητή" μου, την Ηώ<br />που ξεπέρασε μιά "σκλήρυνση κατά πλάκας"<br />και μετά πάλεψε και παλεύει τη λευχαιμία!!!<br />και τώρα, που θα αρχίσει πάλι χημειοθεραπεία στις 11 του μήνα,<br />μου είπε - έχω κενό- τι να κάνω για το δόντι σου!!!<br />"τίποτα αδερφή- εγώ ντρέπομαι!!!, δεν είναι αυτό αρρώστια!!!"<br /><br />πως μας κατευθύνει ο φόβος του θανάτου;<br />γιατί έτσι μας μάθανε!<br /><br />δε θέλω να είμαι άρρωστη....<br /><span style="font-size:85%;"><br />"συμπληρωματικόν"<br />μέχρι να ολοκληρωθεί το παραπάνω ποστ<br />μου τηλεφώνησαν...<br />από το γραφείο του δικηγόρου!<br />αύριο 9.30<br />στα δικαστηρία...<br />η συνέχεια του αγώνα...<br />δώστε μου δύναμη....</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3986723798479878190?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-49951832563421257832006-12-05T12:31:00.000+02:002006-12-05T13:02:38.307+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXVRs4nytVI/AAAAAAAAABE/Ugy8AlZ8I24/s1600-h/219.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXVRs4nytVI/AAAAAAAAABE/Ugy8AlZ8I24/s400/219.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5004996392447554898" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:georgia;">Στο κρανίο μου έχει εγκατασταθεί ένα αλυσοπρίονο!</span><br /><span style="font-family:georgia;">μου τρυπάει το μυαλό...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αυτό το δόντι μου αντιστέκεται...</span><br /><span style="font-family:georgia;">αλλά θα περάσει...</span><br /><span style="font-family:georgia;">πόσο ακόμα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Αφού άρχισα να παραλληλίζω την κατάσταση</span><br /><span style="font-family:georgia;">με εργαλεία</span><br /><span style="font-family:georgia;">θυμήθηκα το παλιό μου εργαστήριο...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Μια φίλη , με είχε μυήσει στην τέχνη</span><br /><span style="font-family:georgia;">της παλαίωσης των εικόνων...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">έπερνα τα ξύλα</span><br /><span style="font-family:georgia;">και τα δούλευα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">με φωτιά, με ράσπα, με βερνίκια...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">μετά το χαρτί...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">έβγαινε πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">αφού χάρησα πολλές</span><br /><span style="font-family:georgia;">σε φίλους και συγγενείς,</span><br /><span style="font-family:georgia;">πούλησα και κάποιες!</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">μου δόθηκε έτσι η ευκαιρία</span><br /><span style="font-family:georgia;">να μάθω πολλά για τη βυζαντινή τέχνη...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και να ψάχνω να βρίσκω σπάνιες ...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">έχω αποθηκευσει στον υπολογιστή</span><br /><span style="font-family:georgia;">πολλές εικόνες...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">σκέφτηκα, σιγά- σιγά, να τις "ποστάρω"...</span><br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXVLl4nytUI/AAAAAAAAAA4/qrLPd-rfpR4/s1600-h/WIcons02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXVLl4nytUI/AAAAAAAAAA4/qrLPd-rfpR4/s400/WIcons02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5004989675118703938" border="0" /></a><span style="font-family:georgia;"> αυτή είναι χαρακτηριστική της εγκαυστικής τεχνοτροπίας,</span><br /><span style="font-family:georgia;">του 6ου αιώνα,</span><br /><span style="font-family:georgia;">από τη μονή της Αγ. Αικατερίνης του Σινά...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">από τις αγαπημένες μου...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">θέλετε να σας δείξω και άλλες; </span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4995183256342125783?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-44424319739306137032006-12-02T17:29:00.000+02:002006-12-02T17:46:43.926+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXGcrgp95JI/AAAAAAAAAAc/7cQcQfFcwtM/s1600-h/toothache-727725.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXGcrgp95JI/AAAAAAAAAAc/7cQcQfFcwtM/s320/toothache-727725.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5003952932299596946" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" >βοήθεια...<br />έχω πονόδοντο...</span><br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXGchwp95II/AAAAAAAAAAU/Lu39zIwFRR8/s1600-h/Toothache.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXGchwp95II/AAAAAAAAAAU/Lu39zIwFRR8/s320/Toothache.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5003952764795872386" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);">να πάω</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">στον "τσαρλατάνο"</span></span><br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXGcPgp95HI/AAAAAAAAAAM/Hd3MQuVV5YU/s1600-h/CokeDrops.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_c954yN_L0dE/RXGcPgp95HI/AAAAAAAAAAM/Hd3MQuVV5YU/s320/CokeDrops.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5003952451263259762" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" >ή να πάρω<br />ναρκωτικά;<br /></span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" >(χιουμοριστικό για τον πονόδοντο<br />δώστε "toothache"<br />στο google image search<br />και θα "βγάλει"<br />τα πιο απίθανα...)<br /><br />ο πονόδοντος είναι αλήθεια...<br />αλλά, φυσικά, ακολουθώ τις συμβουλές<br />της οδοντιάτρου μου...<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4442431973930613703?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-54173764240944404842006-12-01T17:06:00.000+02:002006-12-01T17:50:33.093+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/722796/IMG.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/786051/IMG.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:georgia;">κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">γερασμένη ... δε με νοιάζει...</span> <span style="font-family:georgia;"><br />χοντρή πιά ... δε με νοιάζει...</span><br /><span style="font-family:georgia;">άσπρα μαλλιά ... δε με νοιάζει...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">αλλά θυμάμαι<br />τα φυσικά πυρόξανθα μαλλιά...</span><br /><span style="font-family:georgia;">τα πράσινα μάτια...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και τις φακίδες...</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:georgia;">ένιωθα σαν ιρλανδέζικο ξωτικό...</span><br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">τα μαλλιά, που σαν παιδί</span> <span style="font-family:georgia;">τα "γιδοκούρευαν"...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και σαν αντάλλαγμα</span> <span style="font-family:georgia;"><br />για μιά χάρη</span> <span style="font-family:georgia;">από τα "κεκτημένα" ...</span> <span style="font-family:georgia;"><br />μου 'κόβαν τα μαλλιά...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και τώρα που 'χω κουραστεί</span> <span style="font-family:georgia;">από το χαλαρό μου "κότσο"</span> <span style="font-family:georgia;"><br />που θέλω 3 κουτιά βαφή</span> <span style="font-family:georgia;">να κρύψω τα γεράματα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">φοβάμαι !</span> <span style="font-family:georgia;">να "κουρευτώ"<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">θα είναι συμβιβασμος;</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">(τριχοφιλοσοφία<br />- αλλά πρέπει να κόψω τα μαλλιά μου-</span><br /><span style="font-family:georgia;">και "τρέμω" τη χαρά </span> <span style="font-family:georgia;">που θα λάβει η μαμά</span><br /><span style="font-family:georgia;">στην άλλη άκρη του κόσμου</span><br /><span style="font-family:georgia;">από τους "κατασκόπους"!</span><br /><span style="font-family:georgia;">"το παιδί κουρεύτηκε"</span><br /><span style="font-family:georgia;">δηλαδή θα είναι</span> <span style="font-family:georgia;">υποταγή</span> <span style="font-family:georgia;">στη βούληση της...)</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" >η μεταμοντέρνα άποψη της "κατινιάς"<br /><br />(σε κρίση ναρκισσισμού-<br />στη φωτό εγώ,<br />20 χρόνια πριν)<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5417376424094440484?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-33339416833404250692006-12-01T03:07:00.000+02:002006-12-01T03:14:12.559+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/92096/3223167-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/601441/3223167-lg.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family: georgia;">πίστευα ότι είχα "ακρωτηριαστεί"</span><br /><span style="font-family: georgia;">στην ψυχή</span><br /><span style="font-family: georgia;">στο μυαλό</span><br /><span style="font-family: georgia;">στο συναίσθημα</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">όμως, στο βάθος</span><br /><span style="font-family: georgia;">υπήρχε το απόθεμα</span><br /><span style="font-family: georgia;">της δύναμης...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">και άρχισα να "σκαρώνω"</span><br /><span style="font-family: georgia;">και μιά ιστοριούλα...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">μετά από χρόνια<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">πρέπει να τη "βγάλω"</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;"><span style="font-size:130%;">μου το χρωστάω...</span><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3333941683340425069?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-28849303647901302962006-11-28T22:01:00.000+02:002006-11-28T22:51:17.136+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/5248233-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/320/5248233-lg.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-family: georgia;">Είναι ένας μήνας πια, που έχω εμπλακεί με το μπλόγκιν... Αναλογίζομαι και συλλογίζομαι... άνοιξα ένα παράθυρο σ' έναν κόσμο διαφορετικό... με θετικά αποτελέσματα... Άνοιξα λίγο το μυαλό μου, ανακάλυψα στοιχεία για τον εαυτό μου... διεύρυνα τα ενδιαφέροντα μου... Όλο και κάποιο ερέθισμα μου δίνεται να ψαχτώ για κάτι παραπάνω... Μιά ανταλλαγή απόψεων και σκέψεων, που αρχικά δεν μου ήταν ορατή. Γιατί, και πριν ανοίξω δικό μου μπλογκ, παρακολουθούσα κάποια ιστολόγια... Αλλά - άμα μπείς στο παιχνίδι- αλλάζουν οι όροι... Εντάσσεσαι λίγο περισσότερο σε μια διαδικασία- που κατά τη γνώμη μου αποδίδει... Βλέπω κάποια διαφορά σε μένα... Είναι σα να μελετάω τα παλιά μου τετραδιάκια με σημειώσεις- αλλά είναι αλλιώς... Γιατί εκείνα τα σημειωματάρια τα έκρυβα στο συρτάρι, μην τα δει κανείς... Ενώ τώρα δημοσιοποιώ τις σκέψεις μου... </span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Ήταν ένα μεγάλο διάστημα, που τα προβλήματα της πραγματικής ζωής με είχαν αποσπάσει από τον εαυτό μου... Ήμουν μια άλλη- ένα φάντασμα- με την εικόνα μου... Πέρασαμε (και περνάμε) μια πολύ μεγάλη κρίση- μια οικονομική καταστροφή ως αποτέλεσμα μια μεγάλης απάτης που διεπράχθη από κάποιους ισχυρούς της πόλης... έναν κύκλο απατεώνων που με το ένδυμα μιας ιδιότητας τραπεζίτη- δικηγόρου ή υπάλληλου σε οικονομική υπηρεσία έχουν καταληστέψει το κόσμο και όταν χτύπησαν και μας- πέρα από τη μαμά που λύγισε- αποφάσισα να σηκώσω κεφάλι και να τους ξεσκεπάσω... Και έχω καταφέρει πολλά... Νιώθω μια κάποια περηφάνεια... πάλεψα (και παλεύω...) πολύ... Αναγκάστηκα να μελετήσω νομοθεσία - διάβασα αστικό κώδικα- κώδικα πολιτικής δικονομίας- ποινικό κώδικα... τραπεζικό δίκαιο... αποφάσεις νομισματικών αρχών κλπ. Βλέπετε οι δικηγόροι αρχικά με πέρασαν για τρελλή- δεν γίνονται αυτά - και όταν τους πήγα τα στοιχεία και τις αποδείξεις... είδαν. Έχω σχεδόν εγκαταλείψει τη ζωή μου για να συντάσσω εξώδικα- προτάσεις για τα δικαστήρια- επιστολές διαμαρτυρίας κλπ. Ξαφνικά η γλώσσα μου έγινε "ξύλινη"- μια φίλη μου το επεσήμανε... πρόσεχε πως μιλάς, δεν είναι όλα δικηγορίστικα... Συνειδητοποίησα ότι από υπέρμαχος του ελλειπτικού λόγου, άρχισα να πλατιάζω στις εκφράσεις- αποτέλεσμα της τάσης μου να γίνομαι πειστική στους δικαστές και τους αντίδικους... Όταν άνοιξα το μπλογκ ήμουν σε κατάσταση μεγάλης κρίσης... Σε διάστημα ενός μήνα είχα 5 δικαστήρια... (φυσικά θα ακολουθήσουν και πολλά- πολλά άλλα)... Διαδικασία άκρως ψυχοφθόρα, μη σας λάχει... μακρυά... Να τρέμω σε κάθε χτύπημα του κουδουνιού -δεν ξέρω τι θα μου φέρει ο δικαστικός κλητήρας... Αλλά πιά συνήθησα... μες τον πανικό τους κάνουν τεράστια λάθη και αυτοαποκαλύπτονται... και πιά με τους δικαστικούς επιμελητές έχουμε γίνει σχεδόν φίλοι... αφού συναντιόμαστε αρκετά συχνά!!! Στα γενέθλια μου -ως δώρο- μου επεδόθη εξώδικη απειλή επικείμενου πλειστηριασμού του σπιτιού μου... Μετά γέλασα πολύ... γιατί για να γίνει αυτό προηγείται τουλάχιστον καταγγελία σύμβασης... που είχαν -στη βιασύνη τους να με εκβιάσουν- ξεχάσει να κάνουν!!! </span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Παρασύρθηκα... Αλλά ετοιμάζω κάποια εξώδικη αναφορά και τάχω όλα στο κεφάλι μου... Είπα να κάνω ένα διάλειμμα ...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Εν κατακλείδι μες από το μπλόγκιν, διαχειρίζομαι καλύτερα την κατάσταση... Εκτονώνομαι... Και συνεχίζω... Τουλάχιστον να μη χάσω τελείως τον εαυτό μου... να με ξαναβρώ!!!<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2884930364790130296?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-79137925679513606032006-11-27T22:57:00.000+02:002006-11-27T23:06:19.779+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/298105/4973122-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/393782/4973122-md.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-family:georgia;" >μήπως πλησιάζω;</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-family:georgia;" >μήπως, όταν διαλυθεί η ομίχλη,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-family:georgia;" >φανεί ο προορισμός μου;</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-family:georgia;" >μήπως;</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-family:georgia;font-size:130%;" >ίσως!<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7913792567951360603?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-91857491130605407692006-11-26T11:21:00.000+02:002006-11-26T11:34:18.416+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/99487/The_Window_by_AndyKlinger.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/498179/The_Window_by_AndyKlinger.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-family: georgia;">Είχε δημιουργήσει το δικό της μικρόκοσμο. </span><br /><span style="font-family: georgia;">Ήταν κλεισμένη σε ένα δωμάτιο, που η ίδια είχε χτίσει. </span><br /><span style="font-family: georgia;">Ζούσε εκεί και θεωρούσε ότι είχε καθορίσει </span><br /><span style="font-family: georgia;">την πορεία της στον κόσμο... στον εαυτό της... </span><br /><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Μέχρι που της χάρισαν ένα ψαλίδι...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">και είδε ότι οι τοίχοι ήταν χάρτινοι...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">και μπορούσε να ανοίξει ένα παράθυρο...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">να δει έξω...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">την πραγματική ζωή...</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-9185749113060540769?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-68807196425867871772006-11-26T00:11:00.000+02:002006-11-26T00:17:52.537+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/869244/LIGHT%20IN%20THE%20WINDOW.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/599582/LIGHT%20IN%20THE%20WINDOW.jpg" alt="" border="0" /></a><br />σσσ...<br />η πόλη κοιμάται...<br />η πατρίδα κοιμάται...<br /><br />μόνο λίγο πέρα<br />κάποιοι ξενυχτάνε στα σκυλάδικα...<br /><br />και οι παρέες με την<br />επιτηδευμένη φρασεολογία...<br />κάπου έχουν αποκοιμηθεί...<br /><br />αλλά κάπου...<br />έχουν αναμμένα τα φώτα...<br /><br />ξενυχτάνε...<br />περιμένουν...<br /><br />είναι κάποιοι ξύπνιοι...<br />είναι κάποιοι ζωντανοί...<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">υπάρχουν...</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6880719642586787177?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-81861223853769874872006-11-25T10:07:00.000+02:002006-11-25T10:27:40.433+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/903031/2981008-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/790614/2981008-md.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family: georgia;">Υπάρχουν οι πολύ δικοί μας, οι πολύ κοντινοί μας άνθρωποι... Που έχουμε ανάγκη και την επιδοκιμασία τους, αν όχι το στήριγμα τους να προχωρήσουμε πιό πέρα...</span><br /><span style="font-family: georgia;">Ίσως σε έχουν τοποθετήσει λίγο ψηλότερα και περιμένουν από σένα κάποια περισσότερα απ' όσα μπορείς να δώσεις..</span><br /><span style="font-family: georgia;">Υπάρχουν όμως.. κινούνται δίπλα σου.. και επηρεάζουν τη σκέψη σου, το συναίσθημα σου...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Και μια λεξούλα, ένα μικρό νεύμα να σε ρίχνει στα τάρταρα... πάλι στο χάος, από αυτό που προσπαθείς να ξεμπερδέψεις...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Μια ματιά που έφτανε για να καταλάβεις την απόλυτη αποδοκιμασία : τι βλακείες είναι αυτές που κάνεις... τι ανοησίες γράφεις... και τα βάζεις και στο διαδίκτυο...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Και κει που λες, άντε, αυτή η ιστορία με το μπλογκ... παρότι το 'χες σκεφτεί αλλιώς αρχικά... σου βγαίνει σε αυτοανάλυση - και βλέπεις να χαράζεται με περισσότερη διαύγεια η πορεία σου... ξαφνικά καταβαραθρώνεσαι...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">"τι βλακείες κάνεις... " </span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">ίσως αδερφέ μου περίμενες παραπάνω...</span><br /><span style="font-family: georgia;">αλλά να ... αυτή είμαι τώρα...</span><br /><span style="font-family: georgia;">έτσι έχω "καταντήσει" - (περί κατάντειας πρόκειται αυτό που περιφέρω σαν "εγώ")</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;">αλλά άπλωσε μου το χέρι...</span><br /><span style="font-family: georgia;">μη μου ρίχνεις και συ άλλη μια κλωτσιά...<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8186122385376987487?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-33788005456633762442006-11-24T15:32:00.000+02:002006-11-24T15:41:41.625+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/17121/1150395379_ura.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/662744/1150395379_ura.gif" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">πάμε βόλτα στη λιακάδα...</span><br /><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3378800545663376244?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-23038180097491251752006-11-23T18:12:00.000+02:002006-11-23T18:53:09.959+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/503068/3843970-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/362428/3843970-lg.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-family: georgia;">πριν λίγο πέρασε ο "μεγάλος"...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">ο δυνάστης καλέ</span><br /><span style="font-family: georgia;">που κλειδωμένος πίσω από την εικόνα</span><br /><span style="font-family: georgia;">του συνεργάτη</span><br /><span style="font-family: georgia;">και της 15ετούς φιλίας...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">ήρθε με ένα χαμόγελο</span><br /><span style="font-family: georgia;">και ένα πακέτο τσιγάρα..</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">υφούλα μου...</span><br /><span style="font-family: georgia;">σε παρακαλώ...</span><br /><span style="font-family: georgia;">μπορείς να αποθηκεύσεις</span><br /><span style="font-family: georgia;">στο φλασάκι (το δικό μου φυσικά)</span><br /><span style="font-family: georgia;">...να τσιγαράκια... (γλυψ... γλυψ...)</span><br /><span style="font-family: georgia;">την κάτοψη τάδε...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">-πια καλέ... αυτήν που ακόμα περιμένω να πληρωθώ...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">ναι! αλλά να!... πρέπει να τη δώσουμε στην τεχνική εταιρεία</span><br /><span style="font-family: georgia;">που αναλαμβάνει την κατασκευή...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">και γω η αρχιμ@λ@κ@ς</span><br /><span style="font-family: georgia;">την έδωσα...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">όχι για το πακέτο με τα τσιγάρα...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">αλλά για τον υποτιθέμενο σεβασμό!!!</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">δηλαδή...</span><br /><span style="font-family: georgia;">πάλι στο μηδέν...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">βαράτε με , βρε!!!</span><br /><span style="font-family: georgia;">έτσι μου πρέπει...</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">διαρκής αναστολή αποφάσεων....</span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">σκ@....!!!!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2303818009749125175?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-88623188907591691452006-11-23T17:35:00.000+02:002006-11-23T17:53:57.826+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/527765/231567_50.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/400/338725/231567_50.jpg" alt="" border="0" /></a>να σπάσω τα "γυαλιά" που μου "φόρεσα"<br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">να σπάσω τα "γυαλιά" που μου "φορέσανε"<br /><br />έχω τον τρόπο μου να δω...<br />υπάρχω...<br /></div>κραυγάζω...<br /><br />και τα δάχτυλα δεν πατάνε στα τάστα...<br /><br />ευλογήθηκα να "κατεβάσω" την alhambra ...<br />από τα "κιθαριστικά" μου χρόνια θυμάμαι ότι<br />μόνο τις 2 πρώτες σελίδες κατάφερα να "παίξω"....<br /><br />και η μουσική παίζει και ξαναπαίζει...<br />δεν ξέρω πως να την "ποστάρω" για να ακούσετε και σεις...<br /><br />και είναι που τα έχω όλα μόνο σε βινύλια...<br />.....<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8862318890759169145?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-76036506787178418162006-11-23T11:01:00.000+02:002006-11-23T11:13:31.229+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/638540/3884679-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/97331/3884679-lg.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ένα βροχερό πρωινό..</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">είναι όμορφη η βροχή...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">και βρήκα την ευκαιρία</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">να πιαστώ από ένα έρημο φύλλο,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">λίγο πριν αφεθεί στη σήψη του,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">να ανανήψω από τον εσωτερικό μου λήθαργο,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">πριν σαπίσω και γω,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">έρμη και μοναχή,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">σ' ένα λαβύρινθο,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">που μόνη μου έστησα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">θέλω να δυναμώσω...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">θέλω να παλαίψω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">πρέπει να τα καταφέρω...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">το δικαιούμαι!!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-size:85%;" >(ο "γιατρός" μου είπε να επιμένω...<br />κάτι θα γίνει...)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7603650678717841816?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-48600231011093352232006-11-22T02:18:00.000+02:002006-11-22T03:20:48.805+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/228906_61.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/320/228906_61.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Ένα τσιγάρο ρε παιδιά! είμαι τελείως άφραγκη! Και τόση δουλειά που έχω κάνει, πότε θα πληρωθεί; Με 20- 50 € έναντι, τίποτα δεν γίνεται! Και να που άνοιξα το κιτάπι! Υπόλοιπο οφειλής από δεδουδελευμένα: 10.305,00 €! Δηλαδή να κάτσω κανά χρόνο και μετά βλέπουμε... Τι να δούμε δηλαδή; Τι δυνατότητες υπάρχουν για ανεύρεση νέας εργασίας... σχεδόν μηδενικές... προϋπηρεσία σε άσχετα επίπεδα... χαρτιά σχεδόν μηδενικά... ηλικία άνω των 40... 20 κιλά παραπάνω... κανείς δεν ψάχνει την ουσία- πέρα από τους τύπους....<br />-τι γνώσεις έχετε;<br />-πτυχίο ΚΑΤΕΕ δομικών έργων...<br />-δηλαδή όχι Πολυτεχνείου...<br />-δυστυχώς ναι! μου επέτρεψαν οι γονείς να δηλώσω μόνο ΕΜΠ και "ό,τι κάτσει" από Πάτρα, με 10,50 βαθμολογία στην έκθεση στις Πανελλήνιες δε γίνεται...<br />-κι όμως δηλωνέτε ότι γράφετε;<br />-ναι! με όλο μου το θράσος...<br />-και έχετε δημοσιεύσει κείμενα σας;<br />-ε! στην επαρχία όλα γίνονται- αλλά ποτέ δε θέλησα να γίνω δημοσιογράφος!<br />-έχετε δε και προϋπηρεσία σε Τράπεζα! πως γίνεται;<br />-να! για να είμαι ένα Σαββατοκύριακο στην Αθήνα με τον εφηβικό μου έρωτα... δήλωσα συμμετοχή σε σχετικό διαγωνισμό...<br />-και πως έγινε να περάσετε; τι μέσον είχατε;<br />-κανένα! πρώτευσα στο σχετικό πανελλήνιο διαγωνισμό (χωρίς διάβασμα) και ήταν η δεύτερη μεγάλη αποτυχία μου!<br />-δηλαδή;<br />-η πρώτη αποτυχία μου ήταν ότι πρώτευσα στην εισαγωγή μου στα ΚΑΤΕΕ και ακόμα θυμάμαι τη σφαλιάρα της μαμάς- "η πρώτη που απέτυχες στο Πολυτεχνείο"... μετά, στο σχετικό διαγωνισμό της Τράπεζας, έκρινα ότι χωρίς "γλύψιμο" δε θα γίνει τίποτα, αλλά-όπως αργότερα έμαθα, οι 4 πρώτοι μπήκαν με αντικειμενικά κριτήρια- εκεί κατάλαβα τη μετριότητα...<br />-όμως δουλέψατε εκεί 10 χρόνια!<br />-ναι! ήμουν τόσο τρομοκρατημένη να "ξεκουνηθώ".<br />-και μετά εργαστήκατε σε αρχιτεκτονικό γραφείο;<br />-ναι! μέχρι που αποφάσισα να αναλαμβάνω τις δουλειές στο σπίτι, αφού γινόταν, για να γλυτώσω τη γραμματειακή υποστηρίξη- που μου απασχολούσε χρόνο από τη δουλειά...<br />-ταυτόχρονα δηλώνετε και άλλες δραστηριότητες...<br />-ναι! στο μαγαζί μας και στα μαγαζιά του αδερφού μου. Αφού μες το εμπόριο γεννήθηκα και μεγάλωσα...<br />-και τώρα, αυτά τα μαγαζιά που είναι;<br />-το μαγαζί μας αποφάσισε η μαμά να το κλείσει, αφού με είχε εκβιάσει να μην αποδεχτώ το μερίδιο από την κληρονομιά του μπαμπά μου και τα μαγαζιά του αδερφού μου καταχράστηκαν από "συμμορία" που συμμετείχε η πρώην γυναίκα του με τις φιλενάδες της και με τις σχετικές ευλογίες της μαμάς...<br />-δηλώνετε ότι γνωρίζετε AutoCad, αλλά δεν έχετε επισυνάψει το σχετικό πιστοποιητικό!<br />-δεν έχω κάτι, είμαι αυτοδίδακτη... αλλά μπορώ να σας παρουσιάσω δουλειές μου...<br />-αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα... από γλώσσες τι έχετε; μόνο first certificate of Cambridge;<br />-ναι! παρακολουθούσα μαθήματα για παραπάνω- αλλά τα παράτησα... όπως και τα γερμανικά λίγο πριν το mittelstuffe...<br />-αυτά που λέτε δεν αποδεικνύουν και γνώση της γλώσσας...<br />-μετά από όλα αυτά, νομίζετε ότι μπορείτε να μου προσφέρετε μια θέση εργασίας;<br />-λυπάμαι όχι! αλλά ο ξαδερφός μου έχει μια βιοτεχνία με έδρα τη Βουλγαρία και ζητάει κορδελιάστρες... μπορώ να εισηγηθώ για εσάς...<br />-αχ τι καλά! ευχαριστώ! ξερώ και κέντημα και πλέξιμο (με βελονάκι και βελόνες) και ραπτομηχανή... Αχ ευχαριστώ!!! Να 'στε καλά χρυσέ μου άνθρωπε!!!<br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(0, 51, 0);">"πιάστο το αυγό και κούρευτο" δηλαδή !<br /><br />Υποταγή ή το κεφάλι ψηλά!<br /><br /><span style="font-size:130%;">Βοήθεια!!!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4860023101109335223?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-46528556659551895212006-11-21T10:28:00.000+02:002006-11-21T10:34:01.712+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/126156/%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/175851/%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family: georgia; color: rgb(102, 51, 0);font-size:130%;" >ποιός κρατάει τα νήματα;<br /><br />ποιός με κατευθύνει;<br /><br />που είμαι εγώ;<br /><br />μέχρι πότε θα επιτρέπω στους άλλους<br />να καθορίζουν τη ζωή μου;<br /><br />ή<br /><br />μήπως τα "νήματα"<br />έρχονται από μέσα μου;</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-4652855665955189521?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-87069025703961937822006-11-20T19:44:00.000+02:002006-11-20T19:56:21.867+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/420751/30418244_1fef72181d.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/446077/30418244_1fef72181d.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">επειδή κάτι γίνεται με τα κομμεντάκια στον μπλόγκερ...<br /><br />επειδή ήθελα να πω κάτι στην <a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://peri-planisi.blogspot.com/">αλκυόνη</a><br /><br />της αφιερώνω σπό το αρχείο μου<br />αυτό το κειμενάκι...<br /></div><br /><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Μια μικρή ιστορία.</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Μόλις ξημέρωνε η πρώτη μέρα του Αυγούστου έφτασε το ταχυδρομικό περιστέρι. Το κορίτσι, τρίβοντας τα νυσταγμένα του μάτια, διάβασε το μήνυμα. Κατέβηκε ξυπόλητη στην παραλία, να συναντήσει το όραμα της. Εκεί την περίμενε ο παράξενος γυρολόγος, που της έφερνε το δώρο της από την άλλη άκρη τους κόσμου, από τα βάθη του μακρινού ωκεανού. Πήρε στα χέρια της το τεράστιο κοχύλι που της το είχε τάξει το δελφίνι, που πέρυσι είχε βρεθεί στα μέρη της. Είχαν περάσει πολλές ώρες μαζί, να της αφηγείται τις ιστορίες του. Στο τραγούδι του, της είπε για τον Μόμπι Ντίκ, και από τότε στοίχειωσαν οι νύχτες της αγκαλιά με ένα βιβλίο. Μόνο που η φαντασία της δεν μπορούσε να συμπληρώσει με μυρουδιές και ήχους το γραπτό λόγο που την συνέπαιρνε. Και να το κοχύλι, ήρθε να καλύψει τα κενά. Αφουγκράστηκε τον ωκεανό, οι αισθήσεις πλημμύρισαν ευφορία. Ένοιωσε εγκλωβισμένη, η Μεσόγειος είχε όρια, σαν «βρωμερή σούπα», όπως την είχε περιγράψει η Άιρις Μέρντοχ. Χάιδευε το όστρακο με τα χέρια της και ήθελε να ακολουθήσει το ψιθύρισμα που την προσκαλούσε έξω από την λιμνασμένη θάλασσα. Το φτερούγισμα της καρδιάς της πνιγόταν από το βάρος του κορμιού. Τα ξυπόλητα πόδια της βρέθηκαν ξαφνικά ποδεμένα με<span style=""> </span>βαριά σιδερένια πέδιλα. Δεν μπορούσε να κάνει ούτε ένα βήμα. Αναζήτησε ένα κομμάτι χαρτί. Με λίγες σταγόνες αίμα σημείωσε την κραυγή της: «ελευθερώστε με». Σαν ναυαγός στο πουθενά, άδραξε μια μπουκάλα, σφράγισε μέσα το διπλωμένο χαρτί και απόστειλε το μήνυμα μας της λίγο πιο πέρα. Κάθισε στην άκρη του βράχου να περιμένει την απάντηση. Οι γλάροι ήρθαν να την συντροφέψουν κατά την αναμονή. Είθε να μην χρειαστεί να περιμένει πολύ.</p> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);">πάντα περιμένουμε...</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);">το μπουκάλι με το μύνημα...</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8706902570396193782?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-57164199133162816902006-11-20T10:57:00.000+02:002006-11-20T11:32:59.136+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/904977/3851027-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/598592/3851027-md.jpg" alt="" border="0" /></a>Πέρασα ένα "ποιητικόν" Σαββατοκύριακο. Είναι που πέρασα από <a href="http://bogybogy44.blogspot.com/">το μπαρ του Rick</a> και με "τσίγκλησε", με τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Τον είχα ακουστά σαν όνομα... δεν θυμόμουν να είχα διαβάσει κάτι. Άρχισα να ψάχνομαι στο νετ και βρήκα ποίηση του... Έμαθα λοιπόν ότι το υπέροχο "ερωτικό" που έχει μελοποιήσει ο Ν. Ξυδάκης και έχει τραγουδήσει η Ελ. Αρβανιτάκη είναι ποίηση του...<br /><br /><span style="font-style: italic;">Καημός αλήθεια να περνώ/ του έρωτα πάλι το στενό,/ώσπου να πέσει σκοτεινιά/ μια μέρα του θανάτου.../</span><br /><span style="font-style: italic;">Στενό βαθύ και θλιβερό,/ που θα θυμάμαι για καιρό,/ -τι μου στοιχίζει στην καρδιά/ το ξαναπέρασμα του;/</span><br /><span style="font-style: italic;">Αν είναι, ωστόσο, -τι ωφελεί;/Γυρεύω πάντα το φιλί,/ στερνό φιλί, πρώτο φιλί/ και με λαχτάρα πόση!/</span><br /><span style="font-style: italic;">Γυρεύω πάντα το φιλί- αχ καρδιά μου/ που μου το τάξανε πολλοί,/ κι όμως δεν μπόρεσε κανείς/ ποτέ να μου το δώσει.../</span><br /><span style="font-style: italic;">Ίσως μια μέρα, όταν χαθώ,/ γυρνώντας πάλι στο βυθό/ και με τη νύχτα μυστικά,/ γίνουμε πάλι ταίρι,/</span><br /><span style="font-style: italic;">αυτό το ανεύρετο φιλί,/ που το λαχτάρησα πολύ,/ - σα μια παλιά της οφειλή/ - να μου το ξαναφέρει...</span><br /><br />Και μου ξύπνησαν μνήμες... από παλιούς έρωτες- δυνατούς και λυσσαλέους... Τότε που δινόμουν με ένταση και πάθος, που ξεσκιζόμουν- κυλιόμουν στα τάρταρα αλλά ζούσα ταυτόχρονα τη λύτρωση... Τότε που η ψυχή και η καρδιά μου ήταν ελεύθερες να αφεθούν και να ζήσουν- το μυαλό που θόλωνε από την ένταση αλλά είχε την πύλη της έμπνευσης ανοιχτή...<br /><br /><div style="text-align: center;">Προσπαθώ να θυμηθώ<br />- να ξυπνήσω τον κοιμισμένο μου εαυτό-<br /></div> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/792415/2326692-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/749460/2326692-lg.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">αλλά είμαι πια τόσο ξερή...<br /></span></div><br /><br />Τι ξέμεινε πιά από τον εαυτό μου; Τώρα που ζω μόνο τις βιολογικές του λειτουργίες, που έχω σφραγίσει όλα τα παράθυρα... Που είμαι;... Άφησα τη ζωή μου αλλού... που όμως;... Που έπεφταν τα κομματάκια, να βρω τα μονοπάτια, να πάω τα μαζέψω... να με μαζέψω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5716419913316281690?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-74744744137552494042006-11-19T23:04:00.000+02:002006-11-20T00:15:44.451+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/529445/klee.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/474801/klee.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><strong></strong><span style="font-style: italic;"> Το φωτεινό χαμόγελό σου,</span><br /><span style="font-style: italic;"> που έως θανάτου</span><br /><span style="font-style: italic;"> το επόθησαν οι εραστές,</span></span> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;"><span style="font-size:130%;">η τερηδόνα<br /> θα το αχρηστέψει.</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"> Χρίστος Λάσκαρης</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7474474413755249404?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-76558850814306521082006-11-19T00:30:00.000+02:002006-11-19T00:46:59.582+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/734934/green_stars.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/498691/green_stars.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">να μην ξεχάσω<br />να είμαι μετά τις 6:30<br />στο μπαλκόνι...<br /><br />έχω ραντεβού<br />με τα <a style="color: rgb(102, 51, 102);" href="http://tech.pathfinder.gr/tech/233384.html">πεφταστέρια</a><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7655885081430652108?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-50851347651751570022006-11-18T21:58:00.000+02:002006-11-18T22:06:17.161+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/400852/IMG.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/400/272530/IMG.jpg" alt="" border="0" /></a><span style=";font-family:arial;font-size:130%;" ><br />όταν ένα διήγημα<br />μοιάζει με ανέκδοτο...<br />από τη συλλογή<br />"πάλι κεντάει ο στρατηγός"<br />του Γιώργου Σκαμπαρδώνη...<br /></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial;">προτίμησα</span><br /><span style="font-family: arial;">ένα "άτεχνο" σκανάρισμα</span><br /><span style="font-family: arial;">από την αντιγραφή...</span><br /><span style="font-family: arial;">για την αίσθηση</span><br /><span style="font-family: arial;">του βιβλίου...</span><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5085134765175157002?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-27924686151172947462006-11-18T02:42:00.000+02:002006-11-18T03:40:17.472+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/394149/4893714-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/256038/4893714-md.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 51, 51);">ότι είμαι στην παραλία,</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">παρά το σκοτάδι και την ομίχλη...</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">ξέρω ότι θα ξημερώσει...<br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-2792468615117294746?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-15562518025137771342006-11-17T15:40:00.000+02:002006-11-17T15:55:11.884+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/1600/945563/Sins%20of%20Father%202.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5916/4452/320/783647/Sins%20of%20Father%202.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >αν ζούσε...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >σήμερα...<br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα είχε γενέθλια...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα ήταν μάλλον</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >ένας σεβάσμιος γέροντας...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα γινόταν 82...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα έβλεπε και την εγγονή του...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα μας είχε κρατήσει</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >όλους μαζί...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα μας είχε σώσει</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >από τη μεγάλη καταστροφή...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα ήταν εδώ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >να με στηρίξει...<br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >για να μπορεί...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >να καμαρώνει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >όμως </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >πριν γίνει καν 60...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >έφυγε...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >και μας άφησε</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >μονάχους...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >σήμερα...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >θα είχε γενέθλια...</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 0);">ο μπαμπάς μου...</span></span><span style="font-size:180%;"><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-1556251802513777134?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-53298695699243117412006-11-16T23:31:00.000+02:002006-11-17T00:24:42.902+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/rose.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/320/rose.gif" alt="" border="0" /></a><span style="font-family:georgia;">Η νεραϊδούλα, που ακόμα περιμένει το όνομα της, τακτοποιήθηκε προσωρινά σ' ένα παιδικό παπουτσάκι, που της έφτιαξα για κρεβάτι. Της έπλεξα και μια κουβερτούλα, να μη μου κρυώνει! Ήδη είναι καλύτερα... αλλά με ταλαιπωρεί, προς το παρόν, η αναζήτηση του νέκταρ για την τροφή της. Έκοψα ένα κλαράκι με γιασεμιά, και τα τοποθέτησα σ' ένα βαζάκι δίπλα της, μέχρι να δυναμώσει και να σταθεροποιηθεί το πέταγμα της. Ήταν πολύ ταλαιπωρημένη η κακομοίρα! Αλλά, ψιθυριστά, άρχισε να μου αφηγείται την ιστορία της...</span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" >Καιρό λέει είχε που με αναζητούσε! Ερχόταν από τα χρόνια τα παλιά, από την εποχή της προγιαγιάς μου και , σύμφωνα με τους νεραϊδοκανόνες, έπρεπε να ζει δίπλα σε μια γυναίκα -απόγονο της αρχικής που είχε υπό την προστασία της.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" >Γεννήθηκε από το πρώτο λουλούδι της βελουδένιας τριανταφυλλιάς, την ίδια μέρα και ώρα που γεννήθηκε και η προγιαγιά. Σύμφωνα δε με μιά παράδοση, σε κείνο το χωριό του νότου, αν γεννιόταν κορίτσι τη μέρα που άνθιζε το πρώτο λουλούδι σε κάποιο καινούργιο φυτό, έπερνε και το όνομα του. Γιαυτό και τη βάφτισαν Τριανταφυλλιά.</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">(Εκείνη την τριανταφυλλιά τη θυμήθηκα... Ήταν στην άκρη του κήπου... Και κάποτε είχαμε φυτέψει και στον κήπο της πόλης... μέχρι που μια χρονιά έπεσε χιόνι -εδώ συνήθως δε χιονίζει- και καταστράφηκε...)</span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:georgia;" >Ζούσε ευτυχισμένη σε κείνον τον κήπο... Μέχρι που...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Η μικρούλα μου αποκοιμήθηκε... Θα συνεχίσει να μου λέει όταν ξυπνήσει...<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5329869569924311741?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-87657574594989167362006-11-16T09:37:00.000+02:002006-11-16T09:49:40.747+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/fairies-5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/320/fairies-5.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:180%;" >νονός/ά<br />για τη νεραϊδούλα μου!!!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">και ένα φουστανάκι</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">να της κάνουμε καλέ!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">το παλιό της</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ξεσκίστηκε</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">στο μπουγαρίνι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">και μετά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">με το ραβδάκι της</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">θα πάμε μια μεγάλη βόλτα...<br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-8765757459498916736?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-76013914171841266802006-11-16T01:11:00.000+02:002006-11-16T01:23:12.696+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/j0365304.0.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/j0365304.0.gif" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:georgia;">σήμερα είχα μια επίσκεψη,</span><br /><span style="font-family:georgia;">απρόσμενη...</span><br /><span style="font-family:georgia;">ένα μικρό θαύμα</span><br /><span style="font-family:georgia;">μπήκε από την ανοιχτή</span><br /><span style="font-family:georgia;">μπαλκονόπορτα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και μου υποσχέθηκε</span><br /><span style="font-family:georgia;">να με συντροφεύει</span><br /><span style="font-family:georgia;">φέτος το χειμώνα...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">και γλύκαναν οι εικόνες...</span><br /><span style="font-family:georgia;">μοσχοβόλησε ο τόπος...</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">μέχρι να ξεκινήσει</span><br /><span style="font-family:georgia;">το ταξίδι μας ...</span><br /><span style="font-family:georgia;">στη φαντασία και το όνειρο...<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7601391417184126680?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-90259257572387499372006-11-14T22:56:00.000+02:002006-11-14T23:34:16.582+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/almonds.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/almonds.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Ηταν οι εκ των γονέων μου γιαγιάδες...<br />Αλλά και οι θείες των γονέων<br />- οι άλλες γιαγιάδες...<br /><br />Μία απο αυτές,<br />παντρεμένη στη γειτονική πόλη,<br />με εξοχικό στη κοντινή με την πόλη της παραλία<br /><br />(πολλές παραλίες γιατρέ μου!)<br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-size:130%;" >ήταν η γιαγιά με τα 'μύγδαλα...<br /><br /></span>(σε κείνο το λιακωτό -<br />όταν όλοι κοιμούνταν-<br />διάβασα τα πλείστα των έργων<br />της Πηνελόπης Δέλτα...)<br /><br />και να τώρα...<br />"περίπου".. .<br />βλέπω στην tv<br />την "τελευταία παράσταση"<br />και θυμήθηκα!<br /><br />εις εκ των πρωταγωνιστών<br />είναι ο ανηψιός<br />(εκ συζύγου)<br />αυτής της γιαγιάς!!!!<br /><br /><span style="font-size:180%;">Γιαγιούλα- θέλουμε 'μυγδαλάκια!!!!<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-9025925757238749937?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-13745590196411464262006-11-14T17:41:00.000+02:002006-11-14T18:23:13.419+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/grafeiokratelia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/grafeiokratelia.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Σήμερα "έφαγα" μια τετράωρη "πολεοδομία".<br />Οι γνωρίζοντες καταλαβαίνουν!!!!<br />Το απόλυτον της παρακμής!!!<br />Το αποφεύγω γενικώς- με την ιδιότητα του συνεργάτη και όχι του αρμόδιου μηχανικού...<br /><br />Αλλά να.. που μερικές φορές... πρέπει να συμμετέχω...<br /><br />Λοιπόν -μες τον πανικό και την παρακμή...αρχίζει ένα βουητό... ο υπολογιστής (που ακόμα δουλεύει σε dos!!! :P) της υπαλλήλου έφαγε ένα πλάκωμα από τον παραφουσκωμένο φάκελο!!!!<br />Και η οργή... ποιός το έκανε αυτό!!!<br /><br />Για να γελοιοποιήσω την κατάσταση- έχουσα την αντίστοιχη θέση της "αθώας περιστεράς"- που ήμουν όμως- έθεσα το θέμα:<br /><br />Κυρία Ρ. μου θυμήσατε την ανηψιά μου (30 μηνών σκ@τό)...<br /><br />πως θα κάθεσαι Βήτα μου όταν θα πάς σχολείο- έτσι (δηλαδή η θέση που είχα)!<br />και πως θα κάθεσαι Βήτα μου όταν θα πας στο μπαρ; (θέση σταυροπόδι) Έτσι!!!<br /><br />Η Κα Ρ. υπέγραψε τη άδεια αμέσως...<br /><br />Την επόμενη φορά θα πάω με την Βήτα στην πολεοδομία...<br /><br />Αχ μικρό μου... από νωρίς στα βάσανα!!!<br /><br />Εκμετάλλευση ανηλίκου στον αγώνα για το μεροκάματο!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-1374559019641146426?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-75700878847258827382006-11-14T16:28:00.000+02:002006-11-14T16:41:45.460+02:00<div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/esta-panos%2025.02.67.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/esta-panos%2025.02.67.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-family:georgia;font-size:130%;" >ένα από αυτά,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-family:georgia;"><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:130%;" >που με κρατάνε...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:130%;" >όρθια...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-size:130%;" >να αντέξω!!!<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" >τα χέρια που αγγίζονται...<br />στήριγμα...<br />τα δυο παιδιά...<br /><br />στα πεύκα...<br />του μεγάλου λόφου<br />στο κέντρο της πόλης<br /><span style="font-size:85%;"><br />(πριν η "χούντα"<br />κάνει πλακοστρώσσεις<br />και ορθομαρμαρώσεις)</span><br />____<br /></span></span></span><br /><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" >25.02.1967 -με τα καλλιγραφικά γράμματα της μαμάς...</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-7570087884725882738?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-58655326492179893722006-11-13T12:33:00.000+02:002006-11-13T12:57:34.733+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/2_bees.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/2_bees.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Κάνοντας περιήγηση στη blogοσφαίρα,<br />μπήκα σε ένα καταπληκτικό βλογ- <a style="color: rgb(153, 51, 0);" href="http://www.bees.gr/blog/">ευλογία</a>...<br />με βραβείο!<br />Αφορά την μελισσοκομία, την τέχνη της και την εξέλιξη της.<br />Να θέλεις δηλαδή να φτιάξεις κυψέλες... να βγάζεις το μελάκι σου...<br />Και είναι που κατανοείς το πραγματικό νόημα του "ερασιτέχνη"-<br />δηλαδή του εραστή της τέχνης...<br /></div><div style="text-align: center;">________<br /><br />Μα το πιο καλό είναι το<br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(0, 153, 0);" href="http://www.koutsoukoskostas.gr/cocoonz/">cocoonz </a><br /><br /></div><div style="text-align: center;">που με καθήλωσε...<br /><br />Ο δημιούργος του Kostas Koutsoukos<br />μου επέτρεψε να βάλω λινκ να το χαρείτε και σεις...<br />Ο πραγματικός δρόμος του μεταξιού... Δείτε το...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-5865532649217989372?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-69162534008133832792006-11-13T09:02:00.000+02:002006-11-13T09:20:43.581+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/dickson.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/dickson.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" ><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Πρόκειται για κείνο το τετραγωνάκι στο δυτικό </span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >παράθυρο</span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >και για το γκρίζο φως του απογεύματος στον τοίχο</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >απέναντι</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >πολλές φορές κοιτάζοντας</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >είδα στον ύπνο</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >το γκρίζο φως του ποταμιού</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >κατέβαινε</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-family:georgia;" >θα σας μιλήσω αργότερα.</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">Τάκης Σινόπουλος</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-family:georgia;">το γκρίζο, να μετριάσει την αντίθεση</span><br /><span style="font-family:georgia;">του άσπρου και του μαύρου...</span><br /><span style="font-family:georgia;">και είναι στο γκρίζο που θέλω</span><br /><span style="font-family:georgia;">να δώσω τις αποχρώσεις</span><br /><span style="font-family:georgia;">που θα εκφράσουν ιδέες</span><br /><span style="font-family:georgia;">και συναίσθημα</span><br /><span style="font-family:georgia;">να ξορκίσω το κακό</span><br /><span style="font-family:georgia;">και τις σκιές...</span><br /><span style="font-family:georgia;">να δω τον εαυτό μου</span><br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6916253400813383279?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-66704841060426734352006-11-12T09:44:00.000+02:002006-11-12T10:58:53.668+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/226986_63.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/320/226986_63.jpg" alt="" border="0" /></a>Το 'χω πει. Εδώ και περίπου ένα χρόνο δεν βγαίνω από το σπίτι. Τα βήματα μου φτάνουν μέχρι τη βεράντα... Ευτυχώς, μου 'λαχε να μένω σε ρετιρέ... και έχω άπλα. Κάποια φίλη, μου είπε κάποτε ότι το μπαλκόνι μου τις θύμισε τις παλιές αυλές... Για να κρύψω την ασχήμια της πόλης φύτεψα λιγούστρα σε γλάστρες, και έχει δημιουργηθεί πιά ένας ανθότοιχος να με προστατεύει! Και το γιασεμί και η μπουκαμβίλια, το παλεύουν και σκαρφαλώνουν... Μόνο τον ουρανό άφησα ανοιχτό... Να μου θυμίζει την επιθυμία μου να ...πετάξω... Παλιότερα δε, που ήταν πιό έντονη... Τώρα το μάτι μου φτάνει μέχρι την κορφή του γιασεμιού, εκεί που από τύχη, περνάει καμιά πεταλούδα... Τις προάλλες δε βρήκε καταφύγιο και ένα σπουργίτι... Παλιότερα ήταν και η γατούλα η Ριρή, αλλά ξέμεινε εκείνο το καλοκαίρι στο σπίτι μας στη θάλασσα, που η μαμά "πούλησε" πλήρως εξοπλισμένο... με τα ζώα μας, τα φυτά που είχα φυτέψει, τα έπιπλα μου...<br /><br />Πριν λίγο, ήμουν στη βεράντα... Και έχει έναν υπέροχο ήλιο!!! Δεν έχω τη δύναμη όμως να τσουλήσω μέχρι το αυτοκίνητο... να βάλω μπρος και να φύγω... Δεν έχω το κουράγιο, ακόμα και αν το 'χω τάξει στον εαυτό μου... Να ανέβω προς το βουνό όμως, δεν είναι μακρυά... Τη θάλασσα τη "φοβάμαι" πιά... Δεν αντέχω να τη δω, γιατί θα θυμηθώ... Και δεν πρέπει... Πέρασε καιρός που στέγνωσαν τα δάκρυα, ξεράθηκα... Αλλά πονάω... βουβά- ψιθυριστά...<br /><br />Όλο αυτό το διάστημα πολλοί προσπάθησαν να με παρηγορήσουν...κάποιοι δε, με βαρέθηκαν και... γύρισαν απλά την πλάτη και έφυγαν... Όλοι όμως αναγνωρίζουν το λάθος της μαμάς- μέχρι και η ίδια- αλλά εγώ υπέστην και υφίσταμαι όλες τις συνέπειες...<br /><br />Να που όλα γυρίζουν εκεί, ξεκίνησα να μιλήσω για μια ηλιόλουστη Κυριακή, μεσούντος του Νοεμβρίου και με πήρε πάλι αποκάτω... Με πλακώνει και με πνίγει... Γιατί όλα χάθηκαν άδικα- πολύ άδικα... Και πρέπει να αντέξω, γιατί έχω πολύ δρόμο μπροστά μου- κακοτράχαλο και ανηφορικό...και το οφείλω στον εαυτό μου αρχικά και σε δύο πολύ δικούς μου ανθρώπους...<br /><br />Και ήθελα να είμαι αισιόδοξη και στα λίγο καλύτερα μου για να στείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε μια e-αγκαλιά που έλαβα... και μ' αρέσει πολύ... όπως και κάθε συναπάντημα με αληθινούς ανθρώπους....<br /><br />Και να κι άλλο που ήθελα να γράψω... για την αγάπη μου για το Δούναβη... αλλά άστο, ίσως αργότερα... (μου το θύμισε το χθεσινό άρθρο στο "γεωτρόπιο" και το ατέλειωτο βιβλίο "Δούναβης" του Κλ. Μαγκρίς-εκδ. Πόλις- καιρό στο προσκεφάλι μου...)<br /><br />Αλλά να που με το γράψιμο -πάω καλύτερα- ψυχοθεραπεία μου! Είναι τα βιβλία όμως, η μεγάλη μου αγάπη... Που μέτρο σύγκρισης για τη σύγχυση που επικρατεί στον εγκέφαλο μου, είναι τα βιβλία που είναι στο τραπεζάκι- δίπλα στο κρεβάτι... παράνοια! από μαθηματικά και αρχιτεκτονική μέχρι ποίηση, ιστορία και πάντα κάποιο μυθιστόρημα... Μόνο που η αδυναμία συγκέντρωσης (έτσι το λένε οι ειδήμονες) δεν μ' αφήνει το τελευταίο καιρό για ιδιαίτερη μυθιστορηματική πλοκή και μένω σε διηγήματα ή επανανάγνωση σημειώσεων παλαιότερων αγαπημένων μου... Λέω όμως να το παλαίψω να ξεκινήσω κάτι...<br /><br /><div style="text-align: center;">Ουφ!<br />Καλημέρα!!!<br />Νιώθω καλύτερα τώρα...<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-6670484106042673435?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-5835084557255879492006-11-11T16:22:00.000+02:002006-11-11T16:37:21.261+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/kallas%202.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/kallas%202.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >Σε ταβέρνα στην Α.... Ο ταβερνιάρης πρόσχαρος και με διάθεση για κουβέντα. Κάποιοι από την παρέα, που είχαν ξανακούσει τις ιστορίες του, τον προέτρεψαν να μας διηγηθεί</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" > </span><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" >για τότε πού έφαγαν εκεί ο Ωνάσης και η Κάλλας. </span> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;" class="MsoNormal">Ο μεγιστάνας με την ντίβα, αρχές της δεκαετίας του 60,άνοιξη ήταν, κοντά στο Πάσχα, ήρθαν με ελικόπτερο στο αεροδρόμιο της Αν... Επισκέφτηκαν τα κτήματα του γαμπρού του Πατρονικόλα, που σχεδίαζε τότε να κτίσει την ξενοδοχειακή μονάδα του <span style="" lang="EN-US">Miramare</span>. Τους συνόδευε ο διοικητής της 117 ΠΜ, μάλλον Φράγκος λεγόταν. Κατά την επιστροφή τους, θέλησαν κάπου να φάνε. Να είναι κάτι απλό ζήτησαν. Ο διοικητής, πελάτης του καπηλειού, τους πρότεινε να γευματίσουν εκεί. Ήταν ώρα που τα φαγητά δεν είχαν ακόμα ετοιμαστεί στο τσουκάλι, αλλά κάτι πρόχειρο θα βρισκόταν να φάνε. Υπήρχε «απλωμένο στα τραπέζια, φρέσκο ζυμωτό ψωμί, από τα χεράκια της μακαρίτισσας της μάνας μου. Είχαμε και τυρί που φυλάγαμε στην άρμη, τότε δεν είχαμε ψυγεία. Τους βγάλαμε ντομάτες τριφτές, ελιές, βολβούς και τουρσί μελιτζανάκι». Από τι εντυπωσιάστηκε ο έφηβος τότε ταβερνιάρης; «Η κυρία είχε πολύ όμορφα χέρια, με ωραία δάκτυλα και μακριά, κόκκινα νύχια. Με αυτά τα υπέροχα νύχια, έκοβε<span style=""> </span>το ψωμί, που έτρωγε». Για πληρωμή, ο κάπελας δεν δέχτηκε χρήματα. Είχε προσφέρει τροφή, ότι βρέθηκε στο φτωχικό του, σε πεινασμένους ταξιδιώτες. Λίγες μέρες αργότερα, έλαβε το δώρο του, ένα ζευγάρι φασιανούς. Ο πιτσιρικάς όμως δέχτηκε ένα γερό χαρτζιλίκι, που για μέρες φύλαγε κρυμμένο. Σήμερα, 40 περίπου χρόνια μετά, ο κύριος Φώτης, θυμάται το συναπάντημα του με δύο διάσημες προσωπικότητες και μας διηγείται με νοσταλγία.</p><p face="georgia" style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 0);" class="MsoNormal">____</p><p style="text-align: justify; font-family: georgia; color: rgb(51, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">το τυχαίο του πράγματος... όταν έκλεισα τον υπολογιστή, άνοιξα την τηλεόραση και "η μηχανή του χρόνου" έλεγε για την ιστορία της Κάλλας με τον Ωνάση... και θυμήθηκα το παραπάνω κειμενάκι... 16.11.02 λέει ημερομηνία σύνταξης... σας το παραθέτω...</span></p><p style="text-align: justify; font-family: georgia; color: rgb(51, 51, 0);" class="MsoNormal">____</p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-family:georgia;font-size:85%;" >ο τίτλος είναι ο αρχικός... σε παράφραση του "θυμάμαι τη Μαρία" του Μένη Κουμανταρέα....</span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-583508455725587949?l=ifantiki.blogspot.com' alt='' /></div>kyriayfhttp://www.blogger.com/profile/13597470651820067871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36476700.post-39337928239902785692006-11-11T09:30:00.000+02:002006-11-11T10:06:01.176+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/1600/3108494-md.0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5916/4452/400/3108494-md.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-family:georgia;">Μου το' χες τάξει! Όταν θα ξεκινούσαν οι βροχές θα πηγαίναμε στο βουνό... Ήθελες να νιώσεις την αρχή του χειμώνα... την αλλαγή της εποχής, και να φύγουμε... Να, έβγαλα τις γαλότσες και τα αδιάβροχα... δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Να πάμε στις πηγές του μεγάλου ποταμού...Να ακολουθήσουμε τη ροή του... Και κει που συναντιούνται τα 3 ποτάμια, να σταματήσουμε να νιώσουμε την ένωση... και ίσως δούμε και τις νύμφες να χορεύουν...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Θέλω να περπατήσουμε στις όχθες... να μυρίσουμε το βρεγμένο χώμα...να αγγίξω τα πεσμένα φύλλα... και να μου δείξεις τα μανιτάρια...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Να φτάσουμε και στο δάσος του Πάνα... να ακούσουμε τον αυλό, προσοχή μη σε κλεψουν οι μαινάδες...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Και κει να μείνουμε για λίγο... ίσως πολύ...<br /> Πνιγήκαμε στην πόλη...<br /><br /></span><span style=";font-family:georgia;font-size:130%;" >Πάμε...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36476700-3933792823990278569?l=ifantiki.blogspot.com' alt=''